Του Γίαννη Λαθήρα, «Πρέπει να αποδομήσουμε τη θεωρία των «φυσικών χαρισμάτων», να απαντήσουμε στην προφανή και γνωστή, καλοπροαίρετη ή όχι ένσταση «αν μπορούν όλα τα παιδιά να σπουδάσουν» ή στο...

Πλήρες Κείμενο:

Του Γίαννη Λαθήρα, «Πρέπει να αποδομήσουμε τη θεωρία των «φυσικών χαρισμάτων», να απαντήσουμε στην προφανή και γνωστή, καλοπροαίρετη ή όχι ένσταση «αν μπορούν όλα τα παιδιά να σπουδάσουν» ή στο …αφοπλιστικό: «μα πως θα ξεχωρίσουν οι άριστοι;». Ας φανταστούμε λοιπόν κι ας διεκδικήσουμε ένα σχολείο : Με μικρά τμήματα 10-15 μαθητών, μόνιμους , νέους (σύνταξη στα 60!) εκπαιδευτικούς με μικρότερα ωράρια, που θα διδάσκουν τα μαθήματα της ειδικότητας τους σε ένα μόνο σχολείο, χωρίς πρωτεύοντα , δευτερεύοντα μονόωρα(!) μαθήματα.

Με νέα ενιαία, σύγχρονα, δημοκρατικά αναλυτικά προγράμματα ως γενικά περιγράμματα, βιβλία εύληπτα, χαρούμενα απαλλαγμένα από κάθε τι ανορθολογικό, από άχρηστες πληροφορίες, συνδεδεμένα με την πραγματική ζωή, που θα γράφονται με τη συμμετοχή των μαχόμενων εκπαιδευτικών της τάξης και με το βλέμμα στραμμένο στα παιδιά και όχι στις βλοσυρές επιτροπές της κρατικής παιδαγωγικής.

Που θα συνδέει οργανικά και δημιουργικά τη γενική με την τεχνολογική γνώση και τις εφαρμογές, που θα προάγει την ολόπλευρη γνώση, την κριτική σκέψη, την ομαδική εργασία, τις κλίσεις τα ενδιαφέροντα και θα παράγει ολοκληρωμένες μαχόμενες προσωπικότητες.

Χωρίς το παραδοσιακό αυταρχικό, δασκαλοκεντρικό σχήμα : παράδοση- ατομική εξέταση –εξετάσεις- βαθμοί, ξεκινώντας από τις διαθέσεις –ανάγκες- σκέψεις -επιθυμίες των παιδιών ,προάγοντας τη βιωματική μάθηση , το θεατρικό παιχνίδι, την παραγωγή της γνώσης . Που δεν θα μετατρέπει την εκπαιδευτική πράξη σε μάθημα υποταγής αλλά σε διαδικασία μόνιμης απελευθέρωσης . Με τάσεις κατάργησης της παραδοσιακής τάξης με τις λεγόμενες (υπερυψωμένες) έδρες, με τις άθλιες ιεραρχικές σειρές των θρανίων, που καλλιεργούν τις πάσης φύσεως κατηγοριοποιήσεις, με διαμορφωμένες αίθουσες σε σχήμα κύκλου ή U, με μαθήματα σε χώρους παραγωγής και εργασίας, πολιτισμού, στην φύση, στην αυλή, στην βιβλιοθήκη κλπ.

Με συλλογική αποτίμηση και εναλλακτικές μορφές του εκπαιδευτικού αποτελέσματος και του κάθε παράγοντα της εκπαιδευτικής πράξης από όλους τους συμμετέχοντες στο μάθημα (μαθητές –εκπαιδευτικοί) δημόσια, συντροφικά, περιγραφικά και ανατροφοδοτικά.

Χωρίς βαθμούς και εξετάσεις ! Ένα σχολείο που θα προάγει τη συνειδητή αυτοπειθαρχία, τον αλληλοσεβασμό, την αγάπη στο συλλογικό και την κοινή ιδιοκτησία.

Χωρίς αριστεία , ατομικά βραβεία και άγριο ανταγωνισμό . Ένα άριστο σχολείο και όχι των αρίστων.

Που θα αφήνει ελεύθερο τον δάσκαλο να μεγαλουργήσει, θα τον στηρίζει, θα τον σέβεται, θα τον επιμορφώνει συνεχώς, θα τον ενθαρρύνει, θα τον αμείβει αξιοπρεπώς, ώστε να είναι αναξιοπρεπές και υποτιμητικό να καταφεύγει σε δεύτερη δουλειά, θα του επιτρέπει να αφιερωθεί αποκλειστικά στον παιδαγωγικό του ρόλο.

Με εστιατόρια για πλήρη υγιεινά γεύματα μέσα σε ατμόσφαιρα συλλογικής –συντροφικής –κοινωνικής συνεύρεσης.

Της πλήρους παιδαγωγικής ελευθερίας, της δημοκρατικής-συνελευσιακής λειτουργίας χωρίς «αφεντικά», managers, μέντορες και αξιολογητές.

Της συνεργασίας και της προώθησης της διαθεματικότητας, της αλληλομόρφωσης, της παιδαγωγικής αναζήτησης και έρευνας.

Της άρτιας υλικοτεχνικής υποδομής με βιβλιοθήκες, αναγνωστήρια, αίθουσες καλλιτεχνικών, μουσικής, γυμναστήρια , κήπους, εργαστήρια εξοπλισμένα για την πραγματοποίηση πειραμάτων και εργασιών από τα ίδια τα παιδιά.

Της αντισταθμιστικής εκπαίδευσης για «τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, αναπηρίες, πρόσφυγες, κακοποιημένα παιδιά, από φτωχές οικογένειες κλπ.

Ευρύχωρο, καλαίσθητο, πολύχρωμο χωρίς κάγκελα, κάμερες, γκρίζους τοίχους και απαγορευμένους χώρους.

Χωρίς στρατιωτικού- σωφρονιστικού τύπου αρχιτεκτονική των αιθουσών, χωρίς «πρωινή αναφορά τάγματος», χωρίς παρελάσεις μαθητικών (βλ. στρατιωτικών) παρελάσεων.

Ελκυστικό και φιλικό για όλα τα παιδιά, με στόχο η λήξη των μαθημάτων να δημιουργεί ….αισθήματα θλίψης και όχι λύτρωσης και ενθουσιασμού.

Αυτό το σχολείο θα απορρίψει τις εξετάσεις και όχι τους μαθητές του. Θα απαλλάξει την κοινωνία και την εκπαίδευση από τους παραλογισμούς του «φροντιστηρίου» και των «ιδιαιτέρων». »

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους