Άλλη μια διάσπαση και κρίση μέσα στην Αριστερά και μοιάζει να μην έχουμε μάθει τίποτε. Ειρωνείες, αναθέματα, προσωπικές προσβολές. Ψυχραιμία παιδιά. Οι πολιτικές διαφορές θα πρέπει να...
Άλλη μια διάσπαση και κρίση μέσα στην Αριστερά και μοιάζει να μην έχουμε μάθει τίποτε.
Ειρωνείες, αναθέματα, προσωπικές προσβολές.
Ψυχραιμία παιδιά.
Οι πολιτικές διαφορές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως τέτοιες χωρίς να ρέπουμε στην δίκη προθέσεων και την ηθικολογία.
Η (αυστηρή) πολιτική κριτική είναι θεμιτή και αναγκαία, η ηθική απαξίωση και οι βολές επί του προσωπικού όχι.
Εξάλλου, η ζωή δείχνει ότι σε κάποιες στροφές της ιστορίας τα χάσματα γεφυρώνονται, οι χθεσινοί αντίπαλοι ξανασμίγουν.
Κι εγώ λυπάμαι για τις επικείμενες αναχωρήσεις, ιδίως επειδή οι αναχωρούντες είναι κατά βάση αξιόλογες περιπτώσεις και υπήρξαν εξαιρετικοί στην άσκηση των κοινοβουλευτικών τους Κρίμα που κλείνει αυτός ο κύκλος τόσο άδοξα.
Νομίζω ότι αδικούν τον εαυτό τους με αυτή την επιλογή και αυτό πιστεύω - φοβάμαι δηλαδή - ότι θα το διαπιστώσουν και οι ίδιοι κάποια στιγμή.
Για τους παραμένοντες νομίζω ότι το ζήτημα δεν είναι η θορυβώδης οριοθέτηση απέναντι στις αναχωρήσεις ούτε η αναπαραγωγή μιας οξείας ρητορικής που θυμώνει και απογοητεύει.
Αλλά η εμβάθυνση μιας σύγχρονης αριστερής φυσιογνωμίας και η επεξεργασία μιας αριστερής πολιτικής που θα υπηρετεί ταυτόχρονα βραχυπρόθεσμους (ήττα της ΝΔ) και μακροπρόθεσμους (εκπροσώπηση του κόσμου της εργασίας, οικολογικοποίηση της Αριστεράς) στόχους.
Αυτά πρέπει να μας απασχολούν, εκεί θα δοκιμαστούμε κι όχι στο ποιος θα γράψει την πιο προσβλητική ατάκα (ένθεν κακείθεν, βέβαια). Γι'αυτό, ψυχραιμία παιδιά https://www.youtube.com/watch?v=jtA4x9Aa4ew&list=PLw3Mt4FUg5YRp6Ux2V5eBBne-7QBp-wVp&index=11
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους