Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γεννημένος στις 29 Μαρτίου 1966 στο Βέλικο Τάρνοβο της Βουλγαρίας, ο Κρασιμίρ Μπάλακοφ μεγάλωσε σε μια χώρα που η αγάπη της για το ποδόσφαιρο ήταν πολύ μεγάλη — μα χωρίς διεθνείς επιτυχίες για να τη δικαιώνει.

Ξεκίνησε την καριέρα του στον τοπικό σύλλογο Έταρ Βέλικο Τάρνοβο, όπου σύντομα έγινε φανερό ότι ο συνδυασμός τεχνικής και ποδοσφαιρικής νοημοσύνης που διέθετε ήταν σπάνιος.

Έπαιζε ως επιθετικός μέσος — ο παίκτης που κινείται ανάμεσα στις γραμμές, που δίνει και παίρνει, που διαβάζει το παιχνίδι πριν από τους άλλους.

Το 1990 μετακινήθηκε στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, όπου έπαιξε δίπλα στον Λουίς Φίγκο και τον Πάουλο Σόουζα.

Σε 138 ματς σκόραρε 43 γκολ — εξαιρετικά νούμερα για μέσο — με κορυφαία χρονιά το 1993-94 όταν πέτυχε 15 γκολ σε 29 πρωταθλήματος.

Μέχρι σήμερα θεωρείται από τους κορυφαίους στην ιστορία του συλλόγου.

Κατέκτησε το Κύπελλο Πορτογαλίας το 1995, αλλά η μεγάλη του ιστορία γράφτηκε αλλού.

Το καλοκαίρι του 1995 η Στούτγκαρδη τον απέκτησε αντί δύο εκατομμυρίων μάρκων.

Μαζί με τον Φρέντι Μπόμπιτς και τον Τζοβάνε Έλμπερ σχημάτισε το λεγόμενο «μαγικό τρίγωνο», μια επιθετική τριάδα που εντυπωσίασε ολόκληρη τη Γερμανία.

Προπονητής τους ήταν ένας νεαρός ο Γιόακιμ Λεβ — εκείνος που αργότερα κέρδισε το Μουντιάλ με την Γερμανία. «Ήξερε τι ήθελε χωρίς να επιβάλει υπερβολικά τη δική του οπτική.

Ήθελε ο καθένας να δίνει ό,τι μπορούσε — αυτό δημιούργησε αρμονία και οδήγησε στην επιτυχία», ανέφερε ο Μπάλακοφ.

Σε 236 εμφανίσεις στη Μπούντεσλιγκα σκόραρε 54 γκολ.

Κατέκτησε το DFB-Pokal το 1997 και δύο UEFA Intertoto Cup το 2000 και 2002.

Το 1998 η Στούτγκαρδη έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων εναντίον της Τσέλσι.

Στα προημιτελικά εναντίον της Σλάβια Πράγας ο Μπάλακοφ είχε την καλύτερη εμφάνισή του στη διοργάνωση, σκοράροντας δύο γκολ στο επαναληπτικό για νίκη 2-0 και συνολική πρόκριση 3-1. Στον τελικό στη Στοκχόλμη ήταν ο πιο επικίνδυνος παίκτης της Στούτγκαρδης, αλλά ο τερματοφύλακας της Τσέλσι Ντε Γκόι τον σταμάτησε στην μεγαλύτερη ευκαιρία των Γερμανών.

Το μοναδικό γκολ του τελικού το πέτυχε ο Τζιανφράνκο Τζόλα μόλις 17 δευτερόλεπτα αφότου μπήκε αλλαγή.

Έτσι η Τσέλσι επιβεβαίωσε τον τίτλο του φαβορί.

Με την εθνική ομάδα ο Μπάλακοφ υπήρξε ο εγκέφαλος της Βουλγαρίας σε μιας από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ η Βουλγαρία, που δεν είχε περάσει ποτέ τον όμιλο στις προηγούμενες πέντε συμμετοχές της, νίκησε 4-0 την Ελλάδα και 2-0 την Αργεντινή, πέρασε το Μεξικό στα πέναλτι και στα προημιτελικά αντιμετώπισε την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γερμανία. Ο Στόιτσκοφ ισοφάρισε με εκπληκτικό χτύπημα φάουλ και ο Λέτσκοφ σκόραρε με κεφαλιά για νίκη 2-1. Ο Μπάλακοφ είπε μετά: «Είναι δύσκολο να εξηγήσω πώς το καταφέραμε.

Ας πούμε απλώς ότι εκείνο το καλοκαίρι ο Θεός ήταν Βούλγαρος.» Στο ημιτελικό εναντίον της Ιταλίας ο Ρομπέρτο Μπάτζο σκόραρε δύο φορές και η Βουλγαρία έχασε 2-1. Τέταρτη θέση στον κόσμο για μία ομαδα που έψαχνε την πρώτη της πρόκριση σε νοκ άουτ φάση. Στο Μουντιάλ του 1998 στη Γαλλία η Χρυσή γενιά του Βουλγαρίκού ποδόσφαιρο είχε 30ρίσει και η φθορά φαινόταν. Ο Μπάλακοφ έπαιξε και στα τρία ματς του ομίλου — ισοπαλία 0-0 με την Παραγουάη, ήττα 0-1 από τη Νιγηρία και διασυρμός 1-6 από την αδιάφορη Ισπανία στο τελευταίο παιχνίδι. Η Βουλγαρία αποκλείστηκε στον όμιλο με μόλις ένα βαθμό.

Ήταν μια σκληρή κατάληξη για μια γενιά που τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε γράψει ιστορία. Ο Μπάλακοφ έκανε 92 εμφανίσεις με την εθνική, σκοράροντας 16 γκολ.

Όταν αποσύρθηκε το 2003 είπε: «Σωματικά αισθανόμουν ακόμα σε κορυφαία φόρμα.

Αλλά κουράστηκα πνευματικά.» Έχει ψηφιστεί δύο φορες ως ο καλύτερος Βούλγαρος ποδοσφαιριστής και ήταν μέλος της κορυφαίας 11αδας του Μουντιάλ της Γαλλίας.

Και τρεις φορές στη κορυφαία 11αδα της Μπούντεσλιγκα.

Από το 2003 μέχρι και σήμερα ασχολείται με τη προπονητική.

Έχει περάσει από τους πάγκους πολλών συλλόγων -κυρίως -Βουλγαρικών.

Παραμένει ο δεύτερος μεγαλύτερος Βούλγαρος ποδοσφαιριστής της γενιάς του, αμέσως μετά τον νικητή της χρυσής μπάλας του 1994 Κρίστο Στόιτσκοφ.

Και μόνο ότι το όνομα του Μπάλακοφ αναφέρεται πάντα στην ίδια πρόταση με εκείνο του Στόιτσκοφ λέει από μόνο του πολλά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους