Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Παιδιά μου, ας αλλάξουμε τον εαυτό μας, ας αλλάξουμε τον κόσμο!» Παιδιά μου αγαπημένα, Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, όλοι μιλούν για αλλαγή.

Ακούμε παντού ότι πρέπει να αλλάξει η κοινωνία, να αλλάξουν οι άνθρωποι, να αλλάξει ο κόσμος, να αλλάξουν οι νοοτροπίες, να αλλάξουν οι σχέσεις, να αλλάξει η ζωή μας.

Και πράγματι, ο κόσμος μας έχει ανάγκη από αλλαγή.

Έχει ανάγκη από περισσότερη αγάπη.

Από περισσότερη καλοσύνη.

Από περισσότερη αλήθεια.

Από περισσότερη ειρήνη.

Από περισσότερη ανθρωπιά.

Από περισσότερο Χριστό.

Όμως πολλές φορές κάνουμε ένα μεγάλο λάθος.

Περιμένουμε να αλλάξουν πρώτα οι άλλοι.

Περιμένουμε να αλλάξει ο διπλανός μας, η οικογένειά μας, η κοινωνία, οι άρχοντες, οι φίλοι, οι συγγενείς, οι γείτονες.

Κοιτάζουμε συνεχώς τι κάνουν οι άλλοι και ξεχνάμε να κοιτάξουμε τι κάνουμε εμείς.

Λέμε: «Ας γίνει καλύτερος ο κόσμος». Μα ο κόσμος αρχίζει από την καρδιά μας.

Λέμε: «Ας γίνει πιο ειρηνική η κοινωνία». Μα η ειρήνη αρχίζει από τον τρόπο που μιλούμε στο σπίτι μας.

Λέμε: «Ας υπάρχει περισσότερη αγάπη». Μα η αγάπη αρχίζει από τη συγγνώμη που δεν δώσαμε ακόμη.

Λέμε: «Ας σταματήσει η κακία». Μα η κακία σταματά όταν εμείς δεν την συνεχίζουμε με τα λόγια και τις πράξεις μας. Ο Χριστός δεν μας κάλεσε να αλλάξουμε πρώτα τον κόσμο με φωνές, με θυμό, με κατακρίσεις και με σκληρότητα.

Μας κάλεσε να αλλάξουμε πρώτα την καρδιά μας.

Να βγάλουμε από μέσα μας τον εγωισμό.

Να μαλακώσουμε τον λόγο μας.

Να καθαρίσουμε τη σκέψη μας.

Να συγχωρήσουμε εκείνον που μας πλήγωσε.

Να αγαπήσουμε εκείνον που δεν μας καταλαβαίνει.

Να προσευχηθούμε για εκείνον που μας αδίκησε.

Να μάθουμε να λέμε: «Φταίω κι εγώ». Να μάθουμε να λέμε: «Συγχώρεσέ με». Να μάθουμε να λέμε: «Κύριε, άλλαξέ με». Γιατί η μεγαλύτερη επανάσταση δεν είναι να φωνάξει ο άνθρωπος δυνατά.

Η μεγαλύτερη επανάσταση είναι να νικήσει τον κακό του εαυτό.

Να μη μιλήσει άσχημα, ενώ μπορεί.

Να μην εκδικηθεί, ενώ έχει αφορμή.

Να μη συκοφαντήσει, ενώ έχει πειρασμό.

Να μη ζηλέψει, ενώ βλέπει την πρόοδο του άλλου.

Να μη σκληρύνει, ενώ έχει πληγωθεί.

Να μη χάσει την πίστη του, ενώ όλα γύρω του τον πιέζουν.

Αυτός είναι ο άνθρωπος του Θεού.

Όχι ο τέλειος άνθρωπος, αλλά ο άνθρωπος που αγωνίζεται.

Όχι ο άνθρωπος που δεν πέφτει ποτέ, αλλά εκείνος που σηκώνεται με μετάνοια.

Όχι εκείνος που κρίνει τους πάντες, αλλά εκείνος που πρώτα ελέγχει τον εαυτό του.

Στη σημερινή εποχή, παιδιά μου, έχουμε πολλή πληροφορία, αλλά λίγη σοφία.

Έχουμε πολλά λόγια, αλλά λίγη αλήθεια.

Έχουμε πολλή επικοινωνία, αλλά λίγη πραγματική αγάπη.

Έχουμε πολλά μέσα για να πλησιάζουμε ο ένας τον άλλον, αλλά οι καρδιές πολλές φορές απομακρύνονται.

Οι άνθρωποι κουράστηκαν από την υποκρισία.

Κουράστηκαν από τα ψεύτικα χαμόγελα.

Κουράστηκαν από τα σκληρά σχόλια.

Κουράστηκαν από την ειρωνεία.

Κουράστηκαν από τον εγωισμό.

Κουράστηκαν από ανθρώπους που μιλούν για αγάπη, αλλά δεν ξέρουν να αγαπούν.

Γι’ αυτό ο κόσμος δεν έχει ανάγκη μόνο από ωραία λόγια.

Έχει ανάγκη από παραδείγματα.

Από ανθρώπους που ζουν αυτό που πιστεύουν.

Από χριστιανούς που δεν φορούν απλώς έναν σταυρό στον λαιμό, αλλά σηκώνουν τον σταυρό της αγάπης, της υπομονής, της ταπείνωσης και της συγχώρησης.

Ένα παιδί που μαθαίνει να σέβεται, μπορεί να αλλάξει μια παρέα.

Ένας νέος που κρατά καθαρή την ψυχή του, μπορεί να γίνει φως μέσα στο σκοτάδι.

Ένας γονιός που προσεύχεται, μπορεί να αγιάσει το σπίτι του.

Ένας άνθρωπος που συγχωρεί, μπορεί να σβήσει μια φωτιά μίσους.

Ένας καλός λόγος, μπορεί να σηκώσει μια ψυχή που λύγισε.

Ένα χαμόγελο, μπορεί να παρηγορήσει έναν άνθρωπο που πονά.

Μια μικρή πράξη αγάπης, μπορεί να γίνει μεγάλο θαύμα στην καρδιά κάποιου.

Μην υποτιμάμε το καλό.

Μην λέμε: «Τι μπορώ να κάνω εγώ μόνος μου;» Μια μικρή φλόγα μπορεί να διαλύσει πολύ σκοτάδι.

Μια καθαρή καρδιά μπορεί να γίνει ευλογία για πολλούς ανθρώπους.

Ένας άνθρωπος που έχει Χριστό μέσα του, δεν περνά απαρατήρητος.

Αφήνει φως, αφήνει ειρήνη, αφήνει παρηγοριά.

Ο κόσμος αλλάζει όταν ένας άνθρωπος σταματήσει να ανταποδίδει κακό στο κακό.

Ο κόσμος αλλάζει όταν ένας άνθρωπος διαλέξει την αγάπη αντί για το μίσος.

Ο κόσμος αλλάζει όταν ένας άνθρωπος σταματήσει να κατακρίνει και αρχίσει να προσεύχεται.

Ο κόσμος αλλάζει όταν ένας άνθρωπος μπει στο σπίτι του και πει: «Από σήμερα θα μιλώ πιο γλυκά». Ο κόσμος αλλάζει όταν ένα παιδί μάθει να λέει «ευχαριστώ», «συγγνώμη», «σε αγαπώ». Ο κόσμος αλλάζει όταν η καρδιά του ανθρώπου γίνει κατοικητήριο του Θεού.

Ας μη ζητούμε λοιπόν μόνο να αλλάξουν οι άλλοι.

Ας αρχίσουμε από εμάς.

Αν θέλουμε περισσότερη ειρήνη, ας ειρηνεύσουμε πρώτα μέσα μας.

Αν θέλουμε περισσότερη αγάπη, ας αγαπήσουμε πρώτα εμείς.

Αν θέλουμε περισσότερη αλήθεια, ας σταματήσουμε πρώτα εμείς το ψέμα.

Αν θέλουμε περισσότερη καλοσύνη, ας σταματήσουμε πρώτα εμείς τη σκληρότητα.

Αν θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο, ας γίνουμε πρώτα καλύτεροι άνθρωποι.

Και αυτό δεν γίνεται μόνο με ανθρώπινη προσπάθεια.

Γίνεται με τη χάρη του Θεού.

Γίνεται με προσευχή.

Γίνεται με μετάνοια.

Γίνεται με εξομολόγηση.

Γίνεται με Θεία Κοινωνία.

Γίνεται με αγώνα καθημερινό.

Γίνεται όταν αφήσουμε τον Χριστό να μπει στη ζωή μας και να φωτίσει όσα εμείς δεν μπορούμε να διορθώσουμε μόνοι μας.

Ας πούμε λοιπόν σήμερα μέσα από την καρδιά μας: Κύριε, άλλαξε πρώτα εμένα.

Άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι.

Άλλαξε τον τρόπο που μιλώ.

Άλλαξε τον τρόπο που βλέπω τους ανθρώπους.

Βγάλε από μέσα μου την κακία, τη ζήλια, τον θυμό, την υπερηφάνεια, την αδιαφορία.

Δώσε μου καρδιά καθαρή.

Δώσε μου λόγο ειρηνικό.

Δώσε μου μάτια που βλέπουν τον πόνο του άλλου.

Δώσε μου χέρια που προσφέρουν.

Δώσε μου ψυχή που συγχωρεί.

Παιδιά μου, ο κόσμος δεν αλλάζει από μακριά.

Αλλάζει από το σπίτι μας.

Αλλάζει από την οικογένειά μας.

Αλλάζει από την τάξη του σχολείου.

Αλλάζει από την παρέα.

Αλλάζει από την ενορία.

Αλλάζει από τη γειτονιά.

Αλλάζει από την καρδιά.

Αν κάθε άνθρωπος άναβε μέσα του λίγο φως, ο κόσμος θα ήταν λιγότερο σκοτεινός.

Αν κάθε στόμα έλεγε έναν καλό λόγο, θα υπήρχε λιγότερος πόνος.

Αν κάθε καρδιά μάθαινε να συγχωρεί, θα υπήρχε λιγότερη έχθρα.

Αν κάθε ψυχή πλησίαζε τον Χριστό, ο κόσμος θα γινόταν πιο ανθρώπινος, πιο ειρηνικός, πιο φωτεινός.

Γι’ αυτό, παιδιά μου, μη φοβηθείτε να γίνετε διαφορετικοί.

Μη φοβηθείτε να αγαπήσετε σε έναν κόσμο που πολλές φορές μαθαίνει να μισεί.

Μη φοβηθείτε να συγχωρήσετε σε έναν κόσμο που ζητά εκδίκηση.

Μη φοβηθείτε να κρατήσετε την πίστη σας σε έναν κόσμο που συχνά την ειρωνεύεται.

Μη φοβηθείτε να είστε καλοί, ακόμη κι αν κάποιοι το θεωρούν αδυναμία.

Η καλοσύνη δεν είναι αδυναμία.

Η συγχώρηση δεν είναι ήττα.

Η ταπείνωση δεν είναι μικρότητα.

Η αγάπη δεν είναι αφέλεια.

Είναι δύναμη Θεού μέσα στον άνθρωπο.

Ας αλλάξουμε λοιπόν τον εαυτό μας.

Όχι για να φαινόμαστε καλύτεροι στους ανθρώπους, αλλά για να γίνουμε πιο κοντά στον Θεό.

Όχι για να μας επαινέσουν, αλλά για να αναπαυθεί ο Χριστός μέσα στην καρδιά μας.

Όχι για να αποδείξουμε κάτι στους άλλους, αλλά για να γίνει η ζωή μας μαρτυρία αγάπης.

Και τότε, χωρίς να το καταλάβουμε, θα αλλάζει και ο κόσμος γύρω μας.

Γιατί όταν αλλάζει η καρδιά, αλλάζει το βλέμμα.

Όταν αλλάζει το βλέμμα, αλλάζει ο λόγος.

Όταν αλλάζει ο λόγος, αλλάζουν οι σχέσεις.

Όταν αλλάζουν οι σχέσεις, αλλάζει η οικογένεια.

Όταν αλλάζει η οικογένεια, αλλάζει η κοινωνία.

Παιδιά μου, ας αλλάξουμε τον εαυτό μας, για να αλλάξουμε τον κόσμο.

Ας γίνουμε εμείς η αρχή του καλού που περιμένουμε να δούμε γύρω μας.

Ας γίνουμε εμείς ένα μικρό φως μέσα στο σκοτάδι.

Ας γίνουμε εμείς μια προσευχή ζωντανή.

Ας γίνουμε εμείς μια αγκαλιά για τον πονεμένο άνθρωπο.

Ας γίνουμε εμείς άνθρωποι του Χριστού.

Γιατί ο κόσμος δεν σώζεται με περισσότερη κακία.

Δεν θεραπεύεται με περισσότερο εγωισμό.

Δεν φωτίζεται με περισσότερη αδιαφορία.

Ο κόσμος αλλάζει όταν ο άνθρωπος γονατίζει μπροστά στον Θεό και σηκώνεται διαφορετικός. Με αγάπη Χριστού π. Δημήτριος Αργύρης Πρωτοπρεσβύτερος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους