«Πριν από επτά χρόνια, έσβησε το φως της ζωής μου, ο γιος μου Θεοδόσης. Έκτοτε, περπατούσα στο μισοσκόταδο, κρατώντας το χέρι του ανθρώπου που στάθηκε δίπλα μου για σαράντα ολόκληρα χρόνια. Πριν από...
«Πριν από επτά χρόνια, έσβησε το φως της ζωής μου, ο γιος μου Θεοδόσης.
Έκτοτε, περπατούσα στο μισοσκόταδο, κρατώντας το χέρι του ανθρώπου που στάθηκε δίπλα μου για σαράντα ολόκληρα χρόνια.
Πριν από ενενήντα ημέρες, εκείνο το ξημέρωμα της Κυριακής, έχασα και το άλλο μου στήριγμα, τον σύντροφο της ζωής μου το Γιώργο.
Η αγκαλιά μου άδειασε απότομα.
Όμως, μέσα στο απέραντο σκοτάδι αυτής της διπλής απώλειας, προσπαθώ να βρω μια στάλα παρηγοριάς.
Θέλω να πιστεύω ότι τώρα, οι δύο άντρες της ζωής μου, το φως μου και το στήριγμά μου, είναι κάπου μαζί.
Κι εγώ, ζωσμένη με τις αναμνήσεις σαράντα χρόνων αγάπης και της αιώνιας μητρικής στοργής, μαθαίνω να αναπνέω ξανά μέσα στη σιωπή τους.»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους