Εγκληματική οργάνωση φαρμακοβιομηχανίας και γιατρών -- Χοληστερίνη και ζάχαρο: η ιστορική κατηφόρα των ορίων Τι έπαθε το «φυσιολογικό» μέσα σε 50 χρόνια; Συρρικνώθηκε τόσο που ένας υγιής, δραστήριος...
Εγκληματική οργάνωση φαρμακοβιομηχανίας και γιατρών -- Χοληστερίνη και ζάχαρο: η ιστορική κατηφόρα των ορίων Τι έπαθε το «φυσιολογικό» μέσα σε 50 χρόνια; Συρρικνώθηκε τόσο που ένας υγιής, δραστήριος άνθρωπος του 1975 αν μεταφερόταν στο σήμερα θα έβγαινε από το ιατρείο με σακούλα χάπια.
Η αναθεώρηση των δεικτών είναι ουσιαστικά η ιστορία του πώς εκατομμύρια υγιείς άνθρωποι έγιναν «ασθενείς» ή «οριακοί» σε ένα βράδυ, με μια υπογραφή σε συνέδριο. - Πώς κατρακύλησε η χοληστερίνη; Το δομικό αυτό στοιχείο δαιμονοποιήθηκε και τα όριά του κατακρημνίστηκαν τεχνηέντως σταδιακά: * Δεκαετία '70–αρχές '80, μια χαρά στο 240–280 mg/dL — με 250 ο γιατρός σού έδινε συγχαρητήρια. * 1984, το NIH ορίζει «αυξημένο κίνδυνο» πάνω από 240 και εφευρίσκει την «οριακή» ζώνη 200–239 (και «τυχαία» το 1987 εγκρίνεται η λοβαστατίνη, η πρώτη στατίνη). * 1993, ο στόχος κλειδώνει κάτω από 200 και στρέφεται το βάρος στην LDL. * 2001, η «ιδανική» LDL πέφτει κάτω από 100 — δεκάδες εκατομμύρια μπαίνουν σε μία νύχτα στην υπερχοληστερολαιμία. * 2004–2013, στόχος κάτω από 70 για υψηλό κίνδυνο και αλγόριθμος που πρακτικά στατινοποιεί όλους τους άνω των 50–55. * 2019–σήμερα, οι ευρωπαϊκές οδηγίες κατεβάζουν την LDL κάτω από 55 (ή 40), νούμερα που το σώμα αδυνατεί να πιάσει φυσιολογικά παρά μόνο με ισόβια αγωγή. -- Πώς γεννήθηκε ο «προδιαβήτης»; Με την ίδια απάτη της ραγδαίας κατακρήμνισης των "φυσιολογικών" εργαστηριακών τιμών.
Ας δούμε το ιστορικό. * Πριν το 1997 διαβήτης ήταν από 140 mg/dL και πάνω. * Το 1997 η ADA ρίχνει το όριο στο 126 και «ανακαλύπτει» τον... προδιαβήτη (110–125 mg/dL). * Το 2003 κατεβάζει την έναρξη του προδιαβήτη στο 100, και περίπου 45 εκατομμύρια Αμερικανοί ξύπνησαν «προδιαβητικοί» σε μία μέρα! - Ποια είναι η επίσημη εξήγηση και ποια η κυνική; Η βιτρινάτη εκδοχή είναι η «πρόληψη»: όσο πιο νωρίς και πιο χαμηλά, τόσο λιγότερα εμφράγματα.
Η κυνική —και ρεαλιστική— ανάγνωση είναι ότι κάθε φορά που μια επιτροπή κατεβάζει ένα όριο κατά 10 μονάδες, η φαρμακευτική αγορά αποκτά αυτομάτως δεκάδες εκατομμύρια ισόβιους καταναλωτές με δισεκατομμύρια κέρδη.
Είναι καταγεγραμμένο ότι στις επιτροπές των οδηγιών (ειδικά 2001 και 2004) η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών που ψήφιζαν είχαν άμεσους οικονομικούς δεσμούς με τις εταιρείες των αντίστοιχων φαρμάκων.
Το σώμα και η εξελικτική του βιολογία δεν άλλαξαν σε 50 χρόνια — άλλαξαν τα μέτρα, άλλαξαν οι εργαστηριακές "φυσιολογικές" τιμές από επιτροπές γιατρών στο pay roll των φαρμακοβιομηχανιών. - Καλή και κακή χοληστερίνη, φλεγμονή και η απάτη του Lipitor Υπήρχε η διάκριση καλή και κακή χοληστερόλη (HDL και LDL) τη δεκαετία τού '70; Η επιστήμη ήξερε τις λιποπρωτεΐνες, αλλά στην κλινική ρουτίνα η διάκριση πρακτικά δεν υπήρχε για τον μέσο ασθενή — οι γιατροί κοιτούσαν σχεδόν αποκλειστικά την ολική χοληστερίνη.
Το αφήγημα «καλή και κακή» μπήκε μαζικά στα τέλη των '80s και απογειώθηκε στα '90s, ακριβώς όταν λανσαρίστηκαν οι στατίνες που στόχευαν την LDL· έπρεπε να εκπαιδευτεί το κοινό στο νέο «πρόβλημα» που οι στατίνες υποτίθεται ότι λύνουν.. Είναι η χοληστερίνη ο ένοχος; Η απάντηση σε όλες τις αξιόπιστες επιστημονικές μελέτες είναι ένα ηχηρό Όχι — η χοληστερίνη είναι αδρανής, δομικό υλικό που το σώμα στέλνει να επιδιορθώσει ζημιές.
Τη ζημιά (τη φλεγμονή στα αγγεία) την κάνουν με την παρακάτω σειρά στον δείκτη επικινδυνότητας: * η κληρονομικότητα, * η καθιστική ζωή, * το άγχος (η κορτιζόλη προκαλεί τεράστια συστημική φλεγμονή), * το κάπνισμα, * τα επεξεργασμένα τρόφιμα και η ζάχαρη που οξειδώνουν την LDL.
Χωρίς φλεγμονή, η χοληστερίνη απλώς κάνει τη δουλειά της (ορμόνες, κυτταρικές μεμβράνες, εγκέφαλος). Το να τη ρίχνεις χωρίς να φτιάχνεις τη φλεγμονή είναι σαν να διώχνεις τους πυροσβέστες κατηγορώντας τους για τη φωτιά.
Βλέπουμε λοιπόν ότι η χοληστερίνη ενοχοποιήθηκε ταυτόχρονα με το λανσάρισμα της πιο διάσημης στατίνης, του Lipitor. - Πόσο προσοδοφόρο ήταν το Lipitor και πού κρύβεται η απάτη; Το Lipitor είναι το πιο κερδοφόρο φάρμακο στην ιστορία της φαρμακοβιομηχανίας, με πωλήσεις πάνω από 160 δισ. δολάρια.
Η ταχυδακτυλουργία είναι η διαφορά Σχετικού και Απόλυτου Κινδύνου.
Η διαφήμιση φώναζε «μειώνει τον κίνδυνο κατά 36%» (σχετικός κίνδυνος). Στη μελέτη ASCOT-LLA όμως η αλήθεια είναι άλλη: στο placebo έπαθε έμφραγμα το 3%, στο Lipitor το 1,9% — διαφορά μόλις 1,1%. Αυτό το 1,1% «βαφτίστηκε» 36% μείωση.
Τόσο για το Lipitor όσο και άλλα παρεμφερή φάρμακα (εζετιμίμπη/Zetia, φιβράτες) ο FDA τους είχε υποχρεώσει να γράφουν ρητά ότι «η μείωση της χοληστερίνης με αυτό το σκεύασμα ΔΕΝ έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον καρδιαγγειακό κίνδυνο». Είναι το τρανταχτότερο παράδειγμα του πώς η επιστήμη, μπλεγμένη με το marketing, πείθει υγιείς αθλητικούς ανθρώπους ότι θα πεθάνουν χωρίς χάπι. - Η ανδρική ανικανότητα ως παρενέργεια των στατίνων σε υγιείς ανθρώπους! Το αντίδοτο; Ένα νέο φάρμακο: το Βιάγκρα! Γιατί οι στατίνες οδηγούν στο Βιάγκρα; Γιατί είναι κλειστός κύκλος κέρδους, βασική ενδοκρινολογία πρώτου έτους. Η χοληστερίνη είναι η πρώτη ύλη από την οποία το σώμα φτιάχνει όλες τις
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους