Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μερικές φορές αναπολώντας το παρελθόν ανακαλύπτω ότι ποτέ δεν μου άρεσαν τα όμορφα λόγια, ίσα ίσα που κάποιες στιγμές φοβάμαι τους ανθρώπους που λένε πάντα όμορφα λόγια.

Κι όχι με την καταλυτική έννοια του φόβου, αλλά με την έννοια της εμπιστοσύνης.

Νομίζω ότι κάτι καλά υποκρύπτουν.

Αλλά κι ο λόγος για να σταθεί πρέπει να γίνεται πράξη.

Και τις περισσότερες φορές τα λόγια μας απέχουν μακράν απ' τις πράξεις μας.

Τις πιο πολλές στιγμές οι άνθρωποι ξεστομίζουν μόνο αυτό που έχεις ανάγκη να ακούσεις, αυτό που θα αρέσει στα αυτιά σου, αυτό που δεν θα φέρει αντιπαλότητα.

Άλλο σκέφτονται κι άλλο λένε, χρησιμοποιώντας τον όμορφο λόγο ως παραλήπτη μιας υποκρισίας.

Γιατί υποκρισία είναι όταν άλλα σκέφτεσαι κι άλλα λες, εκτός κι αν απέχεις, δεν πεις τίποτα.

Κοινώς όπως πολλές φορές λέω: ''μουγκαφόν''. Το προτιμώ απ' το να λέει κάποιος κάτι που δεν αισθάνεται.

Αλλά κάποιες φορές προτιμώ την πλήρη αλήθεια, απ' την συσκευασμένη ωραιοποίηση πλασμένης μυθοπλασίας.

Και υπάρχει και η παροιμία του λαού που ποτέ δεν πέφτει έξω: '' όπου ακούς πολλά κεράσια, πάρε μικρό καλάθι ''. Εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, υποψιάζομαι τα πάντα και αναμένω τις πράξεις ως καταθέτες των λόγων. ~Ηρώ Αναστασίου~

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους