Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ζωή του φαινόταν ξαφνικά χωρίς καμία πραγματική ουσία· οι άνθρωποι κινούνταν, μιλούσαν, ακόμη και υπέφεραν, όμως όλα του φαίνονταν μακρινά, σαν ο καθένας να ήταν φυλακισμένος μέσα σε μια ανεξήγητη μοναξιά.

Τότε σκέφτηκε πως ίσως η μοίρα των ανθρώπων να είναι ακριβώς αυτή: να αγγίζουν ο ένας τον άλλον ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να καταφέρνουν να γνωριστούν πραγματικά.

Και μέσα σε αυτή τη διαρκή αναζήτηση κατανόησης, ο καθένας κατέληγε να χτίζει μάσκες, στάσεις, κενά λόγια, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να κρύψει τη δική του ευαλωτότητα. Αλμπέρτο Μοράβια, από το έργο Οι Αδιάφοροι 💜 Πολύ δυνατή σκέψη.

Λέει ουσιαστικά ότι οι άνθρωποι συχνά περνάμε ο ένας δίπλα από τον άλλον χωρίς να γνωριζόμαστε πραγματικά, γιατί φοβόμαστε να δείξουμε ποιοι είμαστε και κρυβόμαστε πίσω από ρόλους, μάσκες και λόγια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους