Η "ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ" ΚΑΙ ΤΟ "ΑΤΕΛΕΣ ΖΩΟΝ" Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Δανείζομαι τη φράση 'Η καρδιά του σκύλου" από το ομώνυμο αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, ένα υπερρεαλιστικό αφήγημα που...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν θα αναφερθώ όμως στο σατιρικό ρωσικό έργο για την ανθρώπινη φύση και την εξουσία, που με το "φανταστικό ρεαλισμό" του τέμνει πραγματικότητες και αναδεικνύει ανείπωτες αλήθειες.

Για την "καρδιά του σκύλου" δεν χρειάζεται επίσης να αναφερθώ, αφού ακόμη και πολύχρονες επιστημονικές έρευνες κατέδειξαν με την χαρτογράφηση του εγκεφάλου του σκύλου, ότι τα σκυλιά έχουν συναισθηματικές μεταβολές.

Όπως υπάρχει δραστηριότητα στον κερκοφόρο πυρήνα του εγκεφάλου τους.

Η δυνατότητα δηλαδή να βιώνουν κυρίως θετικά συναισθήματα, όπως η αγάπη και η αφοσίωση, σημαίνει ότι τα σκυλιά έχουν επίπεδο ευαισθησίας, συχνά ανώτερης της ανθρώπινης, που μπορεί να συγκριθεί με εκείνη των παιδιών.

Ούτε θα αναφερθώ στα αδαπάνητα πολιτικά ψέματα, στο σαθρό πολιτικό σύστημα σε κατάσταση αποσύνθεσης και σκωληκίωσης , στα "άεργα όνειρα" των Ελλήνων σε φόντο προεκλογικό, σε μια κοινωνία που βιώνει την πτώχευση καταμεσής στην αφθονία του πολιτικού ψέματος και της πολιτικής γελοιότητας, μια κοινωνία ρακένδυτη, επιρρεπής στην αδράνεια, εθισμένη στο "κουτσοβόμεμα" ή της "άγριας αρπακτής, με την άγονη προσδοκία του προσωρινού.

Θα αναφερθώ σε μια παλιά είδηση: Στo ηφαιστειογενές νησί Reunion, στον Ινδικό Ωκεανό, ανατολικά της Μαδαγασκάρης και νοτιοδυτικά του Μαυρικίου, αυτό το υπερπόντιο διαμέρισμα της Γαλλίας από το 1946, χρησιμοποιούνται σκύλοι και γάτες ως δολώματα για το ψάρεμα των καρχαριών, που διοχετεύονται στα gourmet εστιατόρια της haute cousine του Παρισιού και της υψηλής γαλλικής γαστριμαργίας... Ναι, ζωντανοί σκύλοι και γάτες ως δολώματα! Θα μου πείτε βέβαια ότι στην Ελλάδα δεν φτάσαμε στο...πολιτιστικό επίπεδο των Γάλλων.

Αρκούμαστε στους βίαιους θανάτους χιλιάδων σκύλων ετησίως με την επινόηση διαφόρων σαδιστικών τρόπων.

Από το κρέμασμα σκύλων και γατών στα δένδρα και τον πυροβολισμό στο κεφάλι τους μέχρι τη τύφλωση τους και το "ξεκοίλιασμα" τους σε κυοφορία.

Με τη μαζική θανάτωση και δηλητηρίαση αδέσποτων από Δήμους, με την εγκατάλειψη και το ξυλοδαρμό τους, αλλά και την παράνομη χρησιμοποίηση σκύλων για κυνομαχίες... Μπροστά σ' αυτή την "ευρηματική βαρβαρότητα", η νόηση αφοπλίζεται και χαλαρώνει το αίσθημα της κοινωνικής διάρκειας.

Και η κοινή εμπειρία συνηγορεί στον αθεράπευτο παραλογισμό του ανθρώπινου γένους.

Δεν έχουμε να κάνουμε με το "παράλογο" ως τυποποιημένη λειτουργία.

Ο άνθρωπος ως ζώο, είναι κυριαρχημένος, κατά τον Καίσλερ, από δυνάμεις που καταργούν, αχρηστεύουν την λογική και την ευαισθησία του.

Μετατρέπεται σ' ένα "βιολογικό τέρας", χάνοντας ακόμη και το "ρυθμιστικό ένστικτο", που διαθέτουν τα άλλα ζώα.

Μετατρέπεται σε ζώο λυσσαλέο, αιμοβόρο, που κρύβει κάτω από μια επίφαση πολιτισμού, τα πιο ασυγκράτητα ένστικτα εγκλήματος.

Γιατί η κακοποίηση των ζώων, για να μην αναφερθώ στα εκατομμύρια των ζώων που σφαγιάζονται καθημερινά για να εξυπηρετήσουν τις υποτιθέμενες "ανάγκες" μας, η κακοποίηση των σκύλων και των γατών εν προκειμένω, πρόκειται για έγκλημα έσχατου βαθμού από αρρωστημένα μυαλά! Ζούμε δυστυχώς σε μια εποχή που ασύνειδα αντιπαλεύει απεγνωσμένα να σωθεί από τη μαζοποίηση της αναλγησίας και την πολτοποίηση της ευαισθησίας.

Ζούμε σ' ένα κόσμο δυσανάγνωστο.

Και σε μια κοινωνία που παραπαίει.

Δεν ξέρει από που να κρατηθεί.

Από την προσωπικότητα, που είναι το σπάνιο ή από την πρωτοτυπία, που είναι το ομοίωμά της; Όσο απομακρυνόαμστε από την περιοχή Άνθρωπος, αισθανόμαστε κτυπημένοι από μια οντολογική κατάρα, σκλάβοι της ευτέλειας, ανίκανοι να λυτρωθούμε από τα γελοία και αρρωστημένα πάθη μας, από τις βλακώδεις συνήθειές μας και τις εξευτελιστικές αναπηρίες μας.

Καμία βεβαίωση πως είμαστε "ζώον ατελές" δεν μπορεί να παρηγορήσει ή να δικαιολογήσει γι' αυτήν την ασυμμετρία με την εσωτερική μας αξίωση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους