Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σκάστε όλοι εσείς που λέτε ότι την αγαπούσε και θόλωσε. Βγάλτε τον σκασμό.

Κανένας άνθρωπος που πραγματικά αγαπάει έναν άλλον άνθρωπο δεν πληγώνει, δεν προσβάλλει, δεν ασκεί σωματική, συναισθηματική, ψυχολογική ή λεκτική βία και, πάνω από όλα, δεν σκοτώνει.

Έφτασα 52 χρονών και κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι ένας τέτοιος άνθρωπος αγαπούσε τη σύζυγό του.

Όταν ακούμε για μια γυναίκα που δολοφονείται από τον σύζυγό της, η πρώτη αντίδραση πολλών είναι να επικαλεστούν το «πάθος» ή τη «μεγάλη αγάπη» του δράστη.

Αυτή η δικαιολογία είναι ένας επικίνδυνος μύθος που συγκαλύπτει μια οδυνηρή αλήθεια: Η αγάπη είναι ασύμβατη με τη βία.

Η πραγματική αγάπη εδράζεται στον σεβασμό πρωτίστως, τον φόβο μην πληγώσεις τον άνθρωπο που αγαπάς, την ασφάλεια και την επιθυμία για την ευημερία του άλλου.

Όταν υπάρχει βία, οποιασδήποτε μορφής δεν μιλάμε για αγάπη, αλλά για ανάγκη επιβολής, κατοχής και απόλυτου ελέγχου.

Έχω πληγωθεί από άντρες στη ζωή μου.

Έχω φάει κέρατο.Έχω βιώσει την απόρριψη, έχω ακούσει να μου εύχονται να πάθω κακό, έχω νιώσει την προσβολή.

Με πρόδωσαν, με έδιωξαν.

Δεν με εκτίμησαν, δεν με αγάπησαν.

Ξέρετε όμως τι έκανα; Πήρα ό,τι μου είχε απομείνει και έφυγα.

Δεν ύψωσα τη φωνή μου, δεν σήκωσα ποτέ το χέρι μου, δεν σκότωσα, δεν πρόσβαλα εκείνον που αγάπησα.

Έσκυψα το κεφάλι, πήρα μαζί μου την πίκρα και τον πόνο και έφυγα.

Και ας είχε γίνει η καρδιά μου χίλια κομμάτια.

Γιατί η αγάπη δεν γίνεται ποτέ όπλο.

Το «παράδοξο» του πώς ένα ζευγάρι έδειχνε «καλό» πριν το περιστατικό εξηγείται από μια νοσηρή βιτρίνα.

Πολλοί δράστες, όσο το θύμα συμμορφώνεται με τις επιθυμίες τους, παρουσιάζουν ένα πρόσωπο τρυφερότητας, το οποίο όμως είναι μια μορφή ιδιοκτησιακής προσκόλλησης.

Όταν το θύμα διεκδικεί την αυτονομία του, ο έλεγχος καταρρέει και η «αγάπη» μετατρέπεται σε οργή.

Η βία αυτή δεν ξεκινά από το μηδέν.

Είναι μια συστηματική πορεία.

Ας σταματήσουμε να βρίσκουμε δικαιολογίες στους θύτες.

Ας σταματήσουμε να συγχέουμε το πάθος με τον σεβασμό και την αγάπη.

Όταν ένας άνθρωπος σκοτώνει, αποδεικνύει ότι για εκείνον ο άλλος δεν είχε αξία ως ανθρώπινη οντότητα, παρά μόνο ως μέσο για να ικανοποιήσει τα δικά του εγωιστικά απωθημένα.

Η αξιοπρέπεια είναι η επιλογή να αποχωρείς, όχι να καταστρέφεις.

Η βία είναι πάντα μια συνειδητή επιλογή του δράστη και η αγάπη δεν έχει καμία θέση εκεί όπου υπάρχει το στόμα που βρίζει, το χέρι που χτυπά ή η πρόθεση να αφαιρεθεί μια ζωή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους