"Παγκόσμια Ημέρα Γονέων" 1η Ιουνίου – Για εκείνους που δίνουν χωρίς "γιατί"... Δεν παίρνεις ποτέ πτυχίο γονιού. Δεν υπάρχει απολυτήριο, ούτε μετάλλιο. Μόνο νύχτες άγρυπνες, αγκαλιές που μιλούν πριν...
"Παγκόσμια Ημέρα Γονέων" 1η Ιουνίου – Για εκείνους που δίνουν χωρίς "γιατί"... Δεν παίρνεις ποτέ πτυχίο γονιού.
Δεν υπάρχει απολυτήριο, ούτε μετάλλιο.
Μόνο νύχτες άγρυπνες, αγκαλιές που μιλούν πριν το στόμα, και μάτια που σκανάρουν την ψυχή του παιδιού πριν καν πει "πονάω". Νομίζουν πως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να τα μεγαλώσεις. Αλήθεια; Το πιο δύσκολο είναι να μην τα κρατήσεις δικά σου όταν σου ξεγλιστρούν για να γίνουν αυτό που είναι.
Να στέκεσαι πίσω, να σωπαίνεις όταν φωνάζουν, να κρατάς το φως αναμμένο όταν γυρνάνε τσακισμένα, να δίνεις το στήθος σου πανοπλία και το χαμόγελό σου καταφύγιο, όταν μέσα σου λυγίζεις.
Γονιός δεν γεννιέσαι. Χτίζεσαι.
Με απορρίψεις, ενοχές, κι εκείνο το "μήπως έφταιξα;" που σε στοιχειώνει κάθε φορά που ένα παιδί σου πονά.
Και παρ' όλα αυτά, είσαι εκεί.
Μετά τα ξεσπάσματα.
Μετά τις πόρτες που κλείνουν.
Μετά τα "σε μισώ" που εννοούν "δεν ξέρω πώς να σου πω ότι φοβάμαι". Σήμερα, δεν γιορτάζουμε την τελειότητα.
Γιορτάζουμε τους ανθρώπους που μένουν.. Που αντέχουν.. Που αγαπούν, ακόμα κι όταν δεν ξέρουν αν το κάνουν σωστά.
Για κάθε γονιό που έμαθε να μιλά με το βλέμμα.. Για κάθε παιδί που μεγαλώνει μέσα μας και μας μαθαίνει πώς να αγαπάμε!!!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους