ΕΓΓΡΑΦΟ - Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΜΑΣ ΒΙΝΤΕΟ: ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: «Ο ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΕ ΟΛΑ ;» Κατά καιρούς κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι Αμερικάνοι δεν είχαν ανάμειξη στην...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στο βίντεο ακούγονται διαφορετικές εκτιμήσεις για το κατά πόσο ο Χένρι Κίσινγκερ, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, τα οργάνωσε όλα, η κατά πόσο απλά αδράνησε η δεν μπορούσε να σταματήσει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή.

Στο έγγραφο – έκθεση προς τον Κίσινγκερ, αποδεικνύεται πως αν μη τι άλλο γνώριζαν τα πάντα, μπορούσαν να τα αποτρέψουν αλλά δεν ήθελαν. ΒΙΝΤΕΟ: Μιλούν οι Τζων Ντέϊ, αρμόδιος πολιτικός σύμβουλός του Γραφείου Ελληνικών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ, Τζων Μπραδήμας, Ελληνοαμερικάνος πρώην Βουλευτής των ΗΠΑ, Ευγένιος Ρωσσίδης, πρώην Υφυπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, κυπριακής καταγωγής, Μαρίνος Σιζόπουλος, Πρόεδρος της Επιτροπής της κυπριακής Βουλής για το Φάκελο της Κύπρου και Θεόδωρος Κουλουμπής, Ακαδημαϊκός.

Στο βίντεο φαίνεται σε φωτογραφία ο Γκαστ Αβράκωτος, Ελληνοαμερικάνος πράκτορας, σύνδεσμος της CIA με την χουντική κυβέρνηση και ειδικά με τον δικτάτορα Αθηνών, Ταξίαρχο Δημήτριο Ιωαννίδη.

ΕΓΓΡΑΦΟ - ΕΚΘΕΣΗ (ημ: 05.08.1974): ΧΕΝΡΙ ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ, Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, κατά την περίοδο των γεγονότων 1974 : 1) " Δεν ήταν Κάστρο της Μεσογείου ο Μακάριος " ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ: (« Ώστε δεν ήταν ...Ναι αλλά φανατίσατε με αυτή την αισχρή προπαγάνδα χιλιάδες αμερικανάκια σε Κύπρο & Ελλάδα, οι οποίοι μέχρι σήμερα χρησιμοποιούν μεταξύ άλλων και αυτό το ηλίθιο επιχείρημα.») 2) " Το 1964 σταματήσαμε τους Τούρκους διότι υπήρχαν νόμιμες κυβερνήσεις σε Κύπρο & Ελλάδα . Το 1974 χάρη στη βλακεία της ελληνικής χούντας, στους Τούρκους έπεσε ο πρώτος αριθμός του λαχείου.

Δεν υπήρχε κυβέρνηση στην Κύπρο που να αναγνωρίζεται από οποιονδήποτε, έτσι δεν έκαναν επίθεση σε νόμιμη κυβέρνηση, αλλά ένας άνδρας που θεωρούνταν, διεθνώς, φονιάς (εννοεί τον Νίκο Σαμψών), και υπήρχε μια κυβέρνηση στην Ελλάδα που ήταν διεθνώς απόβλητη, που κανένας δεν την υποστήριζε.

Υπό αυτές τις συνθήκες, κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει την τουρκική επέμβαση.

Και αυτή ακριβώς ήταν η ευκαιρία. ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΧΟΛΙΟ: Όταν ο Κίσινγκερ, χαρακτηρίζει τον Σαμψών ως κόκκινο πανί για τους Τούρκους, γιατί να μην υποψιασθώ ότι σκόπιμα τον όρκισαν πρόεδρο της πραξικοπηματικής κυβέρνησης ; ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ : Σε Άκρως Απόρρητη έκθεση προς τον Χ. Κίσσινγκερ ο Άρθουρ Χάρτμαν, Υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ (αρμόδιος για Ευρωπαϊκές Υποθέσεις), αναφέρει ότι από τα τέλη Ιουνίου 1974 οι ΗΠΑ γνώριζαν από σύνδεσμο της ΣΙΑ ότι ο Ιωαννίδης σχεδίαζε τη βίαιη ανατροπή του Μακαρίου.

Οι βασικές θέσεις καθώς και η στάση την οποία τήρησαν οι ΗΠΑ καταγράφονται στα πρακτικά σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 5 Αυγούστου 1974 στις 10.50 π.μ.(ώρα ΗΠΑ) στην αίθουσα διασκέψεων του υπουργού υπό την προεδρία του Χ. Κίσσινγκερ.

Ανέφερε συγκεκριμένα κατά την ενημέρωση ο Χ. Κίσσινγκερ: 1) Υπήρχαν πληροφορίες για το επικείμενο πραξικόπημα της χούντας εναντίον του Αρχ.

Μακαρίου, αλλά δεν εδόθη σε αυτές ιδιαίτερη σημασία.

Δεν θεωρείτο όμως το θέμα ζωτικό. 2) Η προτεραιότητα των ΗΠΑ να διαχειρισθούν την κρίση διασφαλίζοντας τα δικά‐τους στρατηγικά και εθνικά συμφέροντα αποτρέποντας τη διείσδυση των Σοβιετικών και αυτό θα επιτυγχανόταν με α. την αποφυγή διεθνοποίησης και συζήτησης του θέματος στο Σ.Α. του ΟΗΕ για να μην λάβουν μέρος οι Σοβιετικοί, και β. να μην υποστηριχθεί ο Μακάριος γιατί το ενδεχόμενο της αποκατάστασης‐του θα του έδινε την δυνατότητα να στηριχθεί στην αριστερά στην Κύπρο και εφόσον οι ΗΠΑ δεν θα μπορούσαν να τον αποκαταστήσουν να απευθυνθεί στη Σοβ. Ένωση.

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ δεν θεωρούσαν τον Μακάριο αντιαμερικανό, ούτε και σαν “Κάστρο της Μεσογείου”. Αντίθετα όπως αναφέρθηκε τα τελευταία χρόνια είχαν καλή συνεργασία μαζί‐του.

Το μειονέκτημα‐του είναι πως το ταλέντο‐του είναι πολύ μεγάλο για το νησί‐του και συνεπώς έμπαινε στον πειρασμό να παίζει σε μια κλίμακα η οποία είναι ανησυχητική, όχι για εμάς, αλλά για τα άλλα μέρη που ενδιαφέρονται για το κυπριακό.

Άρα πήραμε μια επιφυλακτική θέση έναντι του Μακαρίου, η οποία δεν εξέφραζε την αντίθεση μας σε αυτόν, αλλά στόχευε στο να μην καταστήσει την επιστροφή‐του έναν από τους όρους της ρύθμισης. 3) Κρίναμε πως εάν εμποδίζαμε την επιτυχία του πραξικοπήματος, ήταν εξαιρετικά πιθανή μια αλλαγή στην Ελλάδα.

Ωστόσο, η πεποίθηση μας ήταν πως μια αλλαγή στην Ελλάδα θα έπρεπε να επέλθει όχι σαν αποτέλεσμα της αμερικανικής συνέργειας με την Τουρκία, κατά τη διάρκεια μιας ελληνο‐τουρκικής κρίσης, αλλά σαν αποτέλεσμα της ανικανότητας της κυβέρνησης που είχε με δική της υπαιτιότητα μπει σε κρίση. 4.) Το 1964 και 1967 στερήθηκαν (οι Τούρκοι) την ευκαιρία να παρέμβουν λόγω της μεγάλης Αμερικανικής πίεσης.

Εκείνη την εποχή, η μεγάλη Αμερικανική πίεση ήταν αποδοτική, διότι υπήρχε μια νόμιμη κυβέρνηση στην Κύπρο που μπορούσε να κάνει έκκληση στην παγκόσμια κοινότητα και υπήρχε μια κυβέρνηση στην Ελλάδα που είχε διεθνή υποστήριξη.

Το 1974, χάρη στη βλακεία της ελληνικής χούντας, στους Τούρκους έπεσε ο πρώτος αριθμός του λαχείου.

Υπ΄ αυτές τις συνθήκες, κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει την τουρκική επέμβαση.

Και αυτή ακριβώς ήταν η ευκαιρία. 5. Αλλά εκείνο που κανείς έπρεπε να εμποδίσει ήταν η κλιμάκωση του πολέμου, της σύγκρουσης, σε ένα πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Και, βεβαίως, θα έπρεπε να επιβάλει στους Σοβιετικούς μια μη επεμβατική συμπεριφορά, τόσο στο διεθνές επίπεδο όσο και στην Κύπρο. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ Η ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΩΝ ΗΠΑ Ο Αμερικάνος διπλωμάτης, Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, απολογήθηκε στον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Γλαύκο Κληρίδη (11 Νοεμβρίου 1997) για την αμερικανική συμπεριφορά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Κατά την επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Μπιλ Κλίντον στην Αθήνα στις 20.11.1999 έκανε αυτοκριτική στην πολιτική των ΗΠΑ κατά την περίοδο της χούντας σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ έδωσαν προτεραιότητα στα συμφέροντά‐τους κατά την εποχή του ψυχρού πολέμου, αντί να στηρίξουν τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Πηγή: ΡΙΚ. Γελοιογραφία Γιώργου Μαυρογένη στην Εφημεριδα: ΣΑΤΙΡΙΚΗ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους