Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η σεμνότητα και η μοσχοβολιστή αγκαλιά ορισμένων ανθρώπων, θρέφει την ψυχή.

Νικόλα μου, ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς, για τις λέξεις και το θάρρος σου να κοιτάς σταθερά τις φλέβες και τα πανιά μας.

Σκοντάφτουμε σε πέτρες αλλά όταν "σκοντάφτουμε" σε διαμάντια, τι αγαλλίαση! Τμήμα από δημοσίευση κειμένου του Νικόλαος Πουλινάκης, 25/5/26 στο Fractal, για τις "Δεκαέξι Καταβυθίσεις, μια ιαματική ιστορία" (εκδ.

Συρτάρι, 2024) "Η Δέσποινα Νάσσου στον ταρσανά του μυαλού της έχει κατασκευάσει ένα γερό ξύλινο σκαρί που έχει σηκώσει κάτι τεράστια άσπρα πανιά με όλους τους ούριους ανέμους να γλυκοφιλούν την πλώρη του." Ένας ακόμη άνθρωπος-διάμαντι, ο Δ. Δασκαλόπουλος, κλείνοντας το ποίημα του "Παράξενο Σπίτι", αφήνει παρακαταθήκη: "Ο κόσμος αρχίζει στα μάτια και τελειώνει στα όνειρα" Σκέφτομαι, κι ας κάνω λάθος, άρα δεν τελειώνει ποτέ...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους