Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αισίως 50άρης από χθες ο συμπαθέστατος Ιρλανδός Κόλιν Φάρελ, ο οποίος πραγματοποίησε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία War Zone (1999), την πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Τιμ Ροθ.

Το 2000 τον βλέπουμε στο Tigerland του Τζόελ Σουμάχερ, το 2002 κάνει το άλμα στην καριέρα του με το Minority Report του Στίβεν Σπίλμπεργκ και πρωταγωνιστεί στο Phone Booth του Σουμάχερ, το 2003 συμμετέχει στο (κυρίως ιρλανδικό) ensemble cast του συμπαθούς Intermission σε σκηνοθεσία Τζον Κράουλι και έχει villain ρόλο στο Daredevil του Μαρκ Στίβεν Τζόνσον, το 2004 κερδίζει υποψηφιότητα για Χρυσό Βατόμουρο ως Μέγας Αλέξανδρος στο Alexander του Όλιβερ Στόουν, το 2005 πρωταγωνιστεί στο The New World του Τέρενς Μάλικ.

Το 2006 έρχεται το Miami Vice του Μάικλ Μαν, το 2007 τον συναντάμε στο Cassandra’s Dream του Γούντι Άλεν, το 2008 καίει καρδιές στο In Bruges του Μάρτιν ΜακΝτόνα, κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα.

Το 2009 έχει γεμάτο πρόγραμμα με Crazy Heart του Σκοτ Κούπερ, Ondine του Νιλ Τζόρνταν και The Imaginarium of Doctor Parnassus του Τέρι Γκίλιαμ, όπου αναλαμβάνει την κάπως άχαρη και πένθιμη αποστολή να αντικαταστήσει τον Χιθ Λέτζερ.

Ο αγαπημένος Αυστραλός ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή προτού ολοκληρωθούν τα γυρίσματα, με αποτέλεσμα ο χαρακτήρας του για το υπόλοιπο της ταινίας να «διαμοιραστεί» ανάμεσα στον Φάρελ, τον Τζόνι Ντεπ και τον Τζουντ Λο, οι οποίοι ενσάρκωσαν τρεις μεταμορφωμένες εκδοχές του.

Παράλληλα, για να πούμε και κάτι τελείως προσωπικό και παντελώς άσχετο με τον χθεσινό εορτάζοντα, ήταν η προβολή με το πιο ενοχλητικό και θορυβώδες κοινό που έχω πετύχει ποτέ σε κινηματογραφική αίθουσα.

Το 2010 τον βλέπουμε στο The Way Back του Πίτερ Γουίαρ, το 2011 είναι ένα από τα τρία μισητά αφεντικά στο Horrible Bosses του Σεθ Γκόρντον, το 2012 είναι ένας από τους επτά ψυχοπαθείς στο Seven Psychopaths του Μάρτιν ΜακΝτόνα και πρωταγωνιστεί στο παντελώς αποτυχημένο και αχρείαστο remake του Total Recall δια χειρός Λεν Γουάιζμαν, το 2013 έχει δεύτερο ρόλο στο Saving Mr. Banks του Τζον Λι Χάνκοκ, το 2014 συμπρωταγωνιστεί με την Τζέσικα Τσαστέιν και τη Σαμάνθα Μόρτον στο Miss Julie της Λιβ Ούλμαν, που βασίζεται στο ομότιτλο θεατρικό του Στρίντμπεργκ, ενώ το 2015 επιθυμεί να μεταμορφωθεί σε αστακό στο The Lobster του Γιώργου Λάνθιμου και πρωταγωνιστεί στη δεύτερη σεζόν του True Detective.

Το 2016 συμμετέχει στο Fantastic Beasts and Where to Find Them του Ντέιβιντ Γέιτς, το 2017 έχει γεμάτη χρονιά, που περιλαμβάνει το The Killing of the Sacred Deer του Λάνθιμου, το Roman J. Israel, Esq. του Νταν Γκιλρόι και το The Beguiled της Σοφία Κόπολα, δεύτερη μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Τόμας Κάλιναν μετά την ταινία του 1971, σε σκηνοθεσία Ντον Σίγκελ και με πρωταγωνιστή τον Κλιντ Ίστγουντ, ο οποίος έχει ίδια μέρα γενέθλια με τον Φάρελ.

Το 2018 τον βλέπουμε στο Widows του Στιβ ΜακΚουίν, το 2019 είναι κομμάτι του ensemble cast στο The Gentlemen του Γκάι Ρίτσι και πρωταγωνιστεί στο Dumbo του Τιμ Μπάρτον, τη live action εκδοχή του διάσημου ντισνεϊκού παραμυθιού.

Το 2021 πρωταγωνιστεί στο After Yang του Κογκονάντα, ενώ το 2022 ενώνει ξανά δυνάμεις με τον Μπρένταν Γκλίσον και τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, 14 χρόνια μετά το In Bruges, στο εξαιρετικό The Banshees of Inisherin, κερδίζοντας τη δεύτερη Χρυσή Σφαίρα και τη μοναδική έως τώρα οσκαρική υποψηφιότητα της καριέρας του.

Την ίδια χρονιά ενσαρκώνει τον Penguin στο The Batman του Ματ Ριβς, έναν ρόλο στον οποίο θα επιστρέψει το 2024, στη mini series The Penguin του HBO, η οποία του αποφέρει μια τρίτη κερδισμένη Χρυσή Σφαίρα.

Έπειτα από μια τριετή αγρανάπαυση στο σινεμά, το 2025 θα επιστρέψει με το Ballad of a Small Player του Έντβαρντ Μπέργκερ, μια παραγωγή του Netflix, αλλά και με το Α Big Bold Beautiful Journey του Κογκονάντα.

Από εμάς χρόνια και ανθηρά.

Στα σχόλια μπορείτε να βρείτε (και να διαβάσετε, ελπίζουμε) την αναλυτική κριτική του CineDogs για το καταπληκτικό The Banshees of Inisherin του Μάρτιν ΜακΝτόνα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους