Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μην αφήσεις μια πτώση να σου κλέψει όλο τον αγώνα που έκανες.

Μια στιγμή αδυναμίας δεν ακυρώνει μέρες, μήνες προσπάθειας.

Μια λάθος επιλογή δεν σβήνει τα βήματα που έκανες μέχρι εδώ.

Από το πάθος και την αμαρτία σου, μεγαλύτερο λάθος είναι η απελπισία σου.

Πιο μεγάλη από την αμαρτία που έκανες είναι η απελπισία.

Συχνά, μετά από μια πτώση, δεν είναι το πάθος που μας νικά περισσότερο, αλλά η απογοήτευση.

Εκείνη η εσωτερική φωνή που ψιθυρίζει ότι όλα χάθηκαν, ότι δεν άξιζε ο κόπος, ότι είμαστε πάλι από την αρχή.

Μα δεν είναι αλήθεια.

Είναι ψέμα.

Τεράστιο ψέμα.

Ο άνθρωπος δεν κρίνεται από το πόσες φορές πέφτει, αλλά από το πόσες φορές σηκώνεται.

Κανένας μεγάλος αγώνας δεν κερδήθηκε χωρίς πληγές, χωρίς πισωγυρίσματα, χωρίς στιγμές που νόμιζες ότι έχασες τον δρόμο σου. Ο Θεός δεν στέκεται απέναντί μας ως δικαστής που μετρά τα λάθη μας.

Στέκεται ως Πατέρας που περιμένει να σηκωθούμε. Δεν Του κάνει εντύπωση που έπεσες.

Του δίνει χαρά που δεν εγκατέλειψες.

Μην ξοδεύεις όλη σου την ενέργεια αναλύοντας ατελείωτα το γιατί συνέβη.

Η κούραση, η μοναξιά, ο φόβος, η συνήθεια, η πίεση, οι πληγές της ψυχής, πολλές φορές θολώνουν το βλέμμα μας.

Το πιο σημαντικό δεν είναι γιατί έπεσες.

Το πιο σημαντικό είναι τι θα κάνεις τώρα.

Άσε τις αναλύσεις και απλά σήκω. Σήκω.

Με τα λάθη σου.

Με τις αδυναμίες σου.

Με τις πληγές σου.

Σήκω και συνέχισε.

Γιατί η πτώση δεν είναι το τέλος της διαδρομής.

Τέλος είναι μόνο να πάψεις να περπατάς.

Και να θυμάσαι κάτι: Δεν είσαι το πάθος σου.

Δεν είσαι το λάθος σου.

Δεν είσαι η χειρότερη στιγμή της ζωής σου.

Είσαι ένας άνθρωπος που αγωνίζεται.

Ένα παιδί του Θεού που παλεύει.

Και όσο παλεύεις, υπάρχει ελπίδα.

Μία μέρα τη φορά.

Ένα βήμα τη φορά. Μία ανάσταση μετά από κάθε μικρό σταυρό. Είσαι φως μην σκοτεινιάζεις. π. Λίβυος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους