Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θυμάμαι από μικρό παιδί τον Μάριο οικονόμου που τον έφερνε ο πατέρας του στο γήπεδο.

Μεγαλώνοντας, κάποια στιγμή μπήκε στο δίλημμα: Να παίξει μπάλα ή να συνεχίσει το Πανεπιστήμιο; Τα κατάφερε και στα δύο.

Φόρεσε την ίδια φανέλα με τον πατέρα του και ήταν ο πρώτος Γιαννιώτης ποδοσφαιριστής που πήρε μεταγραφή σε ομάδα του εξωτερικού (Κάλιαρι). Έκανε σημαντική καριέρα, παίζοντας και στην Εθνική Ελλάδας.

Όσο ψηλά ανέβηκε, τόσο σεμνός ήταν.

Παιδί με ήθος, χαμηλών τόνων, αξιοπρεπέστατος και καλός οικογενειάρχης.

Δυστυχώς, έφυγε πολύ νέος.

Σε τούτες τις στιγμές χάνουν και οι λέξεις τη σημασία τους, ειδικά όταν θέλεις κάτι να πεις στους γονείς και στην οικογένειά του. Ο Θεός να τους δώσει δύναμη και κουράγιο.

Καλό ταξίδι Μάριε και πολλά γκολ στα γήπεδα του Παραδείσου.

Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Θα είσαι μέσα μας το καλό παιδί που γνωρίσαμε εντός και εκτός γηπέδων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους