Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο μπαμπάς μου ήταν διαμάντι. Ο πιο καλοσυνάτος και ευαίσθητος άνθρωπος.

Πριν λίγες μέρες έγιναν 8 τα χρόνια που έφυγε.

Δεν έχει μαλακώσει καθόλου, να το ξέρετε, είναι ψέματα πως μαλακώνει με τον χρόνο.

Ο μπαμπάς μου μαγείρευε καταπληκτικά, αλλά μόνο όταν ήθελε και μόνο για όποιους αγαπούσε.

Έφτιαχνε σούπα για τον σκύλο μας και φρουτοσαλάτες για εμάς.

Και χωρίς να το καταλάβω μου άφησε και αυτό το κουσούρι του (αυτό και άλλα, όμως κυρίως ότι συγκινούμαι και κλαίω εύκολα, γελοιωδώς εύκολα όμως), να μαγειρεύω με χαρά, όμως μόνο όταν θέλω και για όποιον θέλω.

Έκανα φρουτοσαλάτα σαν αυτές που μας έφτιαχνε για την δασκάλα του παιδιού, που ήρθε για να τον διαβάσει.

Γράφουν αύριο, Οδύσσεια και Αρχαία.

Πάρα πολύ δύσκολη η δουλειά της και μόνο αν την αγαπάς την κάνεις καλά. Σαν το μαγείρεμα. Και ο μπαμπάς μου είναι ακόμα εδώ. Είναι φοβερό όταν το συνειδητοποιείς.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους