"Ποτέ δεν κατάλαβα κατά πόσον οι ομοφυλόφιλοι τσακίζουν τον καρπό επειδή γεννιούνται έτσι, ή αν είναι επίκτητο." Πέτυχα τη φράση προς το τέλος ενός εξαιρετικού, πασίγνωστου, βραβευμένου...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αφηγήτρια σ' όλο το βιβλίο έδειχνε τρομερή ευαισθησία ως προς το μυστήριο της ανθρώπινης ψυχής - και ξαφνικά, σου πετάει αυτό το απαίσιο ομοφοβικό κλισέ, που μας θέλει όλους 'κουνιστούς' (όπως μας λέγανε παλιά), καρικατούρες βγαλμένες καρμπόν από μήτρα ανθρωπόμορφης παρωδίας.

Αυτή η ομοφοβία, η συγκαλυμμένη κι αθόρυβη, που εκφράζεται με μισόλογα, με πισώπλατα κακοποιητικά σχόλια και ετεροκανονικές βεβαιότητες ως προς τον συνάνθρωπο, είναι η πιο επικίνδυνη, κι η πιο σιχαμερή, γιατί συνήθως είναι αμπαλαρισμένη σε χοντρό στρώμα κατανόησης κι ανθρωπιάς.

Χίλιες φορές το ομοφοβικό γομάρι που θα με βρίσει χυδαία και κατάμουτρα.

Έχω μάθει πώς να αντιμετωπίζω τέτοιες επιθέσεις.

Αλλά οι τάχαμου πολιτισμένοι κι ανοιχτόμυαλοι υποκριτές, με καρδιά μικρή και ζαρωμένη σαν σάπιο κουκούτσι - αυτοί είναι τρισχειρότεροι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους