Στην πολιτική επικοινωνία, η συνεχής αναπαραγωγή των συμβόλων, του λογοτύπου και του ονόματος ενός πολιτικού αρχηγού από τους αντιπάλους του αποτελεί ξεκάθαρα διαφήμιση και μάλιστα εξαιρετικά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό συμβαίνει για τους εξής συγκεκριμένους λόγους: 1. Κυριαρχία στην Πολιτική Ατζέντα (Agenda Setting) • Καθορισμός Συζήτησης: Όταν οι αντίπαλοι μιλούν συνεχώς για τον «Χ» ή το νέο κόμμα, αναγκάζουν ολόκληρη την επικαιρότητα να περιστρέφεται γύρω από αυτόν. • Απώλεια Δικού τους Λόγου: Αντί οι αντίπαλοι να προβάλλουν τις δικές τους θέσεις, αναλώνονται στο να απαντούν ή να επιτίθενται, γινόμενοι ουσιαστικά «φερέφωνα» της ύπαρξης του νέου φορέα. 2. Εμπέδωση του Brand (Brand Awareness) • Δωρεάν Ορατότητα: Το ανέβασμα χιλιάδων φωτογραφιών και του λογοτύπου (logo) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσφέρει τεράστια, δωρεάν ορατότητα (organic reach). • Οπτική Οικειότητα: Ο ανθρώπινος εγκέφαλος, μέσω του «φαινομένου της απλής έκθεσης» (mere-exposure effect), τείνει να εξοικειώνεται και να θυμάται ευκολότερα σύμβολα που βλέπει συνεχώς, ακόμη και αν συνοδεύονται από αρνητικό κείμενο. 3. Πόλωση και Συσπείρωση • Το Σύνδρομο του «Διωκόμενου»: Η υπερβολική στοχοποίηση ενός προσώπου συχνά γυρίζει μπούμερανγκ, καθώς δημιουργεί ένα αίσθημα αδικίας. • Προσέλκυση Αναποφάσιστων: Πολίτες που είναι δυσαρεστημένοι από το υπάρχον πολιτικό σκηνικό, βλέποντας μια τόσο μαζική επίθεση, ενδέχεται να θεωρήσουν ότι το νέο κόμμα «ενοχλεί το σύστημα» και γι' αυτό να το υποστηρίξουν. 4. Καθιέρωση ως του «Κύριου Αντιπάλου» • Πολιτική Αναβάθμιση: Όταν όλοι επιτίθενται σε έναν, τον αναβαθμίζουν αυτόματα σε κεντρικό πόλο και στον βασικό παίκτη του πολιτικού παιχνιδιού.

Οι αντίπαλοί του, με τη στάση τους, δείχνουν ότι τον υπολογίζουν και τον φοβούνται.

Όταν ένας πολιτικός χώρος αναλώνει την ενέργειά του στο να επιτίθεται, να αναλύει ή να ειρωνεύεται τις κινήσεις των αντιπάλων του, ουσιαστικά επιτρέπει στους αντιπάλους του να ορίσουν το γήπεδο, τους κανόνες και το θέμα της συζήτησης.

Πρόκειται για έναν ξεκάθαρο, ετεροπροσδιορισμό.

Για τον κόσμο του ΚΚΕ, ο οποίος παραδοσιακά επενδύει στη θεωρητική και ταξική καθαρότητα, η παγίδα του ετεροπροσδιορισμού είναι εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς η υπερβολική ενασχόληση με τις ανακατατάξεις της σοσιαλδημοκρατίας ή της κεντροαριστεράς τον μετατρέπει από πρωταγωνιστή σε απλό «σχολιαστή» των εξελίξεων.

Πώς θα έπρεπε να κινηθεί επικοινωνιακά το ΚΚΕ; (Αποφυγή της παγίδας) Για να μην προσφέρει δωρεάν διαφήμιση και πολιτική υπεραξία στο νέο εγχείρημα, η επικοινωνιακή τακτική των μελών και των φίλων του ΚΚΕ θα έπρεπε να βασιστεί σε τρεις άξονες: • Επικοινωνιακό «Blackout» στα Σύμβολα: Πλήρης αποχή από την αναπαραγωγή του λογοτύπου, των συνθημάτων ή των φωτογραφιών του νέου κόμματος.

Κάθε φορά που ένα μέλος του ΚΚΕ ανεβάζει το logo του «Ψ» κόμματος για να το χλευάσει, ο αλγόριθμος των social media το εκλαμβάνει ως «τάση» (trend) και το δείχνει σε ακόμη μεγαλύτερο κοινό. • Υποβάθμιση του «Καινούργιου»: Αντί για οργισμένες επιθέσεις, η επικοινωνία οφείλει να αντιμετωπίζει το γεγονός με πολιτική ψυχραιμία, αναδεικνύοντας ότι δεν πρόκειται για κάτι «νέο», αλλά για την ανακύκλωση των ίδιων παλιών αυταπατών και πολιτικών διαχείρισης του συστήματος. • Μετατόπιση της Συζήτησης στο Περιεχόμενο: Άμεση άρνηση συμμετοχής σε life-style συζητήσεις γύρω από πρόσωπα, παρασκήνια και επικοινωνιακά build-up. Η απάντηση σε κάθε ερώτηση για το νέο κόμμα πρέπει να επιστρέφει αυτόματα στα προβλήματα της καθημερινότητας (ακρίβεια, εργασιακά, υγεία). Πώς επιτυγχάνεται ο πραγματικός Αυτοπροσδιορισμός; Πραγματικός αυτοπροσδιορισμός σημαίνει «παράγω δική μου πολιτική ατζέντα, δεν αντιδρώ απλώς σε αυτή των άλλων». Για το ΚΚΕ, αυτό μεταφράζεται σε συγκεκριμένες επικοινωνιακές και πολιτικές πράξεις: 1. Ανάδειξη της Ταξικής και Ιδεολογικής Ταυτότητας Ο αυτοπροσδιορισμός βασίζεται στις αρχές του καταστατικού του κόμματος.

Η επικοινωνία πρέπει να επικεντρώνεται στο τι είναι και τι προτείνει το ΚΚΕ (π.χ. η πρόταση για τη λαϊκή εξουσία, η σύγκρουση με την ΕΕ και το κεφάλαιο), και όχι στο τι δεν είναι οι άλλοι. 2. Προβολή των Κοινωνικών Μετώπων Η δύναμη του ΚΚΕ βρίσκεται παραδοσιακά στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία και στα πανεπιστήμια.

Πραγματικός αυτοπροσδιορισμός είναι να γεμίζουν τα social media και τα έντυπα με τις εικόνες των απεργιών, των διεκδικήσεων και των καθημερινών αγώνων, δείχνοντας στην πράξη ποιος οργανώνει την πραγματική αντιπολίτευση στο πεζοδρόμιο. 3. Αντιπαράθεση με το «Σύστημα» και όχι με τα «Αποκόμματα» Όταν το ΚΚΕ επιτίθεται στην κυβέρνηση ή στην ΕΕ, αυτοπροσδιορίζεται ως η μοναδική, αυθεντική αντισυστημική δύναμη.

Όταν αναλώνεται σε εμφύλιους της Αριστεράς, υποβιβάζει τον εαυτό του σε κομμάτι ενός «αριστερού μικρόκοσμου», χάνοντας το πλεονέκτημα της ευρύτερης λαϊκής απεύθυνσης. Συνοψίζοντας: Ο κόσμος του ΚΚΕ αυτοπροσδιορίζεται πραγματικά όταν κάνει τον αντίπαλο να τοποθετείται πάνω στις δικές του θέσεις και αγώνες, αντί να τρέχει πίσω από τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα των αντιπάλων του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους