Μικρό, νυχτερινό, «Άσμα τρίτο»… Για όσους σιώπησαν απέναντι στις άνομες πράξεις… για όσους δεν πήραν ξεκάθαρη θέση απέναντι στο καλό και στο κακό… για όσους δεν ανέλαβαν τις ευθύνες τους απέναντι στο...

Πλήρες Κείμενο:

Μικρό, νυχτερινό, «Άσμα τρίτο»… Για όσους σιώπησαν απέναντι στις άνομες πράξεις… για όσους δεν πήραν ξεκάθαρη θέση απέναντι στο καλό και στο κακό… για όσους δεν ανέλαβαν τις ευθύνες τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο… Για τους δειλούς, αμέτοχους παρατηρητές…. Θεία Κωμωδία- Κόλαση- «Άσμα τρίτο». Δάντης Αλιγκέρι.

O μεγαλύτερος Ιταλός ποιητής και φιλόσοφος του Μεσαίωνα και ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας γεννήθηκε σαν σήμερα το 1265 Κι εγώ που το κεφάλι μού ‘ζωνεν η φρίκη, έκραξα˙ «Δάσκαλέ μου, τι ‘ναι αυτό που ακούω; και τι κόσμος, που λες τον έσβησεν ο πόνος;» Κι αυτός• «Στην άθλια αυτή κατάσταση διαμένουν των αχρείων εκείνων οι ψυχές, που δίχως ατιμία και δίχως έπαινον εζήσαν.

Σμιχτές στέκουν μ’ εκείνη την κακή χορεία των αγγέλων που μήτε εχθροί του Υψίστου εβγήκαν μήτε πιστοί, αλλά μόνον του εαυτού τους μείναν.

Τους διώχνουν οι Ουρανοί να μη τους ασχημίσουν, ουδ’ ο τρίσβαθος Άδης στέργει να τους έχει γιατί δόξα απ’ αυτούς οι ένοχοι δε θα ‘χαν». Κι εγώ˙ «Ω Δάσκαλε, τι τόσο τους βαραίνει, οπού τόσο τους κάνει δυνατά να κλαίγουν;» «Θα στο εξηγήσω πολύ σύντομα», αποκρίθη.

Ελπίδα μέσα τους δεν σώζεται θανάτου, και τόσο ποταπή είναι η σκοτεινή ζωή τους, που κάθε άλλη τύχη όποια κι αν είν’ ζηλεύουν.

Φήμη ο κόσμος γι’ αυτούς δεν στέργει ν’ απομένει• Έλεος, Δικαιοσύνη μ’ όμοια οργή τους διώχνουν.

Μη μιλούμε γι’ αυτούς, μόν’ κοίταξε και πέρνα». Κι εγώ κοιτάζοντάς τους είδα μια σημαία που γυρίζοντας τόσο ορμητικά κινούσε που ‘λεγα στάση πως δεν έστεργε καμία.

Κι οπίσω της ερχόνταν ένα τέτοιο πλήθος σε μάκρος που ποτέ δεν ήθελε πιστέψω πώς να ‘χε τόσον κόσμο θάνατος ξεκάμει.

Μόλις εκεί κάποιον εγνώρισα, τον ίσκιο είδα και απείκασα εκείνου που για δειλία από τ’ αξίωμα το μέγα επαραιτήθη.

Ένιωσα ευθύς κι εβεβαιώθηκα πως τούτο το μέγα πλήθος ήταν των αχρείων, που ‘ναι στο Θεό μισητοί και στους εχθρούς του ακόμη.

Οι άθλιοι τούτοι που ποτέ τους δεν εζήσαν, ολόγυμνοι ήταν και πολύ βασανισμένοι από χοντρές μύγες που εκεί ήταν κι από σφήκες.

Χαρακώναν αυτές το πρόσωπό τους μ’ αίμα που μέσ’ στα πόδια τους με δάκρυα συσμιγμένο από σιχαμερά σκουλήκια εσυναζόνταν. Φωτο: Sandro Botticelli «La Carte de l'Enfer». Εικονογράφηση της Θείας Κωμωδίας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους