Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γνωρίζοντας την ιστορία της Μάνης. Ακολουθεί η σταχυολόγηση των κυριότερων σταθμών και μαχών (κατά την ταπεινή μου άποψη) της Μάνης από την Άλωση μέχρι τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Γιατί οι αγώνες της Μάνης για την απελευθέρωση της πατρίδας ήταν συνεχείς και μακρόχρονοι και σε όλη την Ελλάδα άσχετα αν δεν της το αναγνώρισαν φροντίζοντας μάλιστα να την διαβάλουν.

Εμείς φταίμε ρε. Ή μάλλον οι πρόγονοί μας. 1. Τα Προεπαναστατικά Κινήματα (Πριν το 1821) 1481 (Κλαδάς): Ο Κροκόδειλος Κλαδάς ξεσηκώνει τη Μάνη κατά των Τούρκων αμέσως μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης. 1770 (Ορλωφικά): Οι Μανιάτες ξεσηκώνονται με τη βοήθεια των Ρώσων.

Ηττώνται μετά την προδοσία και εγκατάλειψη των Ρώσων,, αλλά δεν υποδουλώνονται.

Απλά η Μάνη τίθεται υπό την διοίκηση του από την υψηλή πύλη διορισμένου Μπέη αλλά Μανιάτη.

Πρώτος μπέης ο Τζανέτος Κουτήφαρης ή Κουτούφαρης, Τζανέτμπεης, από τις Θαλάμες. 2. Η Επανάσταση του 1821. 23 Μαρτίου 1821 (Καλαμάτα): Μανιάτες υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και τον Κολοκοτρώνη απελευθερώνουν την Καλαμάτα χωρίς να χυθεί αίμα. 1821 - 1825: Οι Μανιάτες πολεμούν παντού εκτός Μάνης (Βαλτέτσι, Τρίπολη, Δερβενάκια, Μεσολόγγι). 3. Οι Επικές Μάχες κατά του Ιμπραήμ (1826)Μάχη της Βέργας (Ιούνιος 1826): Ο Ιμπραήμ επιτίθεται με χιλιάδες Αιγύπτιους στη στενή λωρίδα της Βέργας (Αλμυρός). Λίγοι Μανιάτες τον αποκρούουν και τον αναγκάζουν σε ταπεινωτική υποχώρηση.

Μάχη του Διρού (Ιούνιος 1826): Ο Ιμπραήμ κάνει απόβαση στα μετόπισθεν, στο Δυρό. Οι Μανιάτισσες με τα δρεπάνια του θερισμού τον πετούν πίσω στη θάλασσα.

Μάχη του Πολυάραβου (Αύγουστος 1826): Η χαριστική βολή στον Ιμπραήμ. Οι Μανιάτες τον συντρίβουν στα βουνά και η Μάνη μένει οριστικά ελεύθερη και απόρθητη και η επανάσταση και απελευθέρωση της υπόλοιπης Ελλάδας ζωντανή. 4. Μετά την Επανάσταση - Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-1913) 1834 (Στάση κατά των Βαυαρών): Οι Μανιάτες ξεσηκώνονται ενάντια στην Αντιβασιλεία του Όθωνα που ήθελε να γκρεμίσει τους πολεμικούς τους πύργους και τους νικούν. Μακεδονικός Αγώνας (1904-1908): Πλήθος Μανιατών αξιωματικών και εθελοντών (όπως ο καπετάν Λίτσας / Αντώνης Βλαχάκης) πέφτουν μαχόμενοι στα μακεδονικά βουνά. Βαλκανικοί Πόλεμοι (1912-1913): Το θρυλικό 7ο Σύνταγμα Πεζικού, που αποτελούνταν σχεδόν αποκλειστικά από Μανιάτες, γράφει ιστορία και έχει τις περισσότερες απώλειες στις πιο αιματηρές μάχες (Κιλκίς-Λαχανά, Μπιζάνι). Θα ακολουθήσουν και άλλες σχετικές αναρτήσεις με εξίσου σημαντικά γεγονότα. Πάντα στο πνεύμα της... Λακωνικής περίληψης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους