Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κοκκαλώνεις ρε γαμώτο. Είναι από εκείνες τις παγωμένες στιγμές που η οθόνη του κινητού σκοτεινιάζει από μόνη της, που σταματάει ο χρόνος κι αναρωτιέσαι αυθόρμητα και με απύθμενη οργή τι διάολο γίνεται.

Διαβάζω την αδιανόητη είδηση για το Μάριο Οικονόμου και νιώθω το μούδιασμα, έναν βαρύ κόμπο στο στομάχι, το "κρίμα" και το "γιατί" για έναν τόσο νέο άνθρωπο.

Πάλευε απ' το προπερασμένο Σάββατο στην εντατική.

Τροχαίο με τη μηχανή.

Με εγκατάλειψη κιόλας.

Απανωτές κακές ειδήσεις για νέους ανθρώπους.

Ένα σκοτεινό, ανελέητο σερί που σε αδειάζει.

Δεν έχω κάτι να πω ή να "προτείνω", ειλικρινά.

Μπροστά στο θάνατο, μπροστά σε αυτή την αδιαπραγμάτευτη συνθήκη που κόβει απότομα ζωές στη μέση, κάθε ορθολογισμός καταρρέει.

Μένει μονάχα η σιωπή, η πικρία και η αβάσταχτη ελαφρότητα του αναπόδραστου.

Τι να πω πλέον, δεν ξέρω.

Στερέψαμε από αντοχές κι από λόγια.

Μόνο ένα τεράστιο κρίμα.

Ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένεια του ανθρώπου.

Ήταν ένα εξαιρετικό παιδί και ένας ποδοσφαιριστής που ξεχώριζε και μέσα και έξω απ' το γήπεδο.

Μέρα που είναι και επιστρέφετε αρκετές και αρκετοί, να προσέχετε στους δρόμους.

Το πράγμα γίνεται ολοένα και λιγότερο αντιμετωπίσιμο σε όλα τα επίπεδα. Μάριος Οικονόμου | 06.10.1992 - 01.06.2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους