Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πανεπιστήμιο έχει ιστορικά ταυτιστεί με την έννοια της επαγγελματικής αποκατάστασης και της κοινωνικής ανόδου.

Για πολλές δεκαετίες, το αφήγημα της επιτυχίας ήταν σχεδόν ίδιο...σπουδές, πτυχίο, σταθερή δουλειά, οικονομική άνεση...με άλλα λόγια αυτό ήταν το χρυσό success story (μαζί με το βολέψου σε μια θέση Δημοσίου) τουλάχιστον για τις προηγούμενες γενιές...ακόμα περισσότερο για τις πολύ παλιές γενιές για τις οποίες μόνο ένα πτυχίο σε έβγαζε από τα χωριά και τα χωράφια και σε ανέβαζε κοινωνικά και οικονομικά τόσο πολύ και τόσο γρήγορα.

Απολύτως αληθές και κατανοητό.

Σήμερα όμως, αυτό το μοντέλο δεν είναι πλέον τόσο αξιόπιστο όσο στο παρελθόν.

Η σύνδεση ανάμεσα στο πανεπιστήμιο και την επαγγελματική ή οικονομική επιτυχία είναι πιο χαλαρή, πιο πολύπλοκη και σε πολλές περιπτώσεις αμφισβητήσιμη.

Καταρχάς, η αγορά εργασίας έχει αλλάξει ριζικά.

Πολλοί κλάδοι δεν λειτουργούν πλέον με βάση τα πτυχία ως κύριο κριτήριο αξιολόγησης, αλλά με βάση τις δεξιότητες, την εμπειρία και την ικανότητα προσαρμογής.

Στην τεχνολογία, στο επιχειρείν, στο marketing, ακόμα και στη χρηματοοικονομική ανάλυση, η πρακτική ικανότητα και το αποδεδειγμένο αποτέλεσμα συχνά υπερτερούν ενός ακαδημαϊκού τίτλου.

Ένας αυτοδίδακτος προγραμματιστής ή ένας επιχειρηματίας χωρίς πανεπιστημιακή εκπαίδευση μπορεί να ξεπεράσει οικονομικά αδιανόητα έναν απόφοιτο κορυφαίου ιδρύματος, αν έχει κατανοήσει καλύτερα την αγορά και λειτουργεί πιο αποτελεσματικά μέσα της.

Παράλληλα, το ίδιο το πανεπιστημιακό περιεχόμενο δεν είναι πάντα προσαρμοσμένο στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς.

Πολλά προγράμματα σπουδών παραμένουν θεωρητικά, αργούν να ανανεωθούν και συχνά είναι αποκομμένα από τις ταχείες εξελίξεις της τεχνολογίας και της επιχειρηματικότητας.

Αυτό δημιουργεί ένα κενό ανάμεσα σε αυτό που διδάσκεται και σε αυτό που πραγματικά ζητείται επαγγελματικά.

Επιπλέον, η οικονομική επιτυχία δεν εξαρτάται μόνο από τη γνώση, αλλά και από παράγοντες όπως η ανάληψη ρίσκου, η επιχειρηματική σκέψη, η πρόσβαση σε ευκαιρίες και η ικανότητα δικτύωσης.

Αυτά δεν καλλιεργούνται απαραίτητα μέσα σε ένα ακαδημαϊκό περιβάλλον, όπου η έμφαση δίνεται περισσότερο στη θεωρητική κατάρτιση και λιγότερο στην πρακτική εφαρμογή.

Έτσι, πολλοί άνθρωποι με μέτριους ή καθόλου ακαδημαϊκούς τίτλους καταφέρνουν να δημιουργήσουν σημαντικό πλούτο μέσα από επιχειρήσεις, επενδύσεις ή καινοτόμες ιδέες.

Αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι το πανεπιστήμιο δεν έχει αξία.

Αντιθέτως, παραμένει σημαντικό σε επιστημονικά επαγγέλματα, στην έρευνα και σε τομείς που απαιτούν βαθιά θεωρητική γνώση.

Επίσης, προσφέρει ένα κοινωνικό περιβάλλον μάθησης που μπορεί να είναι καθοριστικό για πολλούς ανθρώπους αλλά και τα πιο ενδιαφέροντα και όμορφα χρόνια της ζωής σου από άποψη καλοπέρασης και εμπειριών.

Απλά πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα αυτά που προσφέρει δεν συνεπάγονται αυτόματα και καλή μετέπειτα ζωή, με επαγγελματική και οικονομική επιτυχία.

Μπορεί να λειτουργήσει ως αφετηρία, ως εργαλείο ή ως επιταχυντής, αλλά όχι ως αυτόματος μηχανισμός κοινωνικής και οικονομικής ανόδου.

Η πραγματική επιτυχία σήμερα φαίνεται να εξαρτάται περισσότερο από τη συνεχή μάθηση, την προσαρμοστικότητα και την ικανότητα αξιοποίησης ευκαιριών και εργαλείων παρά αποκλειστικά από έναν ακαδημαϊκό τίτλο.

Ο κόσμος αλλάζει και πρέπει να αλλάξουμε και εμείς το πώς βλέπουμε τα μέχρι χθες αυτονόητα...κυρίως να καταλάβουμε ότι δεν γίνεται να θέλουμε τα παιδιά μας να κατακτήσουν περισσότερα από εμάς ζητώντας τους να κάνουν ακριβώς τα ίδια με εμάς.

Bottom line για εμένα όταν έρθει η ώρα...αν μου ζητήσουν τα παιδιά σπουδές θα τα ενθαρρύνω και θα τα βοηθήσω...δεν είναι κακή ιδέα να περάσεις 4 χρόνια σε ένα πανεπιστήμιο...αν έρθει η ώρα όμως και δεν θέλουν δεν θα τους πιέσω, αντιθέτως θα εξερευνήσουμε μαζί πώς μπορούμε να διαθέσουμε τον ίδιο χρόνο και πόρους για κάτι που μπορεί να βγει πολύ πιο αποτελεσματικό και συναρπαστικό.

Ας χαλαρώσουμε λοιπόν όλοι...και ας χαρούμε το παιχνίδι της ζωής που έχει πολλές διαδρομές και πίστες...ας μην κάνουμε ούτε για εμάς ούτε για τα παιδιά μας φυλακή τίποτε, κανένα πτυχίο, καμιά θεσούλα και κανένα στερεότυπο...γιατί τα κολλήματα είναι τελικά που σε κάνουν να περνάς μια ζωή σε χαμηλά ταβάνια!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους