Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πάμε λοιπόν να κάνουμε ξανά Εμπεριστατωμένη Ανάλυση και του 2ου μέρους του άρθρου του κυρίου Φαίδωνος του εν αργία Δημάρχου Πάφου οποίος αντιμετωπίζει 4 συνολικά κατηγορίες στο κακουργοδικίο.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες βιασμού, άσεμνης επίθεσης, περιαγωγής σε κατάσταση νάρκωσης με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος και επίθεσης που προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη.

Αυτό το δεύτερο μέρος του Άθρου του έχει ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό: είναι πιο επικίνδυνο πολιτικά επειδή περιέχει αλήθειες ανακατεμένες με επιλεκτική υποκρισία.

Δηλαδή: ναι, υπάρχουν στρεβλώσεις στο ΓΕΣΥ, ναι, υπάρχει στεγαστική κρίση, ναι, υπάρχει διαφθορά, ναι, υπάρχει πρόβλημα παραγωγικού μοντέλου.

Αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο Φαίδωνας Φαίδωνος παρουσιάζει τον εαυτό του σαν να στέκεται έξω από το πολιτικό και θεσμικό σύστημα που δημιούργησε ή συντήρησε πολλές από αυτές τις παθογένειες.

Πάμε λοιπόν να αποδομείσουμε τον δήθεν “μεσσιανικό” τόνο του με την λεπτομερή κσι λογική ανάλυση του.

Τίτλο : Η πρόοδος απαιτεί αξιοπιστία — όχι πολιτική αυτοαγιοποίηση Το δεύτερο μέρος του άρθρου του κ. Φαίδωνα Φαίδωνος επιχειρεί ξανά να παρουσιαστεί ως μια βαθυστόχαστη πολιτική ανάλυση περί “προόδου”, “θεσμών” και “αξιοπιστίας”. Το πρόβλημα όμως δεν είναι ότι αναφέρει υπαρκτές παθογένειες.

Το πρόβλημα είναι η επιλεκτική ηθικολογία και η πολιτική υποκρισία με την οποία επιχειρεί να εμφανιστεί ως δήθεν εξωτερικός παρατηρητής ενός συστήματος στο οποίο ο ίδιος συμμετείχε, επηρέασε και υπηρέτησε επί χρόνια.

Διότι πράγματι υπάρχουν σοβαρές στρεβλώσεις στο ΓΕΣΥ.

Πράγματι υπάρχουν νέοι που αδυνατούν να αποκτήσουν στέγη.

Πράγματι υπάρχει κρίση εμπιστοσύνης προς θεσμούς και πολιτική.

Όμως η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από πολιτικούς σχολιαστές που ανακαλύπτουν ξαφνικά τις αδυναμίες του κράτους λες και δεν υπήρξαν ποτέ μέρος του προβλήματος.

Η εύκολη πολιτική είναι να καταγγέλλεις συνεχώς τους πάντες.

Η δύσκολη πολιτική είναι να αναλαμβάνεις ευθύνη.

Και εδώ ακριβώς αποτυγχάνει η συγκεκριμένη προσέγγιση.

Ο κ. Φαίδωνος μιλά για διαφθορά και θεσμική αξιοπιστία σαν να πρόκειται για αφηρημένες έννοιες που αφορούν αποκλειστικά “τους άλλους”. Παραδίδει διαλέξεις περί ηθικής ανωτερότητας την ίδια στιγμή που το δημόσιο πρόσωπό του συνοδεύεται εδώ και χρόνια από έντονες αντιπαραθέσεις, σοβαρές καταγγελίες και ποινικές υποθέσεις που τραυμάτισαν την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς που ο ίδιος επικαλείται.

Δεν μπορείς να απαιτείς εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς όταν εσύ ο ίδιος λειτουργείς με διαρκή πολιτική πόλωση, δημόσιες στοχοποιήσεις και λογική “όλοι είναι διεφθαρμένοι εκτός από εμένα”. Η Κύπρος πράγματι χρειάζεται πρόοδο.

Αλλά πρόοδος δεν σημαίνει ατελείωτη παραγωγή πολιτικού κυνισμού και δημόσιας απαξίωσης των πάντων.

Δεν χτίζεις εμπιστοσύνη όταν παρουσιάζεις συνεχώς την κοινωνία σαν ένα πεδίο γενικευμένης σήψης από το οποίο μόνο εσύ μπορείς να τη σώσεις.

Αυτό δεν είναι μεταρρυθμιστικός λόγος.

Είναι πολιτική αυτοαγιοποίηση.

Η πραγματική πρόοδος απαιτεί σοβαρότητα, αυτογνωσία και συνέπεια.

Απαιτεί πολιτικούς που πρώτα κοιτάζουν τη δική τους θεσμική συμπεριφορά πριν παραδώσουν μαθήματα ηθικής στους υπόλοιπους.

Και κυρίως απαιτεί κάτι που απουσιάζει εντελώς από το συγκεκριμένο άρθρο: ταπεινότητα.

Διότι μια κοινωνία δεν προοδεύει όταν οι πολιτικοί της ανταγωνίζονται ποιος θα εμφανιστεί πιο “καθαρός”, πιο “ηθικός” και πιο “φωτισμένος” από όλους τους άλλους.

Προοδεύει όταν υπάρχει μέτρο, λογοδοσία, σοβαρότητα και αληθινή θεσμική αξιοπιστία. Η Κύπρος δεν χρειάζεται άλλους πολιτικούς τιμητές των πάντων.

Χρειάζεται υπεύθυνους ανθρώπους που να ενώνουν την κοινωνία αντί να καλλιεργούν μόνιμη απαξίωση για να συντηρούν τη δική τους πολιτική εικόνα. Υ.Γ. αν χρειαστεί θα κάνουμε και 3η ανάλυση αν κυκλοφορήσει ξανά οποιονδήποτε άθρο απο τον κύριο Φαίδωνος το οποίο έχει σκοπό να χειραγωγησει αυτούς που είναι φανατισμενοι οπαδοί καθώς και αυτούς που είναι πτωχοί στο πνεύμα, τύπου Καμαρλίγκου, Τζιωνή, Δημοσθένους, Αντωνίου, Καπριτζιόζα, Βετεράνου, Σόλωνος, Ππίτρου, και γενικά σε όσους ακόμα πιστεύουν οτι όλα αυτά που έκανε είναι ψέματα και ότι κατηγορείτε άδικα γιατί θα γινότανε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και έτσι όλο το σύμπαν συνηγορεί εναντιον του , έναντιον ενός άγγελου εξ ουρανού. Νοιώθω ναυτία με έντονο συναίσθημα αναγούλας... Ατε ρέ πουτζιαμέ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους