Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λέμε συνήθως πως τα παιδιά είναι το μέλλον… Πιστεύω πως είναι κάτι περισσότερο από αυτό.

Τα παιδιά - οι πολίτες του αύριο - είναι ο καθρέφτης του παρόντος μας.

Ποια παιδιά μεγαλώνουμε σήμερα; Παιδιά με κριτική σκέψη ή παιδιά που καταναλώνουν ασταμάτητα εικόνες και πληροφορίες χωρίς να τις επεξεργάζονται; Πόσο χώρο αφήνουμε στην παιδικότητα; Στο παιχνίδι, στη φαντασία, στην εξερεύνηση, στη βαρεμάρα που "γεννά" τη δημιουργικότητα; Τι μαθαίνουν από εμάς; Να διεκδικούν δικαιώματα; Να αναλαμβάνουν ευθύνες; Να ακούνε προσεκτικά τον άλλο ή μόνο να απαιτούν; Ποια πρότυπα τους προσφέρουμε; Τον άνθρωπο που συνεργάζεται για το ευρύτερο καλό ή εκείνον που θεωρεί τον εαυτό του κέντρο του κόσμου και πασχίζει για το ατομικό του συμφέρον; Τι τους λέμε για την ειρήνη; Τους εξηγούμε ότι απαιτείται καθημερινός αγώνας, δικαιοσύνη και αλληλοσεβασμός για να διατηρηθεί; Πώς γιορτάζουμε την παιδική ηλικία όταν σε πολλές γωνιές του κόσμου παιδιά σκοτώνονται σε πολέμους, εκτοπίζονται, πεινούν ή στερούνται το δικαίωμα στη μόρφωση και στο παιχνίδι; Κάποια παιδιά ανησυχούν για τον χρόνο που θα περάσουν μπροστά από μια οθόνη και άλλα παιδιά ανησυχούν για το αν θα έχουν φαγητό, νερό ή ασφάλεια.

Τι κόσμο παραδίδουμε στα παιδιά μας; Έναν κόσμο περισσότερης αλληλεγγύης ή περισσότερων ανισοτήτων; Περισσότερου διαλόγου ή περισσότερου φανατισμού; Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδιού δεν είναι γιορτή.

Είναι μια ευκαιρία αυτοκριτικής.

Γιατί οι πολίτες του αύριο δεν θα εμφανιστούν ξαφνικά.

Τους διαμορφώνουμε σήμερα, με όσα κάνουμε, με όσα ανεχόμαστε και με όσα επιλέγουμε να διδάσκουμε με το παράδειγμά μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους