Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έναν διαφορετικό δρόμο επέλεξε να ακολουθήσει ένας μαθητής των ΕΠΑΛ στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας.

Φορώντας μια μπλούζα με αιχμηρό, αντισυμβατικό μήνυμα, δήλωσε κατά την έξοδό του από το σχολείο ότι, παρότι σεβάστηκε τη δομή της εξέτασης, επέλεξε να της δώσει ένα προσωπικό περιεχόμενο.

Συγκεκριμένα, απάντησε σε ερωτήματα που ο ίδιος διατύπωσε, σε μια πράξη διαμαρτυρίας που παραπέμπει στη γνωστή ρήση του Χρόνη Μίσσιου: «Δεν άλλαξα το σύστημα, αλλά ούτε θα με αλλάξει αυτό». «Έγραψα τις δικές μου πανελλήνιες: έθεσα τα δικά μου ερωτήματα και τα απάντησα, με σωστό-λάθος, αντιστοιχίσεις, τα πάντα», ανέφερε.

Φανερά επηρεασμένος από τα τραγικά γεγονότα στην Ηλιούπολη, εξήγησε πως δεν μπορούσε να προσποιηθεί ότι ζει σε μια διαφορετική πραγματικότητα.

Για τον λόγο αυτό θέλησε να εκφράσει ότι, ακόμη κι αν δεν μπορεί να αλλάξει τα πράγματα, δεν θα επιτρέψει να αλλοιωθεί ο ίδιος.

Κλείνοντας, ευχαρίστησε τους γονείς του για τα εφόδια και τις αξίες που του μετέδωσαν, ενώ παραδέχτηκε πως οραματίζεται τον εαυτό του να αγωνίζεται για μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό. 📇 Η δήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ρεπορτάζ για Orange Press Agency.

Αργότερα ο μαθητής μου ανέφερε ότι επικαλέστηκε συνειδητά τη ρήση του Χρόνη Μίσσιου και δεν αναπαρήγαγε μηχανικά κάτι που είχε δει σκρολάροντας. ✍ Προσωπικά έχω υπόψιν την κουβέντα που έχει ανοίξει για τις δηλώσεις έξω από τα σχολεία, αντιλαμβάνομαι και συμμερίζομαι κάποιους από τους προβληματισμούς. ✍ Στην προκειμένη ωστόσο, το παιδί που μίλησε είχε να πει κάτι πέρα από τις Πανελλήνιες, το οποίο φαίνεται ότι κατορθώνει και τροφοδοτεί κουβέντες ακόμη και σ' επίπεδο διατύπωσης, όπως το να μιλάμε για οράματα και όχι για στόχους, καθώς οι στόχοι είναι συνυφασμένοι με μια ζωή αποστειρωμένη και αυστηρά συνδεδεμένη με την επαγγελματική δέσμευση. ✍ «Η ζωή -στον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό- μοιάζει όλο και περισσότερο με μια ατελείωτη λίστα στοχοθεσίας και υποχρεώσεων που πρέπει να ολοκληρωθούν.

Η ζωή ως project!», γράφει με επεξηγηματική ευστοχία ο ψυχολόγος και συγγραφέας Αντώνης Ανδρουλιδάκης. ✍ Το γραπτό του μαθητή πιθανότατα δεν θα βαθμολογηθεί ως άριστο, όμως το θάρρος με το οποίο αντιμετωπίζει μια διαδικασία που έχει το πηγαίο χαρακτηριστικό να καθορίζει με τόση βαρύτητα τη μετέπειτα ζωή μας από τόσο νεαρή ηλικία, προσφέρει ζωτικό χώρο για να συζητηθούν προτάσεις που πιθανά στο μέλλον μπορούν να τεθούν ως αιτήματα για μια άλλη κοινωνική πραγματικότητα. ✍ Το ότι τώρα ο μαθητής είναι σε θέση ήδη από αυτή την ηλικία να εκφράσει ένα σκεπτικό, το οποίο απομακρύνεται πολύ από την απάντηση στο ερώτημα πώς τα πήγαν οι υποψήφιοι στις εξετάσεις, υπενθυμίζει επίσης την αξία της ορατότητας των νέων στη δημόσια σφαίρα.

Ακόμη κι αν δεν υπήρχαν τα μικρόφωνα έξω από τα εξεταστικά κέντρα, πιθανά αυτή η φωνή να μπορούσε να βρει και πάλι τον δρόμο της προς ευρύτερα ακροατήρια. ✍ Το ότι υπάρχουν όμως ΜΜΕ έξω από τα σχολεία δεν είναι κατ' ανάγκη πρόβλημα - αν και προσωπικά ως μαθητή θα μου δημιουργούσε σε μία τόσο πιεστική συγκυρία μία αφόρητη συνθήκη πίεσης, όσο γιατί βρίσκονται εκεί και με ποια προοπτική συντάσσονται. ✍ Με εκείνη που έχει πρώτο πλάνο έναν απόφοιτο με πούρο (όπου κι εδώ βέβαια συναντάμε έναν επιφανειακό καθωσπρεπισμό σε σχέση με το πώς πρέπει να εμφανίζεται ένας μαθητής) ή με εκείνη που δεν καταλήγει απαραίτητα σε μία viral ατάκα, αλλά δίνει πράγματι ένα βήμα να ακουστεί ένας άνθρωπος αυτής της ηλικίας. ✍ Ο μαθητής των ΕΠΑΛ μας θυμίζει με τη φόρα των νιάτων του και της εντυπωσιακής ενσυναίσθησης Spiros Chalikias - κουβέντα που χρησιμοποιήσαμε πολύ αυτές τις μέρες- ότι ζούμε μια ζωή που δεν μας αρέσει, με πολλή υποκρισία και τραγικά γεγονότα να τη σημαδεύουν.

Το πού μπορεί να καταλήξει αυτή η στιγμιαία αφύπνιση δεν θα το δούμε απαραίτητα αύριο - μεθαύριο, αλλά δεν αποκλείεται καθόλου να τη ζήσουμε να γιγαντώνεται κάποια στιγμή με την οποιαδήποτε αφορμή.

Ας ελπίσουμε όχι δραματική.

Αλλά ως αποτέλεσμα ανάγκης που δεν μπορεί άλλο να καταπιέζεται. Ένα τυχαίο απόγευμα, να πλημμυρίσουν απλά όλοι οι δρόμοι και να μείνουμε εκεί για πολύ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους