Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δυσδαιμόνα: Αθωότητα χωρίς άμυνα Η τραγωδία της Δυσδαιμόνας είναι από τις πιο επώδυνες στη λογοτεχνία, διότι είναι αδικαιολόγητη.

Αγαπά ανοιχτά, μιλά ειλικρινά και εμπιστεύεται απόλυτα.

Η αφοσίωσή της είναι ήσυχη και ακλόνητη, κι όμως γίνεται το ίδιο το πράγμα που την καταδικάζει.

Σε έναν κόσμο που ακούει πιο πρόθυμα την υποψία παρά την αλήθεια, η αθωότητα δεν διαθέτει φωνή αρκετά ισχυρή για να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Εκλιπαρεί όχι με θυμό, αλλά με σύγχυση.

Δεν μπορεί να φανταστεί ότι η αγάπη θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως προδοσία.

Γι' αυτό οι τελευταίες της στιγμές είναι τόσο συντριπτικές: πεθαίνει προσπαθώντας ακόμα να προστατεύσει τον άνθρωπο που την καταστρέφει. Ο Ιάγος και η ποίηση του δηλητηρίου Ο Ιάγος δεν φωνάζει.

Δεν κατηγορεί. Υπονοεί.

Η ιδιοφυΐα του έγκειται στην αυτοσυγκράτηση. Καταλαβαίνει ότι τα πιο αποτελεσματικά ψέματα είναι αυτά που οι άνθρωποι συμπληρώνουν μόνοι τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους