Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πολιτική δεν είναι μόνο διαχείριση συμβόλων. Είναι άσκηση ισορροπίας: αφενός η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της διεθνούς συγκυρίας, αφετέρου η ικανοποίηση των εσωτερικών αναγκών της κοινωνίας.

Στη βάση αυτού του σκεπτικού, η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να αναζητήσει, μετά την επανεκλογή του το καλοκαίρι του 2023, οδούς σύγκλισης με την Τουρκίαδιακρίνεται από στρατηγικά χαρακτηριστικά.

Τότε στο Μέγαρο Μαξίμου είχαν εμπεδώσει ότι αν αναλωνόταν και η νέα τετραετία σε μια διαρκή αντιπαράθεση με την Τουρκία θα ήταν αδύνατο να εφαρμόσουν την εξαγγελθείσα μεταρρυθμιστική ατζέντα τους.

Ακόμα κι αν αρκετές από τις εισηγήσεις υποδείκνυαν ότι ο ίδιος μεγεθύνθηκε πολιτικά ακριβώς επειδή διαχειρίστηκε με επιτυχία μια σειρά κρίσεων – και δη της παραλίγο εισβολής χιλιάδων μεταναστών στον Εβρο, καθώς και του «Ορούτς Ρέις» στην Ανατολική Μεσόγειο –, ο κ. Μητσοτάκης είχε λάβει τις αποφάσεις του: με υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Γεραπετρίτη θα αναζητούσαν modus vivendi με την Αγκυρα, με απώτερο, φιλόδοξο, στόχο την παραπομπή της διαφοράς οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών στη διεθνή δικαιοδοσία.

Τρία χρόνια μετά, καθώς η Αθήνα τελεί εν αναμονή της κατάθεσης του νομοσχεδίου, όπου σύμφωνα με τις διαρροές θα συμπεριλαμβάνονται οι τουρκικές αναθεωρητικές θέσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας», κι ενώ ενδιαμέσως αποδείχθηκε ότι Ελλάδα και Τουρκία δεν πρόκειται να προσφύγουν στη Χάγη, δύο καίρια ερωτήματα προκύπτουν εντός της γαλάζιας παράταξης: ήταν πετυχημένη ή έστω αποτελεσματική η πολιτική των «ήρεμων νερών»; Μήπως πρέπει από εδώ και στο εξής, εν όψει μιας νέας πιθανής κλιμάκωσης της έντασης και καθώς ο χρόνος μετράει αντίστροφα έως τις εκλογές, η στρατηγική να αλλάξει; Ο σύνδεσμος στο σχόλιο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους