Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές μορφές του Ελληνικού ποδοσφαίρου κατά τις δεκαετίες 1980-90 ήταν ο Κωφίδης Σάββας.

Γεννήθηκε στην πόλη Αλμάτι του Καζακστάν το 1961 από Έλληνες γονείς που παλινόστησαν στην πατρίδα το 1967.

Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γήπεδα το 1981 με τη φανέλα του Ηρακλή, συνέχισε το 1988 στον Ολυμπιακό και τελικά τον Δεκέμβριο του 1992 ήρθε στον Άρη.

Αγωνιζόταν στη θέση του ανασταλτικού μέσου.

Στους κίτρινους ήταν πάντοτε βασικός και αναντικατάστατος, ενώ διετέλεσε και αρχηγός της ομάδας.

Παρότι ήρθε στα τριάντα ένα του χρόνια, έπαιξε συνεχώς και σε σταθερά υψηλό επίπεδο ως το 1996.

Στις πρώτες του εμφανίσεις από τον Ιανουάριο μέχρι το καλοκαίρι του 1993, ήταν μουδιασμένος και δεν έδειξε τα πραγματικά του προσόντα.

Όταν όμως ο Φοιρός εξακολούθησε να τον χρησιμοποιεί και κατά την επόμενη σεζόν, 1993-94, ο παίκτης «απογειώθηκε» και έκανε μια από τις καλύτερες περιόδους της καριέρας του.

Παρά τα χρόνια που τον βάραιναν, κατάπληξε τους πάντες με τις τρομερές φυσικές του δυνάμεις, με την κινητικότητα και την σταθερή του απόδοση.

Η ομάδα έκανε μια τρομερή πορεία σε πρωτάθλημα και κύπελλο και δίκαια κατέκτησε την έξοδο στο κύπελλο UEFA.

Αξιοπερίεργο ήταν πως ο Φοιρός τον χρησιμοποίησε και ως ακραίο μπακ, θέση στην οποία διακρίθηκε παρότι δεν ήταν η φυσική του.

Την επόμενη σεζόν ο Σάββας αγωνίστηκε με επιτυχία στα τέσσερα ευρωπαϊκά παιχνίδια όπου ήταν από τους διακριθέντες.

Ήταν ο αρχηγός της ομάδας, καθώς οι συμπαίκτες του αναγνώρισαν τον ηγετικό του ρόλο μέσα κι έξω από το γήπεδο.

Διακρίθηκε και στο σκοράρισμα, καθώς πέτυχε πέντε τέρματα στο πρωτάθλημα, με σπουδαιότερο εκείνο εναντίον του Παναθηναϊκού με εκπληκτικό χτύπημα φάουλ, στην εκτός έδρας ισοπαλία με 1-1, στις 8 Ιανουαρίου 1995.

Τη σεζόν 1995-96 ήταν πάλι ο MVP της χρονιάς παρά τα τριάντα τέσσερα χρόνια του. Τον Δεκέμβριο του 1996 όμως το συμβόλαιο του έληξε και εγκατέλειψε την ομάδα για να επιστρέψει στην πρώτη του μεγάλη «αγάπη», τον Ηρακλή, όπου τερμάτισε την καριέρα του.

Δυστυχώς η απουσία του έγινε κάτι παραπάνω από αισθητή καθώς στο τέλος της σεζόν ο Άρης θα υποβιβαστεί υπό το βάρος διοικητικών, προπονητικών και αγωνιστικών λαθών.

Για τις εμφανίσεις του με την κιτρινόμαυρη φανέλα, το μόνο που μπορούμε να πούμε, είναι πως ήταν άκρως θετικές.

Ήρθε στην ομάδα ως «ολοκληρωμένος» παίκτης και αυτό το έδειξε από την αρχή, καθώς η εμπειρία του ήταν αυτή που τον έκανε και ξεχώριζε.

Ήταν άριστος τεχνίτης και χειριστής της μπάλας, ικανός για ανασταλτικό και δημιουργικό παιχνίδι.

Είχε ευχέρεια στο σκοράρισμα, αλλά και πάθος στα αμυντικά του καθήκοντα.

Η σταθερά σε υψηλό επίπεδο απόδοση του, ήταν απόρροια των τρομερών φυσικών δυνάμεων που διέθετε.

Αυτή η απόδοση τον κατέταξε ανάμεσα στους ΜVP της ομάδας σχεδόν σε όλες τις σεζόν που αγωνίστηκε με την φανέλα του Άρη.

Μεγάλη ήταν και η προσφορά του στην Εθνική ομάδα της χώρας μας.

Αγωνίστηκε με το εθνόσημο στο στήθος σε εξήντα πέντε παιχνίδια από το 1982 έως το 1994.

Τα σπουδαιότερα από αυτά τα παιχνίδια ήταν στο Μουντιάλ του 1994, όταν όντας παίκτης του Άρη πλαισίωσε την εθνική μας ομάδα, αγωνιζόμενος μάλιστα και στα τρία παιχνίδια που έδωσε στα γήπεδα της Αμερικής. Στον Άρη αγωνίστηκε από το 1992 μέχρι το 1997 σε 156 αγώνες και πέτυχε 9 τέρματα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους