Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ώρες στριμωγμένοι στα σκαλιά του Παλέ. Ώρες πριν τον αγώνα μέσα στο γήπεδο, ο ένας πάνω στον άλλο.

Χιλιάδες έξω να ψάχνουν εισιτήριο στη μαύρη.

Μοναδικό αντικείμενο συζήτησης μέρες πριν, ο μεγάλος τελικός.

Ένας ακόμη ευρωπαϊκός τελικός για τον μεγάλο ΠΑΟΚ της εποχής. Τον ΠΑΟΚ του Μπάνε, του Κόρφα, του Μπέρι, του Σάβιτς, του Νάσου, του Μπουντούρη και των υπόλοιπων παιδιών.

Τον μεγάλο ΠΑΟΚ του Σούλη, τον κατά πολλούς καλύτερο ΠΑΟΚ όλων των εποχών, την πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτάει και 2ο Ευρωπαϊκό τίτλο, απέναντι στην ισχυρή και ανερχόμενη τότε Στεφανέλ του Μποντιρόγκα, του Φούτσκα, του Τζεντίλε, του Λάμπλεϊ και φυσικά του Τάνιεβιτς.

Κι αν κάποιοι αδαείς κι ανίδεοι εξισώνουν το τότε Κύπελλο Κόρατς (που θεωρητικά ήταν η 3η τη τάξει Ευρωπαϊκή διοργάνωση της εποχής) με τα μετέπειτα πανηγυράκια της πλάκας που έπαιρνε ο κάθε πικραμένος, να τους ενημερώσουμε πως τότε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών έπαιρναν μέρος μόνο οι πρωταθλητές κάθε χώρας (άντε βαριά και κάποιοι 2οι αργότερα) και στις άλλες δύο διοργανώσεις βλέπαμε συχνά πυκνά υπερδυνάμεις της εποχής όπως Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Κνορ Μπολόνια, Φίλιπς, Λιμόζ, Μπενετόν, Σκαβολίνι, Μακάμπι κτλ.

Γι'αυτό μην απορείτε που χρόνια ολόκληρα στα 80's και αρχές 90's Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Πανιώνιος και Ηρακλής αποκλειόταν από τους ομίλους και πολλές φορές δε κατάφερναν να περάσουν ούτε τους προκριματικούς του Κόρατς και του Κυπελλούχων. Απλά ο ΠΑΟΚ της εποχής εκείνης το έκανε να φαίνεται εύκολο...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους