[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Ένας κύκλος έκλεισε οριστικά. Ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου σιώπησε, κι εμείς μαζί με τόσο κόσμο βρεθήκαμε στην ανεργία... ​Για μένα, ο σταθμός αυτός ήταν ένα θορυβώδες, τεράστιο, αλλά σπουδαίο «σχολείο». Το...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένας κύκλος έκλεισε οριστικά. Ο ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου σιώπησε, κι εμείς μαζί με τόσο κόσμο βρεθήκαμε στην ανεργία... ​Για μένα, ο σταθμός αυτός ήταν ένα θορυβώδες, τεράστιο, αλλά σπουδαίο «σχολείο». Το ταξίδι ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2021.

Πρώτο 8μηνο με τον Γιωργος Ατματσιδης, όπου έμαθα τη διαδικασία της φόρτωσης στον σπαστήρα, τι σημαίνει λαπάτσα, τι λαπατσοδιακόπτης και τι σημαίνει ράουλο που δεν πρέπει να ανεβάσει θερμοκρασία γιατί θα πάρει φωτιά ο ταινιόδρομος.

Μετά, στο δεύτερο 8μηνο, ήμουν στην ομάδα Γενικών Καθηκόντων, που μεταξύ μας τη έλεγα «Ομάδα Γρήγορων Κομάντο». Με εργοδηγό τον Σάββας Γεωργιάδης μάθαμε να περπατάμε σωστά μέσα στον σταθμό από τα -4 έως τα 100 μέτρα, τι σημαίνει το γρασάρισμα, και φυσικά το καλύτερό μου: να πάω τροφοδότες στις καδένες στα 19 με τον Δημήτρης Κοτταρίδης. ​Στο 3ο και 4ο 8μηνο ήμουν στη φόρτωση 5 με τον Παπαδόπουλο και τον Kostas Kotoulas, τον άνθρωπο που μου έμαθε να φορτώνω.

Θυμάμαι να λέει: «Βαρβάρα πάνε στο 1, μετά στο 2, αναστροφή παιδιά, πάνε λίγο ακόμα, όπα καλά είσαι». Κι εγώ να μιλάω με το κοντρόλ λιγνίτη: «Τι θα γίνει, θα στείλεις; Κόψε μαχαίρι, κόψε με λέιζερ! Βγάλε τον Α3, μας γέμισες λάσπες!». Η 5η Μονάδα στα 43 μέτρα ήταν η Qatar Airways, η 3 και 4 ήταν η Ryanair και η 1, 2 ήταν η Ολυμπιακή.

Επιβάτες μας ο λιγνίτης και οι ταινιόδρομοι, οι ρόδες που σηκώνονταν για την απογείωση. ​Υπήρχαν μέρες που ο σταθμός περίμενε να μπει μπροστά στις μέρες καύσωνα για να στηρίξει το σύστημα.

Βαθιά μέσα μας, πάντα πιστεύαμε ότι δεν θα σβήσει ποτέ, ότι θα είναι πάντα απαραίτητος.

Ήταν ένα τέλος που δεν θέλαμε ποτέ να έρθει. ​Κρατάω όμορφες αναμνήσεις, γέλιο μέχρι δακρύων, δυσκολίες, συνεργασίες και προπάντων αληθινές φιλίες.

Δεν μπορώ καν να φανταστώ πώς νιώθουν οι άνθρωποι που δούλευαν εκεί 20 και 25 χρόνια συνεχόμενα.

Ο λιγνίτης μεγάλωσε γενιές και γενιές, μας έδωσε δουλειά και τον ευχαριστούμε για αυτό. ​Το πιο άδοξο τέλος είναι εκείνο που έρχεται σιωπηλά για κάτι που κάποτε έκανε τόσο θόρυβο και έδινε ζωή. ​31 Μαΐου 2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences