ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; Στις μέρες μας που οι περισσότεροι στον τόπο μας δεν βλέπουν παρά μονάχα την οικονομική αιμορραγία μιας δεινά δοκιμαζόμενης κοινωνίας, και παρά τα...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ; Στις μέρες μας που οι περισσότεροι στον τόπο μας δεν βλέπουν παρά μονάχα την οικονομική αιμορραγία μιας δεινά δοκιμαζόμενης κοινωνίας, και παρά τα επικοινωνιακά "τερτίπια" της κυβέρνησης των "αρίστων", η ελπίδα αποδεικνύεται η τροφή μιας αυταπάτης, που δεν προσδέχεται ο λογισμός, μολονότι η καρδιά τη λαχταρά γιατί απόκαμε να συγκομίζει τον άνεμο, η δημοκρατία νοσεί! Γιατί δημοκρατία δεν έχουμε όταν με ολέθριες πολιτικές εξαφανίζεται το κοινωνικό κράτος, βάναυσα προσβάλλεται η εθνική αξιοπρέπεια, περίτεχνα καλύπτονται σκάνδαλα και πολιτικές απάτες και η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε θεραπαινίδα της εξουσίας.

Δημοκρατία δεν έχουμε όταν ανερμάτιστοι πολιτικοί, ενώ προσπαθούν να δώσουν μαθήματα δημοκρατίας εντός και εκτός Βουλής, ουσιαστικά καταλύουν κάθε κανόνα της και κάθε έννοια της Συνταγματικής τάξης, με κακότεχνες παραστάσεις εντός του Κοινοβουλίου, με την προώθηση τροπολογιών που εξυπηρετούν ευκαιριακά συμφέροντα.

Δημοκρατία δεν έχουμε όταν οι πολιτικοί συμβάλλουν με λόγια και μεθοδευμένες πράξεις, ώστε να ενσπείρουν διχόνοια και να ορθώσουν διλήμματα στην κοινωνία για να τη διχάσουν και να την απονευρώσουν.

Ε, λοιπόν, δεν έχουμε δημοκρατία στην Ελλάδα, επειδή έχουμε την "πολυτέλεια" των πλέον ακραίων δηλώσεων και εκδηλώσεων. Σωστά.

Μας επιτρέπεται το δικαίωμα να γκρεμίζουμε λεκτικά.

Δεν μας επιτρέπεται η δυνατότητα να κτίζουμε σ' ένα κράτος "εχθρικό" προς τον πολίτη.

Η ιδεολογική πίστη στην εποχή μας δεν είναι υπόθεση του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου.

Προσλαμβάνει πρακτικές μορφές που αποτελούν την απόδειξη της ύπαρξης της πίστης.

Εσωτερικό ζήτημα είναι να βρει κάθε λαός τη μορφή της δημοκρατίας που θα του επιτρέψει να εξελιχθεί προς την ενότητα του περιεχομένου της δημοκρατίας.

Η δημοκρατία είναι συνήθως μια εύθραστη έννοια και βρίσκεται συχνά εν κινδύνω.

Και πράγματι, ενώπιον των κινδύνων που διαγράφει το μέλλον και που η πείρα του παρόντος καθιστά βαρύτερους, η ελευθερία δεν πρέπει να υποταχθεί στο δίλημμα : ολοκληρωτισμός και τρομοκρατία από τη μια μεριά ή ονομαστική, αδύναμη, παρηκμασμένη δημοκρατία από την άλλη.

Υποτασσόμενοι σ' αυτό το δίλημμα μοιάζουμε τους γιατρούς που διαφωνούντες ως προς τη διάγνωση της ασθένειας και την ακολουθητέα θεραπευτική αγωγή, για έναν βαριά άρρωστο άνθρωπο, συμφωνούν να περιμένουν την αυτοψία για να εξακριβώσουν τίνος η άποψη ήταν σωστή.

Η αληθινή πολιτική που είναι πρώτα επιστήμη και ύστερα τέχνη, αποβλέπει σ' αυτό ακριβώς, στην άρση των διλημμάτων! Η κύρια νόσος της δημοκρατίας είναι η έλλειψη αποδοτικότητας και παραγωγής πολιτικής.

Και στις λεγόμενες "σταθερές δημοκρατίες", η αποδοτοικότητα δεν είναι κανόνας.

Νόσος είναι και η απάθεια των μαζών.

Νόσος συγχρόνως και θρυαλλίς.

Στην πραγματική δημοκρατία δεν κυβερνούν τον λαό οι αριθμοί, αλλά η ψυχή! Όπως δε η πολιτική δημοκρατία δεν μπορεί σήμερα να αδιαφορήσει για τον οικονομικό παράγοντα, έτσι και ο τελευταίος είναι ανίκανος να λυτρωθεί από τον κοινωνικό.

Και ο κοινωνικός παράγοντας συναρτώμενος με τα ψυχολογικά υπόβαθρα της κοινωνικής ζωής και με βαθύτερα ρεύματα που κινούν τις μάζες, επαναφέρει στη βασική του πηγή τον ποταμό της δημοκρατίας στην πολιτική.

Πολιτική όμως δεν είναι η γραφτοδιφική ερμηνεία των Συνταγματικών μηχανισμών και η εκμετάλλευση των νομικών κειμένων.

Είναι η αναζήτηση των συνθηκών ζωής του λαού, η επιδίωξη των καλύτερων θεσμών, η προσαρμογή προς το ρεύμα της ιστορίας και η σύνθεση των ιδιοτυπιών του λαού σε διεθνές πλαίσιο.

Για ποιες πολιτικές τέτοιες, για ποιους πολιτικούς με έρμα ευθύνης και για ποια δημοκρατία μιλάμε στην Ελλάδα; 'Οπως διαμορφώνεται η δημοκρατία στην Ελλάδα είναι ένα "παραμύθι", που στηρίζεται σε αθέμελες σκέψεις και αβάσιμες προβολές των ψυχικών μας πόθων.

Πολλά από εκείνα που θεωρούσαμε ότι αποτελούσαν την ουσία της δημοκρατίας έχουν τώρα εφαρμογή μόνο σε μια μερική άποψη της δημοκρατίας.

Εξάλλου, οι βασικές αρχές της δημοκρατίας είναι ασκητικές. Και με τον "ασκητισμό" οι χρυσοθήρες της πολιτικής δεν έχουν καμία σχέση!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους