Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🟥Σέρρες : Τα μικρά παραμάγαζα της μιζέριας και η πολιτική γύμνια της Κεντροαριστεράς 📍Υπάρχουν όμως και κάποιοι που σήμερα θερίζουν ακριβώς ό,τι επί χρόνια έσπειραν μέσα στα ίδια τους τα κόμματα. 📍Γιατί η κρίση που βιώνουν σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και συνολικά ο χώρος της Κεντροαριστεράς ιδιαίτερα σε νομούς όπως οι Σέρρες ,δεν είναι μόνο αποτέλεσμα πολιτικών ηττών, κυβερνητικών λαθών ή κοινωνικών μετατοπίσεων.

Είναι και αποτέλεσμα μιας βαθιάς, τοξικής, επαρχιακής μικροπολιτικής που κυριάρχησε για χρόνια στο εσωτερικό τους. 📍Μιας νοοτροπίας που δεν ήθελε κόμματα ανοιχτά, ζωντανά και κοινωνικά ισχυρά.

Ήθελε μικρά ελεγχόμενα μαγαζιά. 📍Μικρούς κομματικούς στρατούς.

Κλειστές παρέες.Μηχανισμούς προσωπικής επιβίωσης. 📍Για χρόνια, σε τοπικό επίπεδο, το ζητούμενο δεν ήταν να δυναμώσει πολιτικά ο χώρος.

Ήταν να μη μεγαλώσει κανείς άλλος πέρα από τον «ιδιοκτήτη» του τοπικού μηχανισμού.

Όποιος είχε άποψη, θεωρούνταν πρόβλημα.

Όποιος είχε κοινωνική επιρροή, αντιμετωπιζόταν με καχυποψία.

Όποιος μπορούσε να εξελιχθεί πολιτικά, έπρεπε είτε να ελεγχθεί είτε να απομακρυνθεί. 📍Έτσι χτίστηκαν τα μικρά παραμάγαζα της πολιτικής μιζέριας.

Με αποκλεισμούς, παραγοντισμό, προσωπικές στρατηγικές και μια μόνιμη ανασφάλεια μήπως εμφανιστεί κάποιος ικανότερος, δημοφιλέστερος ή πιο χρήσιμος για την κοινωνία.

Και κάπως έτσι, αντί να παράγουν πολιτική, παρήγαγαν εσωστρέφεια.

Αντί να εμπνεύσουν την κοινωνία, κατέληξαν να ανακυκλώνουν τους ίδιους ανθρώπους, τις ίδιες παρέες και τις ίδιες αποτυχημένες λογικές. 📍Το αποτέλεσμα είναι σήμερα ορατό.

Στελέχη χωρίς πολιτική γείωση.

Κομματικές οργανώσεις χωρίς κοινωνική αναφορά.

Πολίτες απογοητευμένοι και αποστασιοποιημένοι.

Και ένα ολόκληρο πολιτικό ακροατήριο που κοιτά πλέον με κυνισμό όλο αυτό το θέαμα των «μεταγραφών», των παρασκηνιακών επαφών και των ξαφνικών πολιτικών έρωτων μεταξύ ανθρώπων που μέχρι χθες αλληλοσπαράζονταν δημόσια. 📍Γιατί η αλήθεια είναι σκληρή:Πολλοί από αυτούς που σήμερα ανησυχούν για τη «διαρροή στελεχών» είναι οι ίδιοι που επί χρόνια έδιωχναν ανθρώπους από τους χώρους τους.

Με αλαζονεία.

Με μικρότητα.

Με πολιτική εμπάθεια. 📍Και τώρα ανακαλύπτουν ξαφνικά ότι τα κόμματα δεν είναι προσωπικά φέουδα.

Ότι όταν μετατρέπεις έναν πολιτικό χώρο σε μηχανισμό προσωπικής κυριαρχίας, αργά ή γρήγορα καταρρέει μαζί με τις προσωπικές σου βεβαιότητες. 📍Στις Σέρρες αυτό φάνηκε πιο έντονα ίσως από οπουδήποτε αλλού.

Γιατί για χρόνια κυριάρχησε η λογική του «να είμαστε λίγοι αλλά ελεγχόμενοι», αντί της ανάγκης να χτιστεί ένας πραγματικός κοινωνικός χώρος με πολιτικό βάθος, ανανέωση και ουσιαστική παρέμβαση στην κοινωνία. 📍Και τώρα όλοι παρακολουθούν αποσβολωμένοι το ίδιο έργο:Μεταγραφές.

Παζάρια.Υπόγειες διαβουλεύσεις.

Πολιτικές μετακινήσεις χωρίς ίχνος αυτοκριτικής. 📍Σαν να πρόκειται για χρηματιστήριο πολιτικών καριέρων και όχι για χώρους που κάποτε μιλούσαν για αξίες, κοινωνία και δημοκρατική αναγέννηση. 📍Η κοινωνία όμως δεν συγκινείται πια εύκολα.

Γιατί πίσω από τα νέα λογότυπα, τις νέες συμμαχίες και τις δήθεν «νέες αρχές», αναγνωρίζει όλο και περισσότερο τα ίδια παλιά πρόσωπα, τις ίδιες νοοτροπίες και την ίδια κουραστική πολιτική ανακύκλωση.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη ήττα τους.Όχι ότι χάνουν στελέχη. Αλλά ότι έχασαν την κοινωνία πολύ πριν αρχίσουν οι μεταγραφές. 🖌️Γράφει ο Παρατηρητικός

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους