Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή τη παλιά ιστορία δεν μπόρεσα να την αποφύγω .. Η Τριάδα Ήταν ένα ιστορικό πάρτυ για μένα Το πρώτο της εφηβείας μου Οικοδεσπότης ο πιο όμορφος ο πιο έξυπνος, ο πιο μαυρισμένος ξανθός που είχα συναντήσει στη ζωή μου μέχρι τότε Ο νέος γείτονας, στον τρίτο του διπλανού νεόκτιστου τριορόφου που τον είχα δει τρεις φορές όλες κι όλες, δύο στο μπαλκόνι του και μια στο δρόμο, όπου μου χαμογέλασε και είπε "Κάνω πάρτυ το Σάββατο και θέλω να έρθεις" Τόσο απλά, χωρίς να ρωτήσει ούτε το όνομα μου Χωρίς να πει το δικό του Έτσι εκείνο το φθινοπωρινό βραδυ, δύο βήματα από τη πόρτα μου, με ένα δίσκο βινύλιο για δώρο, με φόρεμα βελούδινο, βαθύ πράσινο εφαρμοστό μέχρι δύσπνοιας, κραγιόν κοραλί, με τα πρώτα μου τακούνια, ζαλισμένη από έρωτα, κι από το άρωμα της θείας. που δεν θυμάμαι τι νούμερο Σανέλ ήταν, χτυπούσα το κουδούνι του Στο θυροτηλέφωνο ακούστηκε η υπέροχη φωνή του.. "Ποιος";;; Η Τριάδα ψέλισα.. "Ποιοός,;"... ξαναρώτησε Η Τριάδα ξεφώνησα, έκπληκτη κι εγώ με τη φωνή μου Όταν ανέβηκα στον τρίτο, εκείνος στεκόταν υπέροχος, εμπρός στην ορθάνοιχτη πόρτα του, ενώ γύρω είχαν πάρει θέση σχεδόν όλοι οι καλεσμένοι του, περίεργοι να δουν ποιος ηρθε Με κοιτάζει για ένα δευτερόλεπτο και μετά καρφώνει το βλέμμα του πίσω από μένα "Που είναι οι αλλοι;" ρωτάει ψάχνοντας Ποιοι άλλοι; ρωτάω Δεν υπάρχουν άλλοι μόνη μου ήρθα.. Μα δεν είπες τριάδα; επιμένει, έκπληκτος Τριάδα είναι το όνομα μου, απαντώ με φωνή μισοπεθαμένη Ίσως να είχα βουρκώσει κιόλας.. δεν είναι σίγουρο.. Ναι. ολοι γέλασαν με τη καρδιά τους, μα το δικό του το γέλιο, και το" άκου Τριάδα!! " που ξεστόμισε ήταν αυτό που με αποτελείωσε Δεν έφυγα αμέσως.. Όχι.. φυσικά δεν έφυγα, κι ας ήταν το μόνο που ήθελα..Έμεινα, και χόρεψα και ήπια και φλερταρα, και όχι μαζί του βέβαια..κι ας έψαχνε το βλέμμα μου όλη την ώρα. . Αξιοπρεπής ευγενική, με ψηλα τό κεφάλι, (νομίζω έτσι τον σκότωσα,) έφυγα σχετικά έγκαιρα, αφού κινδυνεύα να πεθάνω κι από το φουστάνι...από ασφυξία Εκείνο ήταν το ξημέρωμα, που αϋπνη αποφάσισα να απαρνηθώ το όνομα της γιαγιάς της Τριάδας της Σμυρνιάς, που το είχε καμάρι και τιμή της, γιατί όλοι λέγανε πως ήταν ένα όνομα ταιριαστό, στο φωτεινό της πνεύμα Στη συνέχεια το νέο μου όνομα το αγάπησα και το παλιό το θυμάμαι μόνο του Αγίου Πνεύματος ή όταν Τριάδα με αποκαλούν παλιοί φίλοι και συγγενείς, από τότε Ενα μεγάλο ευχαριστώ για τις ευχές σας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους