Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πώς γίνεται Καθεστώς ο φασισμός και ο ναζισμός στην Ουκρανία του Ζελενσκι Το τελευταίο αποκούμπι του κωμικού σφαγέα της χώρας του προκειμένου να βρει ιδεολογία που να κινητοποιεί τους εναπομείναντες ανατολικούς και πάντα γερμανοφιλους Ουκρανούς εναντίον των πολυπληθών αιχμαλώτων Ρωσσοφωνων συμπατριωτών τους και εναντίον των Ρωσσων.

Μια απελπισμένη απόπειρα να διατηρηθεί στην καρέκλα προκειμένου να ταίζει τη μωροφιλοδοξία του, να διατηρεί το κεφάλι του στους ώμους του και να θησαυρίζει με τη συμμορία του από τα δισεκατομμύρια των Ευρωπαίων φορολογουμένων, που ρέουν παντοιοτρόπως στην Ουκρανία είτε σε χρήμα είτε σε εξοπλισμούς, είτε σε ευκαιρίες τζόγου. «Το φετίχ του Ζελένσκι με τον φασισμό ανθεί, και η Δύση εξακολουθεί (κυρίως) να είναι εντάξει με αυτό. Ο Ουκρανός ηγέτης εκμεταλλεύεται την ίδια του την εβραικοτητα για να προωθήσει την ομαλοποίηση του φασισμού – μια εκπληκτική διανοητική και ηθική διαστροφή Του Tarik Cyril Amar, ιστορικού από τη Γερμανία που εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Koç, στην Κωνσταντινούπολη.

Ειδικού στη Ρωσία, την Ουκρανία και την Ανατολική Ευρώπη, την ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τον πολιτιστικό Ψυχρό Πόλεμο και την πολιτική της μνήμης «Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς στα μάτια του ενώ βλέπει την τελευταία παράσταση που έδωσε ο κωμικός τύραννος της Ουκρανίας.

Μέσα σε διάστημα περίπου μιας εβδομάδας, το καθεστώς του προέδρου που δεν χρειάζεται εκλογές Βλαντιμίρ Ζελένσκι επαναπατρίστηκε και έθαψε ξανά με λαμπρότητα και τελετή τα λείψανα του Andrey Melnik, ενός Ουκρανού φασίστα ηγέτη και συνεργάτη των Ναζί του εικοστού αιώνα, και ονόμασε μια σύγχρονη στρατιωτική επίλεκτη μονάδα «Ήρωες του UPA» (ο Ουκρανικός Ενεγερτικός Στρατός του Β' Παγκοσμίου Πολέμου). Το UPA ήταν, στην πραγματικότητα, ο στρατιωτικός βραχίονας του ΟΟΕ, η Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών. Ο ΟΕΕ είχε δύο πολιτικές πτέρυγες που είχαν σημασία, η μία υπό τον Αντρέι Μέλνικ, η άλλη υπό τον Στεπάν Μπαντέρα.

Ήταν αντίπαλοι, αλλά και οι δύο ήταν φασίστες.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Ναζιστικής Γερμανίας και της Σοβιετικής Ένωσης, και οι δύο πτέρυγες του ΟΕΕ προσπάθησαν να συνεργαστούν με τους Ναζί. Οι Ναζί, μέσα στην αλαζονεία τους, δεν τους άφηναν πάντα, αλλά όλος ο ΟΕΕ ήταν πολύ πρόθυμος να ευχαριστήσει. Ο ΟΕΕ και η UPA συμμετείχαν επίσης στη δολοφονική γερμανική βία κατά των Εβραίων, λειτουργώντας ως προορατικοί βοηθοί μαζικών δολοφονιών.

Επιπλέον, διεξήγαγαν μια εκστρατεία γενοκτονίας εθνοκάθαρσης μόνοι τους εναντίον των Πολωνών.

Αναμενόμενα, η αισχρότητα στο πρόσωπο της τελευταίας φασιστικής λατρείας του Κιέβου έχει προκαλέσει το Ισραήλ αλλά και την Πολωνία. Ο Πολωνός πρόεδρος Nawrocki θα ήθελε να στερήσει από τον Ζελένσκι τις υψηλές κρατικές τιμές που του έδωσε η Βαρσοβία ανόητα και απείλησε να περιορίσει την υποστήριξη της Πολωνίας για τις φιλοδοξίες του Κιέβου στην ΕΕ. Στο Ισραήλ, τόσο η επίσημη υπηρεσία μνήμης και εκμετάλλευσης του Ολοκαυτώματος Yad Vashem όσο και το υπουργείο Εξωτερικών έχουν πάρει εξαίρεση.

Αυτό είναι βέβαια ειρωνικό, αφού το ίδιο το Ισραήλ εμπλέκεται εμμονικά στη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση επίσης.

Ίσως, σε αυτή την περίπτωση, χρειάζεται ένας γενοκτόνος φασίστας για να αναγνωρίσει έναν σαν κι αυτόν.

Το επίσημο Κίεβο βρίσκεται στη μέση καταστροφικών σκανδάλων διαφθοράς – αλλά για να είμαστε δίκαιοι, πότε δεν είναι; – και συγκλονισμένος από τις ταπεινωτικές αποκαλύψεις για τον Ζελένσκι προσωπικά (έκπληξη, έκπληξη: ένας οργισμένος νάρκισσος με κόκα και όχι δημοκράτης αλλά κλεπτοκράτης) από έναν καλά πληροφορημένο εκ των έσω που μιλάει σε έναν από τους πιο επιδραστικούς δημοσιογράφους της Αμερικής.

Ωστόσο, η κυρίαρχη κλίκα βρίσκει χρόνο να το τρίψει πραγματικά, ξανά.

Πόσο δεν μπορεί να σταματήσει να αγκαλιάζει τους Ναζί, νεκρούς και ζωντανούς; Κόστος σε όρους εξωτερικής πολιτικής; Προφανώς, τίποτα σπουδαίο: Όταν οι ναζί αγαπούν πολύ, στο διάολο η προσοχή και –πολύ ασυνήθιστα για το Κίεβο – ακόμη και η διασύνδεση.

Μερικοί παρατηρητές εικάζουν ότι το φετίχ του φασισμού κλιμακώνεται ξανά δημόσια λόγω των σκανδάλων και της συνεχούς βουτιάς της δημοτικότητας του καθεστώτος: Ο Ζελένσκι και η υπόλοιπη χαρούμενη συμμορία του κερδοσκόπων πολέμου και αντιπρόσωποι του πολεμικού κρέατος, πιστεύουν τέτοιοι σχολιαστές, απλώς χρησιμοποιούν το έργο των Ναζί "έξω μιας θέσης αδυναμίας," για να αποσπάσουν την προσοχή από τον άνευ προηγουμένου βρομερό βάλτο στον οποίο έχουν μετατρέψει την άθλια πολιτική της Ουκρανίας.

Αυτό είναι λάθος.

Ήρθε η ώρα και ο πιο αργόστροφος της Δύσης να δεχτεί μια απλή αλήθεια για τον Ζελένσκι, μια που δεν κρύβει καν (όπως τόσοι άλλοι): Του αρέσουν πραγματικά οι φασίστες.

Και, με τις άκρως κυνικές τεχνικές χειραγώγησης, τις μοχθηρές διώξεις της πολιτικής αντιπολίτευσης και κάθε διαφωνία, την κατάχρηση των μέσων ενημέρωσης για προπαγάνδα και τη βαθιά περιφρόνηση του για τη δημοκρατία, έχει το λιγότερο πολύ εγκάρδια σχέση μαζί τους.

Ανόητα –και, μάλιστα, ρατσιστικά – ψευδοεπιχειρήματα, προωθημένα από δυτικούς αντιπροσώπους πολέμου που ο Ζελένσκι δεν μπορεί ενδεχομένως να συμμαχήσει με μια βίαιη ακροδεξιά επειδή είναι Εβραίος δεν αξίζουν σοβαρή απάντηση.

Το σημερινό ισραηλινό καθεστώς και οι πολιτικές του για πόλεμο, γενοκτονία, υπεροχή και εθνοκάθαρση είναι φασιστικές.

Η υπόθεση έκλεισε.

Μάλιστα, το καθεστώς Ζελένσκι έχει μια μακροχρόνια, συνεπή συνήθεια να υποκλέπει, να συνεργάζεται, να εργάζεται σε υψηλά επίπεδα και σε μεγάλη κλίμακα και να τιμά την πολύ ακροδεξιά.

Κάποιοι μπορεί να αγαπούν να διαφωνούν, με βαρετό-ακαδημαϊκό στυλ, περίπου σχολαστικά ακριβείς όρους για λεπτές διακρίσεις σε ένα μεγάλο σωρό σάπιας.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτοί που χαρακτηρίζονται Νεοναζί, λευκοί ρατσιστές, φασίστες, υπερεθνικιστές και ούτω καθεξής σχηματίζουν ένα μεγάλο σύνολο έχοντας πολύ περισσότερα κοινά από ό,τι δεν είναι.

Η επανασήμανση χρησίμευσε επίσης για να διαδώσει μεγάλα ψέματα. Στην Ουκρανία, υπάρχει μια μακρά και άθλια παράδοση, που φτάνει πολύ πίσω στα παγωμένα βάθη του πρώτου Ψυχρού Πολέμου.

Ανασυσκευάζοντας με ψεύτικο τρόπο τους Ουκρανούς φασίστες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου με τη δική τους αιματηρή γεύση τρόμου, γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης.

Αλλά η επανασημασία αυτών των Ουκρανών φασίστων ως «ενσωματωμένους εθνικιστές» έχει τόσο νόημα όσο το να αποκαλείς τον Idi Amin Dada – τον πρώην υπερήφανο δικτάτορα της Ουγκάντα που φημολογείται ότι έχει δοκιμάσει μερικά από τα θύματά του – έναν «ενσωματικό βίγκαν. » Και έτσι είναι και στο παρόν.

Παίξτε με τις λέξεις όσο θέλετε, γεγονός παραμένει γεγονός, ότι η Ουκρανία του Ζελένσκι είναι κράτος με μεγάλο πρόβλημα φασισμού.

Με τον καιρό, οι ρίζες του φτάνουν πίσω στην περίοδο μεταξύ του Α' και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, με μια μαζική κλιμάκωση κατά τη διάρκεια Περιφερειακά, συνήθιζε να συγκεντρώνεται στη δυτική Ουκρανία και, μετά τη νίκη των Σοβιετικών επί των δυνάμεων των Ναζί και του Άξονα το 1945, μεταξύ φυγόδικων στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Ευρώπη.

Εκεί, με το σήμα του ετοιμοθάνατου φασιστικού αντικομμουνισμού, υπηρέτησαν τη Δύση στον πρώτο Ψυχρό Πόλεμο και υπονόμευσαν συστηματικά τις ουκρανικές κοινότητες και οποιοδήποτε ίδρυμα μπορούσαν να εξαγοράσουν το δρόμο τους, όπως το Yale, το Harvard και τα Πανεπιστήμια Columbia.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αυτή η αυτοανακηρυγμένη ουκρανική «διασπορά» – ειρωνικά, ένας όρος που διαδόθηκε από την ίδια ζήλια του Ισραήλ που παρήγαγε μια απρεπή παρόρμηση να διεκδικήσει πολιτικά ένα ολοκαύτωμα με το σχήμα του Χολοντόμορ (κατά προτίμηση με ακόμα μεγαλύτερους αριθμούς θυμάτων) – ξαναμπήκε στην ανεξάρτητη Ουκρανία και «επαναπατρίστηκε» την ιδεολογία της.

Έβλαψαν τον πολιτισμό και την πολιτική της Ουκρανίας με, δυστυχώς, μεγάλη επιτυχία.

Υπό αυτή τη μακροπρόθεσμη έννοια, η συμπάθεια του Ζελένσκι και του καθεστώτος του για τον φασίστα διάβολο αποτελεί μέρος μιας βαθύτερης ιστορίας.

Κι όμως η προσωπική συμβολή του Ζελένσκι δεν είναι απλώς ουσιαστική αλλά κρίσιμη.

Πρώτον γιατί απλά έχει προχωρήσει πολύ πιο μακριά από οποιονδήποτε μετα-ανεξάρτητο ηγέτη της Ουκρανίας στο να κάνει τον φασισμό μέρος μιας βαθιά άρρωστης νέας κανονικότητας.

Και δεύτερον, επειδή στον κόσμο μας της συχνά ανοησίας πολιτικής ταυτότητας, εκμεταλλεύτηκε, στην πραγματικότητα, την εβραϊκή του κατάσταση για να προωθήσει την ομαλοποίηση του φασισμού. Είναι δύσκολο να φανταστείς μια μεγαλύτερη διανοητική και ηθική διαστροφή. Αλλά και πάλι, είναι ο Ζελένσκι.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους