Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν ψάχνω τον τέλειο πρωθυπουργό γιατί δεν υπάρχει. Ψάχνω κάποιον που μπορεί να κυβερνήσει σοβαρά μια χώρα με κρίσεις, γεωπολιτικές πιέσεις και οικονομικές απαιτήσεις.

Και εκεί φαίνεται η διαφορά. Ο Τσίπρας δοκιμάστηκε και απέτυχε.

Υποσχέθηκε κατάργηση μνημονίων και έφερε τρίτο μνημόνιο.

Έπαιξε τη χώρα στα ζάρια με το δημοψήφισμα και τελικά έκανε τα αντίθετα από όσα έλεγε.

Η εικόνα της οικονομίας και της αξιοπιστίας της Ελλάδας πλήρωσε βαρύ τίμημα. Ο Ανδρουλάκης δείχνει περισσότερο αρχηγός κόμματος διαμαρτυρίας παρά ένας σοβαρός αυριανός πρωθυπουργός.

Χωρίς ξεκάθαρο σχέδιο για οικονομία, επενδύσεις και εθνικά θέματα.

Συχνά λέει μόνο όχι , χωρίς να παρουσιάζει ρεαλιστική εναλλακτική. Ο Βελόπουλος βασίζεται κυρίως στον λαϊκισμό και στις εύκολες καταγγελίες.

Άλλο να φωνάζεις στα πάνελ και άλλο να διοικείς κράτος, οικονομία, στρατό και διεθνείς σχέσεις. Η Κωνσταντοπούλου επενδύει στην ένταση και στη σύγκρουση.

Πολιτικός λόγος γεμάτος καταγγελίες, αλλά χωρίς κυβερνητική πρόταση που να μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.

Η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, όχι μόνιμη τοξικότητα. Η Καρυστιανού εκφράζει δικαιολογημένη οργή για μια τραγωδία που συγκλόνισε όλη την Ελλάδα.

Όμως άλλο ο αγώνας για δικαιοσύνη και άλλο η διακυβέρνηση μιας χώρας.

Η διαχείριση κράτους απαιτεί εμπειρία, διεθνείς σχέσεις, οικονομική γνώση και διοικητική ικανότητα. Ο Μητσοτάκης μπορεί να κάνει λάθη και έχει κάνει.

Αλλά έχει αποδείξει ότι μπορεί να κρατήσει τη χώρα όρθια σε δύσκολες συνθήκες, να φέρει επενδύσεις, να ενισχύσει την άμυνα και να δώσει εικόνα σταθερότητας στο εξωτερικό.

Στο τέλος της ημέρας, η επιλογή πρωθυπουργού δεν είναι διαγωνισμός συνθημάτων. Είναι ποιος μπορεί πραγματικά να κυβερνήσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους