Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Τι σημαίνει δεν σκοπεύεις να με αφήσεις να μπω στο διαμέρισμά σου; — αναφώνησε με έκπληξη η Μαργαρίτα, απευθυνόμενη στη Ραΐσα. — Σε πολύ λίγο καιρό μπαίνω στο μαιευτήριο! Η Ραΐσα στεκόταν στο κατώφλι του δικού της διαμερίσματος, εμποδίζοντας τη Μαργαρίτα να περάσει — την αδελφή του Στεπάν, του σχεδόν πρώην συζύγου της.

Στο πλατύσκαλο, δίπλα στην έγκυο γυναίκα, ήταν στοιβαγμένες δύο μεγάλες τσάντες ταξιδιού και μερικά κουτιά με πράγματα.

Η φουσκωμένη κοιλιά έδειχνε ξεκάθαρα ότι απέμεναν πολύ λίγα για τη γέννηση του παιδιού. — Τι σημαίνει δεν σκοπεύεις να με αφήσεις να μπω στο διαμέρισμά σου; — επανέλαβε ξανά εξοργισμένη η Μαργαρίτα. — Σε λίγο γεννάω! — Στο διαμέρισμά σου; — η Ραΐσα σήκωσε δύσπιστα τα φρύδια της, τονίζοντας ιδιαίτερα τη λέξη «σου». — Ρίτα, καταλαβαίνεις καθόλου τι λες; — Αυτό το διαμέρισμα ανήκει σε μένα. — Όταν η θεία μου η Βέρα παντρεύτηκε έναν Γάλλο και μετακόμισε στη Λυών, έκανε τη γονική παροχή αποκλειστικά σε μένα. — Όλα τα έγγραφα είναι εκδομένα στο δικό μου όνομα! Η Μαργαρίτα κούνησε το κεφάλι της με απορία, σαν να άκουγε κάτι απίστευτο. — Ράγια, αλλά ο Στιόπα είναι ο άντρας σου. — Αυτό σημαίνει ότι το σπίτι είναι κοινό. — Κι εγώ είμαι η βιολογική του αδελφή και αυτή τη στιγμή έμεινα χωρίς στέγη πάνω από το κεφάλι μου! — Ήταν άντρας μου — τη διόρθωσε απότομα η Ραΐσα. — Η αίτηση διαζυγίου έχει κατατεθεί ήδη εδώ και τρεις εβδομάδες. — Και το διαμέρισμα δεν υπήρξε ποτέ κοινή ιδιοκτησία. — Μου το έκαναν δώρο πριν από τον γάμο. — Είναι αποκλειστικά δική μου ακίνητη περιουσία. — Ο Στεπάν δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Η Μαργαρίτα προσπάθησε να κάνει ένα βήμα μπροστά. — Έλα τώρα, Ράγια! — Αφού πάντα τα πηγαίναμε καλά. — Θα πετάξεις πραγματικά μια έγκυο γυναίκα έξω από την πόρτα; — Στάσου εκεί που είσαι! — η Ραΐσα άπλωσε το χέρι της, κλείνοντας το πέρασμα. — Ρίτα, σε συμπονώ ειλικρινά, αλλά δεν είμαι υποχρεωμένη να λύσω τα προβλήματά σου. — Έχεις γονείς, έχεις αδελφό. — Έχεις, τέλος πάντων, τον πατέρα του παιδιού — τον Βαντίμ σου, με τον οποίο έβγαινες πάνω από έναν χρόνο. — Γιατί πρέπει να σε πάρω εγώ στο σπίτι μου; Η Μαργαρίτα μάζεψε τα χείλη της προσβεβλημένη. — Ο Βαντίμ με παράτησε μόλις έμαθε για την εγκυμοσύνη. — Οι γονείς μένουν σε ένα διαμέρισμα δύο δωματίων, εκεί είναι στενά ακόμα και χωρίς εμένα. — Και ο Στιόπα είπε ότι οπωσδήποτε θα με αφήσεις να μπω. — Αφού έχεις τρία δωμάτια και μένεις μόνη σου. — Ο Στεπάν το είπε αυτό; — η φωνή της Ραΐσα έγινε αμέσως παγερή. — Ο ίδιος ο Στεπάν, που τους τελευταίους δύο μήνες με εξουθένωνε κυριολεκτικά απαιτώντας να μεταβιβάσω το διαμέρισμα σε αυτόν; — Που με αποκαλούσε άπληστη μόνο και μόνο επειδή αρνήθηκα να μοιραστώ την περιουσία μου; — Ο ίδιος άνθρωπος που έφυγε με σκάνδαλο και τώρα λέει σε όλους τους γνωστούς πόσο δήθεν συμφεροντολόγος είμαι; — Ε… απλά παραφέρθηκε λίγο… — Λίγο; — η Ραΐσα χαμογέλασε νευρικά. — Ο αδελφός σου με έφτασε στο σημείο να αρχίσω να παίρνω ηρεμιστικά. — Κάθε μέρα έστηνε σκηνές. — Πότε απαιτούσε μερίδιο στο διαμέρισμα, πότε επέμενε στην πώληση του σπιτιού, πότε ήθελε να εγκαταστήσει εδώ τους γονείς του. — Και όταν κατάλαβε ότι δεν θα καταφέρει τίποτα, άρχισε να με εκβιάζει με διαζύγιο. — Λοιπόν, τώρα το διαζύγιο θα το πάρει πράγματι. Η Μαργαρίτα μετατοπιζόταν από το ένα πόδι στο άλλο και χάιδευε την κοιλιά της. — Ράγια, αλλά ήμασταν σχεδόν φίλες. — Θυμήσου πώς πηγαίναμε μαζί στο εξοχικό. — Πώς σε στήριξα μετά την απόλυσή σου. — Με στήριξες; — η Ραΐσα στένευσε τα μάτια της. — Ρίτα, όλο αυτό το διάστημα δεν με βοήθησες ούτε μια φορά πραγματικά. — Εγώ ήμουν εκείνη που σε έβγαζα συνεχώς από τη δύσκολη θέση. — Σου δάνειζα χρήματα, τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχεις επιστρέψει. — Άκουγα τις ατέλειωτες ιστορίες για τα ειδύλλιά σου. — Μέχρι και τη γάτα σου κράτησα στο σπίτι μου για δύο εβδομάδες, όσο εσύ έκανες διακοπές στην Τουρκία. — Να, το βλέπεις λοιπόν! — Αφού πάντα βοηθούσαμε η μία την άλλη. — Άφησέ με λοιπόν να μπω. — Πραγματικά δεν έχω πού να πάω.

Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε στο πλατύσκαλο η Νίνα Παβλόβνα — η μητέρα του Στεπάν και της Μαργαρίτας.

Μια γυναίκα γύρω στα εξήντα, με αυστηρό κοστούμι, ανέβαινε με δυσκολία τις σκάλες. — Α, Ραΐσα — είπε με τέτοιο τόνο, σαν να μιλούσε σε βοηθητικό προσωπικό. — Ευτυχώς που είσαι σπίτι. — Βοήθησε τη Ρίτα να φέρει μέσα τα πράγματα. — Καλημέρα, Νίνα Παβλόβνα — απάντησε ξερά η Ραΐσα. — Δεν πρόκειται να φέρω μέσα τίποτα. — Και η Ρίτα δεν θα ζήσει εδώ.

Η πεθερά στάθηκε σαν στήλη άλατος. — Πώς δεν θα ζήσει; — Αφού τα συζητήσαμε όλα και το αποφασίσαμε! — Ποιος ακριβώς το αποφάσισε; — η Ραΐσα ένιωσε τον εκνευρισμό να ανεβαίνει μέσα της. — Εσείς μεταξύ σας; — Εμένα, για κάποιο λόγο, κανείς δεν με ρώτησε. — Ραΐσα, δεν χρειάζεται να είσαι τόσο εγωίστρια — είπε διδακτικά η Νίνα Παβλόβνα. — Έχεις ένα ευρύχωρο διαμέρισμα, και η κουνιάδα σου περιμένει παιδί. — Χρειάζεται υποστήριξη. — Αυτό είναι στοιχειώδης ανθρωπιά. — Ανθρωπιά; — η φωνή της Ραΐσα έτρεμε. — Και πού ήταν η δική σας ανθρωπιά, όταν ο Στεπάν με ταπείνωνε καθημερινά; — Όταν με κατηγορούσε για απληστία επειδή δεν ήθελα να πουλήσω το διαμέρισμά μου; — Πού ήσασταν όταν πέταγε τα πράγματά μου από το παράθυρο; — Δεν χρειάζεται να ανακατεύουμε το παρελθόν — απάντησε ψυχρά η πεθερά. — Ο Στεπάν είναι απλώς ένας πολύ συναισθηματικός άνθρωπος. — Επιπλέον, είχε το δικαίωμα να υπολογίζει σε ένα μέρος της περιουσίας ως σύζυγός σου. — Δεν είχε! — αντιτάχθηκε κοφτά η Ραΐσα. — Το διαμέρισμα μου δωρίστηκε. — Σύμφωνα με τον νόμο, είναι προσωπική μου ιδιοκτησία! Η Νίνα Παβλόβνα ξίνισε το πρόσωπό της δυσαρεστημένη. — Δεν χρειάζεται να φωνάζεις. — Αυτό δείχνει άσχημο. — Και γενικά, είσαι υποχρεωμένη να βοηθήσεις τη Ρίτα. — Στο κάτω-κάτω, κουβαλάει τον μελλοντικό σου ανιψιό. — Δεν είναι ανιψιός μου! — η Ραΐσα σχεδόν ξέσπασε σε κραυγή. — Χωρίζουμε με τον Στεπάν! — Καταλαβαίνετε; — Χω-ρί-ζου-με! — Η Ρίτα δεν είναι τίποτα για μένα. — Κι εσείς επίσης δεν είστε τίποτα για μένα. — Δεν σας χρωστάω τίποτα! Η Μαργαρίτα αναλύθηκε σε λυγμούς και πίεσε τις παλάμες της στην κοιλιά της. Διαβάστε περισσότερα στις περιγραφές.⬇️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους