Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ναι, απομονώνομαι. Όχι επειδή δεν αγαπώ τους ανθρώπους, αλλά επειδή εξαντλούμαι από την επαφή με τον κόσμο από τον θόρυβο, το πλήθος, τις πολύωρες συζητήσεις.

Απομονώνομαι επίσης γιατί προτιμώ να είμαι μόνη μου, παρά να περιβάλλομαι από ανθρώπους που δεν συντονίζονται στην ίδια συχνότητα με εμένα.

Δεν λέω ότι είναι λιγότερο ενδιαφέροντες· δεν έχω τέτοια αλαζονεία.

Απλώς λέω ότι είμαστε διαφορετικοί.

Λέω επίσης ότι όσο μεγαλώνω, τόσο περισσότερο γνωρίζω ποια είμαι, πού πηγαίνω και τι θέλω.

Και κυρίως, τι δεν ταιριάζει πλέον με αυτό που είμαι.

Νιώθω υπέροχα μέσα στη σιωπή.

Και αν επιλέξω να περάσω χρόνο με κάποιον, είναι επειδή το θέλω πραγματικά, επειδή μου δίνει χαρά και ευχαρίστηση.

Δεν είμαι αντικοινωνική.

Είμαι ένας επιλεκτικός ενσυναισθητικός άνθρωπος.

Ένας άνθρωπος που σέβεται τις διαισθήσεις του και ακούει το σώμα του, το μυαλό του και την ψυχή του.

Αγαπώ πολύ τους ανθρώπους, να τους ακούω, να τους συμβουλεύω και να τους βοηθώ… Αλλά μετά από όλα αυτά, ο εαυτός μου ζητά μια παύση.

Γι’ αυτό, αν κάποιος αναγνωρίζει τον εαυτό του σε αυτά τα λόγια, ας ξέρει πως όταν περνάμε χρόνο με κάποιον, δεν είναι για να γεμίσουμε ένα κενό, αλλά επειδή πραγματικά το επιθυμούμε. Κείμενο που βρήκα στη σελίδα Professor X, αποδιδόμενο στον Carl Gustav Jung.💜

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους