Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από όσα έχουν βγει μέχρι τώρα, φαίνεται ότι η 39χρονη γυναίκα είχε ζητήσει διαζύγιο, υπήρχαν συχνοί καυγάδες και μαρτυρίες για παθολογική ζήλια.

Ο 41χρονος ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι, όμως οι Αρχές εξετάζουν σοβαρές αντιφάσεις σε αυτή την εκδοχή, καθώς αναφέρεται ότι δεν είχε αμυντικά τραύματα και υπάρχουν ενδείξεις πως ίσως επιχειρήθηκε σκηνοθέτηση της σκηνής.

Το πιο σοκαριστικό για μένα δεν είναι μόνο ο φόνος.

Είναι ότι η γυναίκα φέρεται να φώναζε για βοήθεια και τα δύο παιδιά βρίσκονταν στο διπλανό δωμάτιο.

Αυτά τα παιδιά θα κουβαλούν αυτή τη νύχτα μέσα τους για όλη τους τη ζωή, είτε θυμούνται λεπτομέρειες είτε όχι.

Η δική μου άποψη, χωρίς να πάρω το μέρος κανενός πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διερεύνηση, είναι η εξής: Όταν μια σχέση φτάνει σε σημείο φόβου, απειλών, ελέγχου, εμμονικής ζήλιας ή βίας, έχει ήδη χαθεί η ουσία της αγάπης.

Και όταν ένας άνθρωπος πεθαίνει από τα χέρια του συντρόφου του, δεν μιλάμε πια για έρωτα,πάθος ή αγάπη που ξέφυγε.Μιλάμε για μια τραγωδία που δεν έπρεπε να συμβεί.

Αυτό που με προβληματίζει κάθε φορά σε τέτοιες υποθέσεις είναι ότι μετά όλοι ψάχνουν την τελευταία στιγμή τι έγινε εκείνο το βράδυ, ποιος είπε τι, ποιος άρπαξε το μαχαίρι.

Ενώ πολλές φορές τα σημάδια φαίνεται να υπήρχαν πολύ πριν.

Και κάτι ακόμα το τη σκότωσε γιατί την αγαπούσε προσωπικά δεν μου φαίνεται λογική εξήγηση.

Αν αγαπάς έναν άνθρωπο και σε χωρίσει, πονάς.

Μπορεί να θυμώσεις, να κλάψεις, να διαλυθείς ψυχολογικά. Αλλά δεν του αφαιρείς τη ζωή. Η ζωή του άλλου δεν είναι ιδιοκτησία μας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους