Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απο Μάιο σε Ιούνιο Ερχόμαστε απ' τους γκρεμούς τις κλειδωμένες ντουλάπες με τα κέρματα πεσμένοι κάτω από πολλούς και όμοιους δαρμένοι μέχρι θανάτου πνιγμένοι στις θάλασσες απ΄ αυτούς που δεν μας θέλαν στις ακτές τους.

Ερχόμαστε από συσσίτια και ουρές, κάτω από βροχές και ήλιους ανελέητους ερχόμαστε από αναμονές, ώρες και μέρες και μήνες αόρατοι κάποιοι χωρίς ονόματα και τόπο γέννησης ούτε μάνα να μας περιμένει κάπου.

Ερχόμαστε πολλοί κι ανόμοιοι με μοναδικό κοινό μιά ελπίδα ζωής ο θυμός μας για όλα, δεν γίνεται οργή, μα Aλληλεγγύη Παράξενοι γι' ανθρώπους, ακατανόητοι για εφησυχασμένους ενοχλητικοί στους βολεμένους, μυρίζουμε αυτό που ξέχασαν: ανθρωπιά Ενα χαρτί με τ΄ όνομα μας, κρατημένο στο στήθος, μια υπογραφή - μια αναπνοή κατανόησης, ένα πεζοδρόμιο απ΄ την σωστή πλευρά της ζωής μας δίνει το ελάχιστο κουράγιο να συνεχίζουμε να ελπίζουμε, να υπάρχουμε -κι ας ενοχλούμε ακόμη κάποιους- Οταν τα χάνεις όλα, δε θες ν' αρπάξεις αυτά που 'χουν οι άλλοι, ζητάς μόνο αυτό το σπάνιο αίσθημα του "μαζί", μιας συνύπαρξης και μιας αποδοχής που θα σου ξαναδώσει το αυτονόητο ανθρώπινο δικαίωμα που σου άρπαξαν Ζητάς την ευκαιρία -τώρα που έμαθες "όριο επιβίωσης" τι σημαίνει- να μπορείς να ενταχθείς σε έναν κώδικα αξιών ζωής που να μυρίζει αυτή τη ξεχασμένη από καιρό μυρωδιά μιας θαλπωρής ανθρώπινης . Μπας και ξεχάσεις τα κέρματα, τη ντουλάπα το ξύλο, τον γκρεμό, την μπότα μπας και μπορέσουμε ν' αναπνεύσουμε κι εμείς ένα ελάχιστο "αύριο" σε τούτη, την από παντού, πρωτόγνωρη ασφυξία . "-Σταμάτα. Πονάω ρε." Τέλλος Φ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους