Original Post

Πλήρες Κείμενο:

~ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ~ "Εάν το Βυζάντιο αποτελεί μια δεύτερη άνθηση του ελληνισμού, το καινούργιο μπόλι υπήρξε ο χριστιανισμός, που είχε ένα ανανεωτικό αποτέλεσμα κεφαλαιώδους σημασίας.

Αλλά ο ελληνισμός μπόρεσε να δείξει τις πραγματικές του δυνατότητες ακριβώς μέσα από τον τρόπο που επεξεργάστηκε τη βυζαντινή ορθοδοξία.

Αυτό που μας εντυπωσιάζει στη βυζαντινή πατερική θεολογία είναι ορισμένως αυτή η παλιά ελληνική πίστη στη φύση, που ακτινοβολεί στο έργο του Αγίου Βασιλείου, του Γρηγορίου Νύσσης ή του Μάξιμου Ομολογητή.

Γι’αυτούς ο κόσμος δεν είναι εκείνη η ζοφερή φυλακή που ο πρώτος χριστιανισμός καταδίκαζε στην αποκαλυψιακή συντριβή.

Ο κόσμος είναι μια "Θεοφάνεια", μία "φανέρωση του Θεού", όπως λέει ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης, ο πατέρας του χριστιανικού μυστικισμού."🌿 ~Κώστας Παπαΐωαννου~ (Από το βιβλίο του "Βυζαντινή και ρωσσική ζωγραφική", σ. 24 της ελληνικής έκδοσης) ~Η ζωντανή Παράδοση των Πατέρων απέναντι στη νοθεία της μεταπατερικής τάξης πραγμάτων~🕯️ Στις μέρες μας, οι σύγχρονοι θεολόγοι συχνά αναφέρονται στη λεγόμενη «νεοπατερική» ή «μεταπατερική» θεολογία.

Υποστηρίζουν ασμένως ότι η πατερική θεολογία, αν και ιστορικά αξιόλογη, χρειάζεται «αναδιατύπωση» για να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες συνθήκες ζωής.

Προτείνουν τη χρήση σύγχρονων γλωσσών και επιστημονικών κατηγοριών, όπως η ψυχολογία, η κοινωνιολογία και η φιλοσοφία, ώστε οι θεολογικές έννοιες να γίνουν περισσότερο κατανοητές και προσιτές στον άνθρωπο του 21ου αιώνα.

Η προσέγγισή τους συχνά τονίζει τον διάλογο με άλλες θρησκείες, τον πλουραλισμό και την ηθικολογική εφαρμογή της πίστης, υποβαθμίζοντας την εμπειρική διάσταση της Χάριτος και της προσωπικής θεώσεως, όπως την διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες.

Ωστόσο εδώ και αιώνες η Όρθόδοξη Εκκλησία πορεύεται μέσα στην ιστορία με αμετακίνητο θεμέλιο τον Χριστό και την εμπειρία των Αγίων.

Δεν είναι ένας θεσμός που προσαρμόζει την αλήθεια στις απαιτήσεις κάθε εποχής, αλλά Σώμα Χριστού που ζει «ἐν τῇ ἀληθείᾳ» και καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα. Σήμερα, Κυριακή της Πεντηκοστής, η Εκκλησία εισήλθε στο ίδιο το μυστήριο της αποκάλυψης ότι η Αλήθεια δεν είναι ιδέα ούτε ιστορική κατασκευή, αλλά πρόσωπο και παρουσία που φωτίζει, συγκροτεί και ζωοποιεί τον άνθρωπο. Η Πεντηκοστή δεν είναι απλώς η ανάμνηση της καθόδου του Αγίου Πνεύματος, αλλά η φανέρωση ότι η Εκκλησία ζει διαρκώς από αυτήν την κάθοδο.Αύριο, καθώς η Εκκλησία μας εορτάζει την εορτή του Αγίου Πνεύματος, αυτό το μυστήριο παρατείνεται λειτουργικά μέσα στον χρόνο καταδεικνύοντας ότι δεν πρόκειται για ένα γεγονός που έκλεισε, αλλά για ζωή που συνεχίζεται. Το Πνεύμα που «ἐν μορφῇ πυρίνων γλωσσῶν» κατήλθε στους Αποστόλους, παραμένει Εκείνος που συγκροτεί την Εκκλησία, φωτίζει τους Αγίους και αναγεννά κάθε άνθρωπο που προσέρχεται με μετάνοια.

Είναι αλήθεια πως οι εποχές αλλάζουν.

Οι εξωτερικές μορφές του πολιτισμού, οι κοινωνικές συνθήκες, τα τεχνολογικά επιτεύγματα μεταβάλλονται συνεχώς.

Όμως, η ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης παραμένει ίδια ο άνθρωπος αναζητά νόημα, αλήθεια, αγάπη, σωτηρία.

Κατά βάθος, οι πνευματικές ανάγκες του 21ου αιώνα όσο και αν κάποιοι νομίζουν το αντίθετο δεν διαφέρουν σε τίποτα από εκείνες των πρώτων Χριστιανών.

Πιο συγκεκριμένα ο Άγιος Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος μας προειδοποιεί: «Οὐδέν ψυχρὸν ὡς χριστιανὸς ἄνευ πράξεως» Με λίγα λόγια η πίστη δεν είναι θεωρητικό σχήμα, αλλά ζωή, μετάνοια και πράξη.

Όταν περιορίζεται σε εύηχα αφηγήματα και "καινοτόμες" προσεγγίσεις που υπόσχονται να απαντήσουν στις ανάγκες του σήμερα, καταλήγει σε ψυχρότητα και πνευματική στειρότητα.

Εν συνεχεία ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς μας διδάσκει ότι η γνώση του Θεού δεν είναι προϊόν ανθρώπινης λογικής, αλλά μετοχή στο άκτιστο φως και στις ενέργειες του Θεού: «Τὴν ἄκτιστον χάριν καὶ θεότητα μεθεκτὴν εἶναι, ὡς μὴ οὐσίαν, ἀλλ᾽ ἐνέργειαν τοῦ Θεοῦ» Όταν λοιπόν οι σύγχρονοι εκφραστές της λεγόμενης «νεοπατερικής» και «μεταπατερικής» θεολογίας προσπαθούν να "αναδιατυπώσουν" το Ευαγγέλιο με όρους ψυχολογικούς ή κοινωνιολογικούς, τείνουν να μοιάζουν περισσότερο με life coach παρά με φορείς αποστολικής παραδόσεως και στην ουσία να είναι "χαμένοι στην μετάφραση" που αποτελεί και την επικεφαλίδα του κειμένου μου.

Έτσι αναπόφευκτα όταν η θεολογία γίνεται ψυχολογική συμβουλευτική ή ηθικολογικό εγχειρίδιο, τότε εύκολα διολισθαίνει σε ένα πνεύμα προτεσταντίζον, που χάνει την εμπειρία της Χάριτος.

Τέλος ο Άγιος Μάξιμος ο Όμολογητής μας υπενθυμίζει με δύναμη: «Ὁ τὴν ἀλήθειαν ἁπλῶς ἀνταλλάσσων, οὗτος οὐκ ἔγνω Θεόν». Η αλήθεια δεν ανταλλάσσεται για χάρη επικαιρότητας, ούτε κόβεται και ράβεται για να "βολέψει" τον σύγχρονο άνθρωπο.

Είναι ο ίδιος ο Χριστός, «ὁ αὐτός χθές καὶ σήμερον καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» Γι’ αυτό, οι Άγιοι όλων των εποχών μας δείχνουν έναν δρόμο που δεν έχει ανάγκη από «νέες θεολογίες». Παρά τις εξωτερικές αλλαγές των καιρών, εκείνοι βάδισαν πάντα στο ίδιο μονοπάτι,υπακοή στο Ευαγγέλιο, μετάνοια, ταπείνωση και ζωή εν Αγίῳ Πνεύματι.

Και γι’ αυτό αγίασαν.

Εάν, λοιπόν, θέλουμε κι εμείς να σωθούμε, δεν έχουμε ανάγκη από «νεοπατερικές καινοτομίες» που μοιάζουν με κοσμικές τεχνικές αυτοβελτίωσης, αλλά από την αυθεντική εμπειρία της Εκκλησίας, που μας παραδόθηκε διά των Αγίων.

Ο δρόμος είναι ένας, να ενδυθούμε τον Χριστό, τον Οποίον «ἐνεδύσασθε» ἐν τῷ Βαπτίσματι . Εν προκειμένω αυτές τις άγιες ημέρες που διανύουμε, μέσα στο φως της Πεντηκοστής και στην αυριανή εορτή του Αγίου Πνεύματος, ας στρέψουμε όλοι τον νου και την καρδιά μας στην ταπεινή επίκληση της Εκκλησίας: «Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καὶ τὰ πάντα πληρῶν…» 🕊️Ας προσευχηθούμε το Άγιο Πνεύμα να μη μείνει έξωθεν της ζωής μας, αλλά να σκηνώσει μέσα μας να καθαρίσει τα πάθη, να φωτίσει τον νου, να θεραπεύσει την καρδιά, να ανακαινίσει ολόκληρη την ύπαρξή μας.Να μας ελευθερώσει από κάθε πλάνη, από κάθε αυτάρκεια και πνευματική τύφλωση, και να μας εισαγάγει στην αληθινή κοινωνία του Θεού.

Να κάνει τη ζωή μας να γίνει ναός της παρουσίας Του και κάθε μας ανάσα δοξολογία.Και έτσι, μέσα σε έναν κόσμο που συχνά λησμονεί το ιερό, να μας αξιώσει να ζήσουμε όχι απλώς ως άνθρωποι της εποχής μας, αλλά ως άνθρωποι του Θεού φωτισμένοι, ειρηνικοί και πνευματοφόροι, προς δόξαν Πατρός και Υιού και Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν.✝️ ✍ Στυλ.

Καβάζης 👑📷“H Ετοιμασία του Θρόνου” – Μητρόπολη του Μυστρά (1270–1285)Η «Ετοιμασία του Θρόνου» μιλά για εκείνη τη σιωπηλή παρουσία του Θεού που προετοιμάζει την καρδιά να Τον συναντήσει. Το Άγιο Πνεύμα είναι Εκείνο που εργάζεται μέσα στην Εκκλησία αυτή την εσωτερική προετοιμασία, φωτίζοντας τον άνθρωπο να σταθεί με επίγνωση και προσευχή μπροστά στο μυστήριο της θείας δόξας.

Μέσα σε αυτή την ησυχία, ο Θρόνος δεν δηλώνει απουσία, αλλά την υπόσχεση της πληρότητας που ήδη ενεργεί εν Πνεύματι Αγίω και οδηγεί τον άνθρωπο στη μέλλουσα φανέρωση της Βασιλείας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους