Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Είσαι πάμφτωχος, αλλά έχεις ήλιο και μπορείς να πας για μπάνιο στο Φάληρο». Με μία φράση, ο Άδωνις Γεωργιάδης συμπύκνωσε ίσως την πιο κυνική εκδοχή της κυβερνητικής αντίληψης για την κοινωνική πραγματικότητα.

Γιατί όταν ο άνθρωπος που δεν μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο, τους λογαριασμούς ή το σούπερ μάρκετ ακούει ως παρηγοριά ότι μπορεί να ανοίξει το παράθυρο και να δει λιακάδα, τότε η πολιτική έχει πάψει να ασχολείται με τη ζωή των πολιτών και έχει περάσει στην επικράτεια της προσβολής.

Η φτώχεια δεν αντιμετωπίζεται με θέα στη θάλασσα, ούτε η αξιοπρέπεια εξασφαλίζεται με δωρεάν μπάνιο στο Φάληρο.

Αυτή η λογική του «μη μιλάτε, έχετε ήλιο» δεν είναι απλώς αδιαφορία, είναι η ομολογία μιας εξουσίας που έχει χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία.

Και το πιο ανησυχητικό δεν είναι ότι τα είπε ο Γεωργιάδης.

Είναι ότι ένας υπουργός αισθάνεται αρκετά άνετα ώστε να τα πει δημόσια, θεωρώντας πως η ανέχεια μπορεί να εξισορροπηθεί από τον καλό καιρό.

Λες και η Ελλάδα του 2026 δεν χρειάζεται μισθούς, κοινωνική πολιτική και προοπτική, αλλά λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και πολλή ανοχή στον εμπαιγμό. Ο Άδωνις Γεωργιάδης καταφέρνει για άλλη μια φορά να επιβεβαιώσει τη φήμη του ως ενός από τους χυδαίους,πιο κυνικούς και προκλητικούς εκπροσώπους της εξουσίας.

Χρειάζεται ιδιαίτερη πολιτική αναλγησία για να ακούς την αγωνία ανθρώπων που δυσκολεύονται να καλύψουν βασικές ανάγκες και να τους απαντάς με τον ήλιο και τη θάλασσα.

Τέτοιες δηλώσεις δεν αποκαλύπτουν μόνο έλλειψη ενσυναίσθησης, αποκαλύπτουν μια βαθιά περιφρόνηση απέναντι σε όσους βιώνουν τις συνέπειες της φτώχειας και της ακρίβειας με τον πιό ύπουλο και ελεεινό τρόπο. Και αυτό είναι ότι πιο αποκρουστικό στοιχείο του προσώπου. Να χλευάζει αυτούς που πρέπει να υπηρετεί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους