Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Makis Malafekas Η σημαία του ισραηλινού στρατού κυματίζει λοιπόν και πάλι από χθες στο Beaufort, στο μεσαιωνικό αυτό κάστρο αρχικά αραβικής κατασκευής (πιθανή χρήση ως παρατηρητήριο στην ομεϋαδική περίοδο), ύστερα ενδυναμωμένο φυλάκιο των σταυροφόρων επί χριστιανικού Βασιλείου της Ιερουσαλήμ, εφήμερη κτήση των Ναϊτών κατά το 1260, ξανά αραβικό λίγα χρόνια αργότερα, στη συνέχεια οθωμανικό, υπό γαλλική δικαιοδοσία στα χρόνια του “Μείζονος Λιβάνου”, και τελικά λιβανέζικο – με όλους τους εναλλασσόμενους εσωτερικούς συσχετισμούς, δεδομένης της περίπλοκης και ταραγμένης ιστορίας του ανεξάρτητου εθνικού κράτους.

Και λέμε “και πάλι”, γιατί αυτό το πολύ κρίσιμο λιβανέζικο κομμάτι εδάφους, κρίσιμο διότι στρατηγικό καθώς από ύψος πολλών εκατοντάδων μέτρων επιβλέπει μεγάλο μέρος του νότου της χώρας, και φυσικά τον ποταμό Λιτάνι λίγο πριν τις εκβολές του στη Μεσόγειο, είχε ήδη κατακτηθεί (ή, τέλος πάντως, καταληφθεί) από το Ισραήλ που είχε επωφεληθεί, τότε, από τον αγριότατο λιβανέζικο εμφύλιο πόλεμο – του οποίου είχε βεβαίως οξύνει την ένταση και τη διάρκεια (βλ. υποστήριξη και χρηματοδότηση του παραστρατιωτικού S.L.A. υπό τους Σαάντ Χαντάντ και Αντουάν Λαχάντ), το 1982.

Σε εκείνη τη φάση, δεν υπήρχε κάποιο σχέδιο εποικισμού του νοτίου Λιβάνου, μόνο “στρατηγικού ελέγχου” σαν αυτόν που έχει από χρόνια επιβάλλει στα συριακά υψίπεδα του Γκολάν ώστε να ελέγχει τη Δαμασκό.

Σήμερα όμως, με το Apple Maps να εξαφανίζει προκαταρκτικά κωμοπόλεις και χωριά από τον χάρτη, να τους αφαιρεί αρχικά την αραβική ονομασία, και στη συνέχεια ακόμα και το στίγμα (στα αραβικά, παρεμπιπτόντως, το Βeaufort είναι το Qala'at ash-Shqif, το “κάστρο του απόκρημνου βράχου”), και την περίφημη διεθνή κοινότητα να περνάει στο ντούκου όχι μόνο τη γενοκτονία της Γάζας αλλά και το ανοιχτά εκπεφρασμένο ισραηλινό αφήγημα περί εδαφικής επέκτασης προς όλες τις κατευθύνσεις, το παλαιοδιαθηκικό του Lebensraum σε πλήρη υποτροπιασμό, η σημαία αυτή πάνω στον πανάρχαιο λιβανέζικο λόφο μόνο προάγγελος μιας νέας εθνοκάθαρσης μπορεί να λογιστεί.

Η νεο-αποικιακή τερατωδία δεν είναι ούτε στο παρελθόν, ούτε στο μέλλον: είναι εδώ και τώρα.

Στις φωτογραφίες: ισραηλινό άρμα μάχης με τις δύο σημαίες, κατά την εισβολή του 78, γνωστή και ως “επιχείρηση Λιτάνι”, και το υπό ισραηλινή κατοχή κάστρο του Beaufort το 82, δεχόμενο την επίσκεψη του (στρατηγού, τότε, και υπουργού άμυνας) Αριέλ Σαρόν, και του πρωθυπουργού Μεναχέμ Μπέγκιν, αμφότεροι συνιδρυτές του ακροδεξιού Λικούντ, και μέντορες του σημερινού πρωθυπουργού και καταζητούμενου από το διεθνές ποινικό δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, Νετανιάχου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους