Με αφορμή τη δημοσιοποίηση των ονομάτων των 300 συνυπογραφόντων της Ιδρυτικής Διακήρυξης της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, στην οποία συμμετέχω, θεωρώ σωστό να εξηγήσω δημόσια τους λόγους που με...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δές σύνδεσμο με σχετικό δημοσίευμα στο πρώτο σχόλιο. ⬇️ «Υπάρχουν στιγμές που δεν σου επιτρέπεται να μένεις σιωπηλός.

Όχι γιατί άλλαξες πορεία, αλλά γιατί δεν θέλεις να αλλάξεις αξίες.» Από πολύ μικρός επέλεξα να βρίσκομαι μέσα στην κοινωνία και όχι απέναντί της.

Στους χώρους δουλειάς, στον συνδικαλισμό, στις συλλογικές διεκδικήσεις, στις συζητήσεις που γίνονται όχι για τις καρέκλες αλλά για τους ανθρώπους της καθημερινότητας.

Η δική μου διαδρομή στον προοδευτικό χώρο πέρασε μέσα από διαφορετικές πολιτικές εμπειρίες, πάντα όμως με τον ίδιο πυρήνα: τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αξιοπρέπεια της εργασίας και την πίστη στη συλλογική δράση.

Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να απολογηθώ για καμία πολιτική μου επιλογή· αισθάνομαι όμως την ανάγκη να εξηγήσω γιατί σήμερα επιλέγω να σταθώ ξανά δημόσια, με καθαρή θέση.

Ξεκίνησα πολιτικά από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, σε μια εποχή που η δημοκρατική παράταξη εξέφραζε για πολλούς ανθρώπους την κοινωνική κινητικότητα, την αξιοπρέπεια της εργασίας και την πίστη ότι μια πιο δίκαιη κοινωνία είναι εφικτή.

Αργότερα, σε μια δύσκολη και ιστορική περίοδο για τη χώρα, συμπορεύτηκα με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, πιστεύοντας στην ανάγκη να εκφραστεί ένα ευρύτερο προοδευτικό και κοινωνικό ρεύμα.

Υπηρέτησα αυτή την πορεία και μέσα από οργανωτικές και συνδικαλιστικές ευθύνες, πάντα με καθαρότητα, συνέπεια και σεβασμό στις αρχές και τις αξίες μου.

Ωστόσο, όσα συνέβησαν τα τελευταία χρόνια μέσα στον χώρο αυτόν, και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν κορυφαίες δημοκρατικές διαδικασίες και επιλογές της ίδιας της βάσης, με απομάκρυναν πολιτικά και αξιακά.

Ένιωσα ότι σταδιακά χάθηκε κάτι ουσιαστικό: ο σεβασμός στη συμμετοχή, στη διαφορετική άποψη και τελικά στον ίδιο τον κόσμο που πίστεψε και στήριξε αυτή την προσπάθεια.

Αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσα να προσπεράσω σαν να μην συνέβη ποτέ.

Έτσι, επέλεξα να κρατήσω απόσταση από τις κομματικές εξελίξεις εκείνης της περιόδου, χωρίς να αναζητήσω νέο πολιτικό «λιμάνι» ή εύκολες μετακινήσεις.

Παρέμεινα σταθερός στις ιδέες και τις αξίες μου, πιστεύοντας ότι η πολιτική χωρίς δημοκρατική λειτουργία και ουσιαστικό σεβασμό στον κόσμο της, χάνει τελικά το πραγματικό της νόημα.

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, θεωρώ ότι ο προοδευτικός χώρος χρειάζεται επανασύνδεση με την κοινωνία.

Να ξαναμιλήσει για τον εργαζόμενο, τον νέο άνθρωπο, τη δημόσια παιδεία, το κοινωνικό κράτος, τον πολιτισμό και την αξιοπρέπεια της καθημερινής ζωής.

Να κάνει ξανά την πολιτική χρήσιμη στη ζωή των ανθρώπων.

Για αυτό και υπέγραψα τη διακήρυξη του Αλέξη Τσίπρα.

Όχι γιατί πιστεύω σε «μεσσίες». Αλλά γιατί θεωρώ ότι τίποτα δεν αλλάζει χωρίς συμμετοχή και πως υπάρχει ανάγκη να ανοίξει ξανά μια ουσιαστική συζήτηση για το μέλλον της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης στη χώρα.

Η επιλογή μου να συνυπογράψω αυτή τη διακήρυξη, ως ένας από τους ανθρώπους που συμμετείχαν και θεσμικά στη διαδικασία της κατάθεσής της, δεν αποτελεί πράξη προσωπικής φιλοδοξίας.

Αποτελεί έκφραση πολιτικής ευθύνης και πίστης ότι ο προοδευτικός χώρος οφείλει να ξαναβρεί τον ουσιαστικό του ρόλο μέσα στην κοινωνία.

Χωρίς φανατισμούς.

Χωρίς τοξικότητα.

Χωρίς εμφυλίους μέσα στον ίδιο χώρο.

Η κοινωνία έχει κουραστεί από προσωπικές στρατηγικές χωρίς πολιτικό περιεχόμενο.

Αυτό που ζητά σήμερα είναι καθαρές κουβέντες, ενσυναίσθηση και ανθρώπους που να μπορούν να συνθέτουν και όχι να διχάζουν.

Προσωπικά θα συνεχίσω να πορεύομαι όπως πάντα: με ελευθερία σκέψης, κοινωνική ευαισθησία και πίστη ότι η πολιτική αποκτά αξία μόνο όταν παραμένει κοντά στην κοινωνία και όχι στους μηχανισμούς της εξουσίας. Γιατί, στο τέλος, αυτό που έχουμε ανάγκη είναι να βρεθούμε ξανά στο «εμείς».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους