Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την άποψή μου για τον Τσίπρα οι περισσότεροι μάλλον την ξέρετε και δεν θα έλεγα ότι είναι ιδιαίτερα θετική, παρά τα όσα θετικά πέτυχε η κυβέρνησή του.

Η εμπειρία μου με τον ΣΥΡΙΖΑ του 2019-2023, στον οποίον εντάχθηκα ακριβώς λόγω αυτών των επιτευγμάτων, ήταν σχεδόν τραυματική, όχι τόσο λόγω του ίδιου του Τσίπρα αλλά κυρίως εξαιτίας των φανατικών οπαδών του και των τοπικών «εκπροσώπων του», αυτοδιορισμένων ή μη. Ο Κασσελάκης δεν ήταν απλά ένα ατύχημα, ήταν σύμπτωμα όλων των παθογενειών που γιγαντώθηκαν εκείνη την περίοδο, της προσωπολατρίας, των μηχανισμών και της περιθωριοποίησης των οργάνων.

Δημιουργήσαμε τη Νέα Αριστερά αποφασισμένοι να μην επαναλάβουμε όλα όσα κατά την άποψή μας οδήγησαν στην παρακμή του ΣΥΡΙΖΑ.

Δυστυχώς, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες όλων, το εξαιρετικό δυναμικό, τις ριζοσπαστικές θέσεις και τη μαχητική αντιπολίτευση, λόγω εξωτερικών αλλά και εσωτερικών προβλημάτων, δεν είχαμε το αποτέλεσμα που θέλαμε.

Σήμερα παραιτούμαι μαζί με άλλους 149 συντρόφους και συντρόφισσες, όχι γιατί προτίθεμαι να πάω στην ΕΛΑΣ που δυσκολεύομαι και να προφέρω ακόμη το όνομά της που ακούγεται ίδιο με αυτό της Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά γιατί νιώθω πως δεν μπορώ να προσφέρω στη νέα στρατηγική κατεύθυνση του κόμματος που είναι πλέον η ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής αριστεράς μόνο, χωρίς τον ιδρυτικό στόχο της συγκρότησης μετώπου απέναντι στη δεξιά που θα διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Η αλήθεια είναι ότι προσωπικά έχω χάσει τον ενθουσιασμό μου εδώ και ένα χρόνο, όταν σε μια διαδικασία παρωδία, εγώ και άλλα τρία μέλη της Κεντρικής Επιτροπής παραμεφθήκαμε στην Επιτροπή Δεοντολογίας επειδή υπερασπιστήκαμε τις ψηφισμένες θέσεις της Νέας Αριστεράς απέναντι σε ομοτρανσφοβικές και σεξιστικές απόψεις μια κυρίας που δεν είναι εδώ και καιρό μέλος του κόμματος.

Σε μια επιτροπή δεοντολογίας που ελέγχεται από ομοϊδεάτισσα της εν λόγω κυρίας, η οποία ρεβανσιστικά και εντελώς αντικαταστατικά παραβίασε καμιά δεκαριά διατάξεις του καταστατικού της που εμείς τα μέλη της ΚΕ είχαμε ψηφίσει, ώστε να προχωρήσει μια διαδικασία που θύμιζε έκτακτο στρατοδικείο.

Από τις υπόλοιπες συντρόφισσες και συντρόφους οι δύο παραιτήθηκαν τη στιγμή που τους ήρθε η πρώτη κλήση, η τρίτη την αγνόησε και εγώ επέλεξα να συμμετάσχω, τουλάχιστον αρχικά, ώστε να καταγράψω τις παραβιάσεις.

Όλα αυτά τα έκανα γνωστά λεπτομερώς στο Πολιτικό Γραφείο και στην Κεντρική Επιτροπή, η οποία σε εκείνη τη συνεδρίαση του περσινού Ιουλίου δεν στάθηκε στο ύψος των ευθυνών της και δεν έλυσε όπως όφειλε το πρόβλημα της αυτονόμησης της Επιτροπής Δεοντολογίας και των προβλημάτων που αυτή προκαλούσε και προκαλεί ακόμη στην εικόνα του κόμματος (με πιο πρόσφατο την αρχική άρνηση του Athens Pride να δεχτεί τη Νέα Αριστερά στη φετινή διοργάνωση). Και αυτό το θέμα όπως και όλα «λύθηκε» υπογείως, με μια ανώδυνη «σύσταση» από την Επιτροπή Δεοντολογίας, την οποία προσωπικά θεωρώ προσβλητική, καθώς γνωρίζω ότι παραπέμφθηκα γιατί έπραξα το σωστό.

Τα παραπάνω μου έφαγαν απίστευτο χρόνο και ενέργεια πέρυσι και μου δημιούργησαν μια αίσθηση ματαιότητας για το εγχείρημα.

Ίσως θα έπρεπε να είχα παραιτηθεί τότε.

Όπως και να 'χει, δεν μπορώ και δεν θέλω πλέον να παραμείνω, παρόλο που παραμένουν άνθρωποι που τους εκτιμώ και που τότε μας στήριξαν.

Δεν πάω πουθενά και σας αποκαλύπτω πως αν γινόταν σήμερα εκλογές δεν θα ήξερα ούτε τι να ψηφίσω.

Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι πως θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τα δικαιώματα όλων, παντού και πάντα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους