Πραγματικά απορώ πως δεν έχει χαλάσει ο κόσμος για τη σειρά Half Man, την ώρα που τρελαινόμαστε να ανοίγουμε συζήτηση για ασήμαντα θέματα που προκύπτουν από τα πολιτισμικά φαινόμενα, για παράδειγμα...

Πλήρες Κείμενο:

Πραγματικά απορώ πως δεν έχει χαλάσει ο κόσμος για τη σειρά Half Man, την ώρα που τρελαινόμαστε να ανοίγουμε συζήτηση για ασήμαντα θέματα που προκύπτουν από τα πολιτισμικά φαινόμενα, για παράδειγμα πως πρέπει να μοιάζει μια Ωραία Ελένη σε μια ακόμη κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας. Ο Richard Gadd, που γνωρίσαμε από το ταρανδάκι, αναδεικνύεται σε μεγάλο ανατόμο της κακοποίησης και μας εμπλέκει σε μια διαφορετικού τύπου Οδύσσεια γεμάτη οδύνη, παρακολουθώντας τις διαλυμένες ζωές ανθρώπων στη Δύση που βίωσαν φρίκη και συμφορές στους πλέον οικείους χώρους.

Και σηκώνει αυτό το τεράστιο βάρος χωρίς να λυγίσει, χωρίς να κάνει τη γνωστή στροφή προς τον εξωραϊσμό, το υποκριτικό γούτσου- γούτσου, το οποίο μας κατακλύζει όταν πάμε να προσεγγίσουμε τα μεγάλα θέματα της ντροπής, της ενοχής, της βίας. Το Half Man μιλά ακόμη για τη μη αποδοχή του εαυτού, τις σκοτεινές ενίοτε διαδρομές της επιθυμίας και για εκείνο το χειριστικό έρεβος που βρίσκει τη θέση του στη μητρότητα, θέμα που παραμένει ιερό και ελάχιστοι αγγίζουν, παρά τους κλυδωνισμούς που υφίσταται πότε- πότε.

Όλα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολα. Οι Mitchell Robertson και Stuart Campbell που υποδύονται τους δύο κεντρικούς χαρακτήρες στην εφηβεία τους σηκώνουν με πειστικότητα το βάρος του τι σημαίνει να τρως με την κουτάλα εκφοβισμό, το πόσο τρομακτικό μπορεί να γίνει το νταηλίκι και στηρίζουν την πιο άβολη ερωτική σκηνή που έχω δει ποτέ, η οποία είναι μάλιστα και σκηνή ξεπαρθενέματος.

Εκπληκτικός και βαθύς ο Jamie Bell που υποδύεται έναν χαρακτήρα γεμάτο ανακολουθίες, παράξενες στροφές, πτώσεις και χαντάκια.

Κι ας μην μιλήσουμε για τον Richard Gadd που κρατά τον ρόλο του Ruben.

Ας μην ψάξει κανείς για το ηθικό και το ανήθικο.

Το καλό και το κακό, δεν μπαίνουν καν τέτοια ζητήματα στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης κατάστασης.

Χωρίς καθόλου να σποϊλάρω θα πω πώς όλα τελειώνουν με ένα μουγκρητό, που μόνο ανθρώπινο δεν ακούγεται. Είναι το μουγκρητό ενός άγριου θηρίου που είναι και αυτό και πάλι ο άνθρωπος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους