Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μια μέρα σαν και αυτή, 15 χρόνια πίσω, άνοιγε τις πόρτες του το Βιβλιοπωλείο Μονόγραμμα . Με όνειρα , με προσδοκίες. 15 χρόνια μετά, καταλάβαμε ότι οικονομικά ένα τέτοιο εγχείρημα είναι αυτοκτονία.

Στη χώρα που με το ζόρι επιβιώνει ένα οποιοδήποτε κατάστημα, πως να ζήσει ένα βιβλιοπωλείο; Μηδέν ενίσχυση της φιλαναγνωσιας από το κράτος, και τοπικά να μην αναφερθούμε καλύτερα. 15 χρόνια μετά όμως, παραμένω το ίδιο ολόκληρος για την απόφαση μου και γεμάτος, συναισθηματικά.

Ολα αυτά που έζησα σε όλους τους χώρους που στεγασαν το βιβλιοπωλείο , από τον πιο μικρό, το πρώτο εκείνο στο νούμερο 57, δεν συγκρίνονται με τπτ.

Οι ιστορίες των μικρών παιδιών, οι εκδηλώσεις μας, οι φίλοι και συνεργάτες που πέρασαν.

Όλα σε μια τεράστια αποθήκη στο μυαλό και την καρδιά μου.

Και όπως λένε και σε ένα τραγούδι οι Κοινοί Θνητοί με τη φωνή του Βασίλης Φωτιάς , και αν υπάρχει δεύτερη φορά σε αυτή την πλάνη , τα ίδια ο εγκέφαλος θα κάνει. Για ένα να είσαστε σίγουροι. Θα επιστρέψουμε. Χρόνια πολλά Βιβλιοπωλείο Μονόγραμμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους