Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν έχω κάνει ένα λάθος στο παρελθόν ως προς αυτά που γράφω δημόσια, αν έχω πάρει λανθασμένα θέση σχετικής ουδετερότητας σε κάποιο θέμα είναι που επηρεασμένη αφενός από το πως λειτουργεί η συνεπιμέλεια σε χώρες όπως η Ολλανδία και αφετέρου από μεμονωμένα περιστατικά πατεράδων που αδίκως είχαν στερηθεί τα παιδιά τους, ήμουν ανοιχτή στη συζήτηση ακόμα και για το νόμο Τσιάρα.

Γρήγορα φυσικά κατάλαβα ότι το πρόβλημα ήταν η υποχρεωτικότητα και πολλά άλλα που μου εξήγησαν φίλες φεμινίστριες και η δικηγόρος Αντωνία Λεγάκη σε μια συνέντευξη που της είχα πάρει για το Jacobin.

Επίσης μετά από μια διάλεξη για το φύλο σε τμήμα της νομικής σχολής (όπου δηλαδή το κοινό δεν ήταν οι συγκριτικά πιο εξοικειωμένοι φοιτητές του Παντείου και γενικά των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών), το πάγιο συμπέρασμα είναι ότι η ελληνική κοινωνία έχει να διανύσει πραγματικά πολύ δρόμο σε αυτά τα θέματα.

Και αντί τα πράγματα να γίνονται σταδιακά καλύτερα, μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι εντείνεται η πόλωση και γίνονται χειρότερα.

Για αυτό το φαινόμενο όμως ευθύνεται η άνοδος μιας φασίζουσας ακροδεξιάς παγκοσμίως, η ηγεμονία ψευδοεπιχειρημάτων του κώλου, τύπου Λατινοπούλου και Τραμπ και δευτερευόντως όποια έμμεση ευθύνη της αριστεράς.

Και όχι προφανώς αν το pride παραείναι λαμπερό και φωσφορίζει, αν οι τρανς θέλουν να κάνουν πρωταθλητισμό ή αν οι νέες γυναίκες δεν ψήνονται από τη μία να τις δολοφονούν και από την άλλη να τους κάνουν κήρυγμα στα σοσιαλ για την θέση τους στον κόσμο.

Πρέπει να μπει ένα τέλος σε ο,τι ενθαρρύνει ή "απλά ανέχεται" την έμφυλη βία.

Όπως γίνεται και με μια γενοκτονία.

Η μεθοδολογία είναι ίδια.

Αλλιώς γινόμαστε όλοι ηθικοί αυτουργοί, με λιγότερα ή περισσότερα προνόμια. Είτε συμμετέχουμε στη δημόσια σφαίρα είτε ιδιωτεύουμε σπίτι μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους