Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Την Πέμπτη ήμουν καλεσμένος στην εκπομπή της Ioulia Velissaratou στο ΕΡΤNews, όπου εκτός από τα γνωστά θέματα της επικαιρότητας (πόλεμος στο Ιράν, κόμμα Τσίπρα κλπ) σχολιάσαμε και κάποια σημαντικά που δεν έχουν προβληθεί ιδιαίτερα στην Ελλάδα.

Ένα από αυτά ήταν η φορολογία των δισεκατομμυριούχων, ένα ζήτημα που συζητείται συνεχώς στις ΗΠΑ, και επανήλθε στην επικαιρότητα με την κόντρα Μπέζος-Μαμντάνι.

Δεν μιλάμε εδώ για τη φορολόγηση όσων βγάζων 50, 100, ή 200 χιλιάδες το χρόνο, ούτε για τον επιχειρηματία που κατάφερε το μαγαζάκι στη γωνία να το φτάσει στους 1.000 εργαζόμενους.

Tο τοπ 0,1% των Αμερικανών κατέχει πλέον το 14,5% του πλούτου της χώρας (το 1989 κατείχε το 8,6%), κι έχει μέσο εισόδημα πάνω από 3 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.

Άνθρωποι σαν τον Μπέζος είναι στην κορυφή αυτής της ομάδας.

Αυτά τα χρήματα δε βγαίνουν απλά επειδή κάποιος είναι ικανός και παίρνει ρίσκο (και γι'αυτό βεβαίως), αλλά κι επειδή δραστηριοποιείται σε μια χώρα με σοβαρές υποδομές, μορφωμένο εργατικό δυναμικό, ασφάλεια και σταθερότητα (έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί ο Ίλον Μασκ δεν προσπάθησε να γίνει επιχειρηματίας στην πατρίδα του, την Νότιο Αφρική;). Αυτές οι υποδομές δημιουργήθηκαν με φόρους, τους οποίους κάποιος πρέπει να πληρώσει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους