Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ: Το μέτρο της διεθνιστικής αλληλεγγύης «Να μένεις, αφού έτσι το θέλουν τα δέντρα, οι πεδιάδες, τα μικρότερα σωματίδια του φωτός που αναζωογονεί, ένα μονάχα συναίσθημα που η θάλασσα κλονίζει. Αδέρφια! Η Μαδρίτη με το όνομά σας μεγαλώνει και φωτίζει.» Ραφαέλ Αλμπέρτι, Στις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Ι. Στάλιν: «Η απελευθέρωση της Ισπανίας από την καταπίεση της φασιστικής αντίδρασης δεν εί­ναι αποκλειστικά θέμα των Ισπανών, αλλά υπόθεση όλης της ανεπτυγμένης και προ­οδευτικής ανθρωπότητας.» «Στις πιο δραματικές στιγμές του αγώνα οι δρόμοι της Μαδρίτης είδαν να περ­νάει μια σφιχτή, πειθαρχημένη, άρτια εξοπλισμένη ένοπλη φάλαγγα, στην οποία στοιχίζονταν άνθρωποι όλων των ηλικιών και εθνικοτήτων.

Δε μιλούσαν ισπανικά.

Χαιρετούσαν με το ήδη ιστορικό “Δε θα περάσουν” (No pasarán). Η ηχώ των γνω­στών επαναστατικών τραγουδιών δονούσε τον αέρα: Η Διεθνής, η Νέα Φρουρά, η Μασσαλιώτιδα", Πόλεμος και Επανάσταση. Ενρίκε Λίστερ: «Η παρουσία των “Εθελοντών της Ελευθερίας” στα πεδία των μαχών της Ισπανίας έδειχνε στους Ισπανούς μαχητές ότι δεν ήταν μόνοι στην άνιση μάχη.

Έδειχνε στο λαό μας ότι οι “Διεθνείς Ταξιαρ­χίες” ήταν ένα ζωντανό παράδειγμα της μαχητικής ενότητας της εργατικής τάξης με τις άλλες δημοκρατικές και πατριωτικές δυνάμεις του κόσμου ενάντια στον κοινό εχθρό όλων αυτών: Το φασισμό. » Οι Διεθνείς Ταξιαρχίες αποτελούν ένα από τα πιο λαμπρά παραδείγματα Προλε­ταριακού Διεθνισμού που έχει αναδείξει η Ιστορία.

Πολλοί ήταν ήδη στην Ισπανία, έφτασαν για να συμμετάσχουν στη Λαϊκή Ολυμπιάδα -που διεξήχθη στη Βαρκελώνη από την Κόκκινη Αθλητι­κή Διεθνή και τη Σοσιαλιστική Εργατική Αθλητική Διεθνή- και πήραν τα όπλα από την αρχή για ν’ αντιμετωπίσουν το φασιστικό πραξικόπημα.

Άλλοι έφταναν σιγά-σιγά.

Οι περισσότεροι έφτασαν στην Ισπανία μετά από τις 14 Οκτώβρη 1936, μετά από τη στρατολόγηση που έκαναν τα Κομμουνιστικά Κόμματα με βάση την απόφαση που εγκρίθηκε από τη Γραμματεία της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δι­εθνούς για τη δημιουργία των Διεθνών Ταξιαρχιών στις 18 και 19 Σεπτέμβρη του ίδιου έτους.

Κάτω από την οργάνωση και την καθοδήγηση της Διεθνούς, τα κομμουνιστι­κά κόμματα απέκτησαν μεγάλη εμπειρία στον αγώνα ενάντια στο ναζισμό-φασισμό.

Στο πλαίσιο των Διεθνών Ταξιαρχιών και του Λαϊκού Στρατού δεκάδες χι­λιάδες άντρες μπήκαν στη μάχη και απέκτησαν πολύτιμη πολιτική και στρατιω­τική εμπειρία, καταβάλλοντας πολύ υψηλές θυσίες.

Ο βασικός πυρήνας των Διεθνών Ταξιαρχιών απαρτιζόταν από εργάτες από διάφορες χώρες, αλλά και από αγρότες, υπαλλήλους και διανοούμενους.

Μεταξύ αυτών, η μεγάλη πλειοψηφία ήταν μέλη των ΚΚ ή συμπαθούντες, καθώς επίσης και ορισμένοι σοσιαλιστές, αναρχικοί και αντιφασίστες που δεν υπάγονταν σε κάποιο κόμμα.

Πάνω από δυο χιλιάδες είχαν αποφασίσει να φύγουν για το ισπανικό μέτωπο.

Ολοι τους φλογεροί αντιφασίστες και στη συντριπτική τους πλειοψηφία στελέχη, μέλη και οπαδοί του ΚΚΕ, όσο και της ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας). Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου με την άγρια τρομοκρατία της στάθηκε το μεγάλο εμπόδιο που ματαίωσε την αποστολή.

Οι δρόμοι και τα περάσματα ήταν κλειστά και φρουρούντο.

Ετσι μόνον από τους Ελληνες που βρίσκονταν στο εξωτερικό έγινε στρατολογία εθελοντών.

Οι πληροφορίες που υπάρχουν τους ανεβάζουν στους τετρακόσιους.

Μπορεί να είναι και περισσότεροι ή και λιγότεροι.

Με την επιμονή τους οι Ελληνες κομμουνιστές και τη βοήθεια των Βούλγαρων Κίρτσεφ και Χριστώφ αποφασίζεται η συγκρότηση του ελληνικού λόχου εθελοντών στον οποίο έδωκαν και το όνομα «Λόχος Ζαχαριάδη». Διοικητής του λόγου τοποθετήθηκε ο Γιάννης Παντελιάς, ξυλουργός από την Αθήνα και ανώτερο στέλεχος του ΚΚΕ.

Υποδιοικητής ο Αναγνώστης Δεληγιάννης.

Πολιτικός καθοδηγητής ο Κυριάκος Στεφόπουλος σιδηροδρομικός από τον Πειραιά, ανώτερο στέλεχος του ΚΚΕ. Ο λόχος των Ελλήνων κομμουνιστών από τη συγκρότησή του διαρκώς βρισκόταν στην πρώτη γραμμή και πήρε μέρος σε πολλές μάχες.

Στην αρχή στο κεντρικό μέτωπο και αργότερα μεταστάθμευσε στο μέτωπο Αραγκώνας - Εβρου. Η ΚΕ του ΚΚΕ με προκήρυξή της, που έβγαλε στα 1937, καλούσε τον λαό να εκδηλώσει την αλληλεγγύη του και να ενισχύει υλικά τον ισπανικό λαό.

Ιδιαίτερα καλούσε τους εργάτες και προπαντός τους ναυτεργάτες «να πρωτοστατήσουν στην πάλη για την υπεράσπιση της ειρήνης, ενισχύοντας ολόθερμα την υπόθεση της ισπανικής δημοκρατίας, εμποδίζοντας τον εφοδιασμό του Φράνκο, μποϋκοτάροντας κατά το παράδειγμα των εργατών του Αλγερίου τα φασιστικά κράτη που ξαπόλυσαν πια ανοιχτά τον πόλεμο κατά του ισπανικού λαού». ΑΠΟΣΜΑΣΜΑΤΑ: https://www.902.gr/eidisi/istoria/308403/5-10-1975-stin-ispania-me-tis-diethneis-taxiarhies https://www.iccr.gr/el/issue_article/Oi-Diethneis-Taksiarxies-kai-o-Proletariakos-Diethnismos/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους